Τίτος Πατρίκιος και η Κική Δημουλά συζητούν για την «ποίηση σήμερα», τη Δευτέρα (6 Ιουνίου) στον κήπο του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Μία ξεχωριστή εμπειρία θα ζήσουν όσοι βρεθούν το βράδυ της προσεχούς Δευτέρας στον καταπράσινο κήπο του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, καθώς θα έχουν την ευκαιρία καθισμένοι στο γρασίδι, κάτω από τον έναστρο αττικό ουρανό, να εισχωρήσουν στον κόσμο δύο κορυφαίων σύγχρονων Ελλήνων ποιητών και να παρακολουθήσουν μια συζήτηση ανάμεσά τους.

Οι δύο ποιητές -που έχουν βραβευτεί για το πλούσιο και σημαντικό έργο τους και έχουν προσφέρει πολλά στην νεοελληνική ποίηση- θα συνομιλήσουν για την ποίηση σήμερα μέσα από τη δική τους οπτική. Επιχειρώντας μια πρακτική προσέγγιση της ποίησης, θα μιλήσουν στο κοινό για το πώς γράφονται τα ποιήματα και θα ανταλλάξουν απόψεις μεταξύ τους.

Από τους σημαντικότερους μεταπολεμικούς ποιητές, ο Τίτος Πατρίκιος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1928 και μεγάλωσε σε καλλιτεχνικό περιβάλλον. Η πρώτη εμφάνιση του στο χώρο των γραμμάτων πραγματοποιήθηκε το 1943 με τη δημοσίευση ενός ποιήματός του στο περιοδικό "Ξεκίνημα της Νιότης", ενώ το 1954 εκδόθηκε η πρώτη ποιητική συλλογή του με τίτλο "Χωματόδρομος", για την οποία ο Νικηφόρος Βρεττάκος έγραψε: "Το ποιητικό του ταμπεραμέντο έχει τη σφραγίδα της γνησιότητας. Η φωνή του μας ζεσταίνει. Το ταλέντο του είναι δεμένο με το χώμα και με την ψυχή, με τους ανθρώπους και με την ατμόσφαιρα της εποχής του. Έχει οξύ βλέμμα, αναπτυγμένο αισθητήριο, έχει την ικανότητα να δημιουργεί ικανοποιητικές προεκτάσεις με τα πιο απλά μέσα".

Ασχολήθηκε επίσης με την πεζογραφία, ενώ έχει γράψει πολλά μικρά δοκίμια για τη λογοτεχνία, τη μετάφραση αλλά και την πολιτική τους διάσταση. Μολονότι, όπως δήλωσε κάποτε ο ίδιος, "το στοίχημα της ζωής του" ήταν να γίνει ποιητής, εξίσου σημαντική πρέπει να θεωρηθεί και η παρέμβασή του σε ζητήματα πολιτικής, αφού υπήρξε ένας από τους πιο τολμηρούς στοχαστές που διαθέτουμε.Το 1994 τιμήθηκε με το Κρατικό Ειδικό Βραβείο Λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου του, ενώ τον Μάρτιο του 2011 αναγορεύτηκε σε επίτιμο διδάκτορα του Τμήματος Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης.

Η Κική Δημουλά πρωτοεμφανίστηκε στο χώρο των γραμμάτων το 1952 με τη συλλογή "Ποιήματα". Έχει τιμηθεί με το Β Κρατικό Βραβείο Ποίησης για τη συλλογή "Το Λίγο του Κόσμου" (1971), με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης για τη συλλογή "Χαίρε Ποτέ" (1988), με το Βραβείο Κώστα και Ελένης Ουράνη από την Ακαδημία Αθηνών για τη συλλογή "Η Εφηβεία της λήθης" (1974) και με το Αριστείο των Γραμμάτων της Ακαδημίας Αθηνών για το σύνολο του έργου της το 2001. Το 2002 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών στην Τάξη των Γραμμάτων και των Καλών Τεχνών.

Στις 13 Μαρτίου του 2010, απονεμήθηκε στην ποιήτρια το Ευρωπαϊκό Βραβείο Λογοτεχνίας για το σύνολο του ποιητικού και του πεζού έργου της, ενώ τον Μάιο του 2011 τιμήθηκε με το Μεγάλο Βραβείο Λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου της από τον υπουργό Πολιτισμού Παύλο Γερουλάνο. Στη βράβευσή της, η οποία έγινε κατά τη διάρκεια της τελετής απονομής των Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας 2010, η Κική Δημουλά δήλωσε: "Η ποίηση δεν είναι τίποτε άλλο παρά η εμφύτευση της γλώσσας στα δεινά".

Ο σχεδιασμός της εκδήλωσης και ο συντονισμός της συζήτησης ανήκουν στον Νάσο Βαγενά, ενώ η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό.