Στην έκθεση παρουσιάζονται 54 έγχρωμες φωτογραφίες που ο Καμίλο Νόλλας «τράβηξε» με το κινητό του τηλέφωνο το διάστημα 2009-2010, περίοδο που έζησε στη Νέα Υόρκη ως υπότροφος του ιδρύματος Fulbright. Ο ίδιος ανήκει στη γενιά των “manual” φωτογράφων (με βαρύ εξοπλισμό, ογκώδεις φακούς, τρίποδες κλπ) και μολονότι γνώριζε τις περιορισμένες δυνατότητες που θα διέθετε, επέλεξε τη λύση του φωτογραφικού κινητού, αφενός γιατί ήθελε να έχει πάντοτε μια κάμερα μαζί του, αφετέρου γιατί είχε την περιέργεια να καταλάβει αν η ψηφιακή τεχνολογία έφερε την ίδια ανανέωση στις τέχνες, με αυτή που έφερε η κατασκευή της πρώτης Leica στη φωτογραφία το 1925. Ο Fred Ritchin επισημαίνει: «Ο φωτογράφος της νέας χιλιετίας χρησιμοποιεί τηλέφωνο αντί φωτογραφικής μηχανής (την κάμερα ενός κινητού) αυξάνοντας τον αυθορμητισμό και τη διαισθητικότητα των φωτογραφιών, επιτρέποντάς τους να εκπλήξουν τον ίδιο, όσο ενδεχομένως κι εμάς. Άραγε οι φωτογραφίες του μιλούν για τη Νέα Υόρκη και τους ανθρώπους της ή για την προσωπική του νεοϋορκέζικη εμπειρία; Περιγράφουν άλλες φωτογραφίες ή τον ίδιο το φωτογράφο; Ή μήπως μας μιλούν για εμάς τους ίδιους, για τους πολιτισμούς μας, το χρόνο που μας αναλογεί σε αυτόν τον κόσμο; Η απάντηση ασφαλώς είναι ναι. Ένας νέος άνδρας περιπλανιέται στη Νέα Υόρκη, μια πόλη ξένη, παγκοσμιοποιημένη, τραβώντας φωτογραφίες με το κινητό του (άραγε από εδώ ξεκινά η ιστορία;).

Μα δεν πρόκειται για κάτι υπέρ το δέον παράξενο. Οι φωτογραφίες του αντιπροσωπεύουν, όπως και το τηλέφωνο, ένα διάλογο. Είναι μια κλήση και μια απάντηση, μια απόπειρα να ξετρυπώσει την αυθεντικότητα των όσων αντικρίζει, να επισημάνει το παράδοξο, να καταγράψει την αναδίπλωση της μέρας στη νύχτα και κατόπιν να ανακαλύψει τι μπορεί να του ξέφυγε. Εάν η πόλη γίνει εικόνα, μπορεί να τη βάλει στην τσέπη του – η απεραντοσύνη της γίνεται του χεριού του…»

Στην αίθουσα προβάλλεται βίντεο διάρκειας τεσσάρων λεπτών, με το ίδιο θέμα, τραβηγμένο με το ίδιο κινητό τηλέφωνο που έγιναν και οι φωτογραφίες. Το μοντάζ του βίντεο πραγματοποίησε ο Γιάννης Χαλκιαδάκης, ενώ τη μουσική έχει κάνει ο Γιάννης Σαξώνης.

Την έκθεση συνοδεύει δίγλωσσος κατάλογος (Ελληνικά-Αγγλικά) από τις εκδόσεις Καστανιώτη με 54 φωτογραφίες, κείμενα των Fred Ritchin και Καμίλο Νόλλα, καθώς και ένα ποίημα του Χρήστου Τσιάμη.

Την έκθεση έχει επιμεληθεί ο διεθνούς εμβέλειας επιμελητής και καθηγητής φωτογραφίας στο New York University, Fred Ritchin.
Μουσείο Μπενάκη-Κτήριο της οδού Πειραιώς

Πειραιώς 138 & Ανδρονίκου 11854 Αθήνα, Τηλ: +30 210 3453111, http://www.benaki.gr/


Πηγή: elculture.gr