ARTS AND THE CITY

Σαν σήμερα, 30 χρόνια πριν...

Δημοσίευση 8 Δεκεμβρίου 2010, 10:28 / Ανανεώθηκε 27 Ιουνίου 2013, 14:55
Facebook Twitter Whatsapp

Τριάντα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την δολοφονία του θρυλικού «Σκαθαριού»

Τριάντα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την δολοφονία του θρυλικού «Σκαθαριού»

Σαν σήμερα το Δεκέμβριο του 1980 σε ηλικία 40 ετών ο Τζον Λένον από το Λίβερπουλ πέφτει νεκρός από το όπλο του Μάρκ Τσάπμαν έξω από την κατοικία του την ώρα που επέστρεφε από το studio όπου και ηχογραφούσε τα τραγούδια Walking on Thin Ice και It Happenned, τα οποία προορίζονταν για τον επόμενο του δίσκο.

Ο Λένον σημάδεψε τον 20ο αιώνα και αποτελεί ένα από τα ινδάλματα του. Η κληρονομιά που άφησε είναι τεράστια. Στα πρώτα χρόνια των Beatles (1962-1965) τα τραγούδια που έγραφε ήταν περισσότερο εφηβικά και μιλούσαν για την αγάπη. Ωστόσο παραμένουν σταθερή αξία με την πάροδο του χρόνου. Εξαιτίας του Bob Dylan ο Λένον “έμαθε” ότι οι στίχοι μπορούν να γίνουν και πιο προσωπικοί. Από το 1965 και ύστερα συναντάμε στη μουσική και κυρίως στους στίχους του συναισθήματα και εξομολογήσεις.

Το μεγαλύτερο επίτευγμα του Τζον Λένον ήταν ότι κατάφερε να ξεπεράσει τον μύθο των Μπιτλς και να γίνει ένα πραγματικό ίνδαλμα του 20ού αιώνα. Ο βίος και η τέχνη του διαμόρφωσαν μια σχεδόν ιδεατή εικόνα μουσικού-ακτιβιστή ο οποίος εκμεταλλεύτηκε τη δημοσιότητά του για να προβάλλει αρχές στις οποίες δήλωνε πιστός: εξέφρασε ανοιχτά την αντίθεσή του στον πόλεμο του Βιετνάμ και τη βία, προκαλώντας το FBI και την αμερικανική κυβέρνηση, που τον «φακέλωσαν» ως «έναν πολύ επικίνδυνο άνθρωπο».

Επί σειρά ετών στο τέλος της δεκαετίας του ’60 αλλά τις αρχές του ’70, ο ίδιος και η Γιόκο Όνο επιστράτευσαν ακόμη και την καθημερινή τους ζωή στην υπηρεσία των ζητημάτων για τα οποία αγωνίζονταν. Το σημαντικότερο για τον Τζον Λένον ήταν να ακουστεί το μήνυμα που ήθελε να περάσει.

Για να τον τιμήσει το περιοδικό«Rolling Stone» δημοσιεύει για πρώτη φορά ολόκληρη την τελευταία του συνέντευξη, την οποία είχε δώσει λίγο πριν τον θάνατό του.

Τρεις μέρες πριν πέσει νεκρός από τις σφαίρες του Mark David Chapman, το θρυλικό «Σκαθάρι» μιλούσε με παράπονο για τους επικριτές του, λέγοντας ότι ενδιαφέρονται μόνο για «νεκρούς ήρωες». Ωστόσο, έβλεπε αισιόδοξα το μέλλον και ό,τι αφορούσε την οικογένειά του, πιστεύοντας ότι είχε ακόμη πολύ καιρό μπροστά του ώστε να πραγματοποιήσει τα όνειρά του. «Όλοι αυτοί οι κριτικοί έχουν ψευδαισθήσεις για τους καλλιτέχνες. Τους βλέπουν σαν λατρευτικά είδωλα. Συμπαθούν τους ανθρώπους μόνο όταν ανεβαίνουν… Εγώ δεν μπορώ να ανέβω ξανά. Αυτό που θέλουν είναι νεκροί ήρωες, όπως ο Sid Vicious και ο James Dean. Προσωπικά δεν με ενδιαφέρει να είμαι κάτι τέτοιο. Και για αυτό δεν ασχολούμαι μαζί τους».

Ακόμη, προέβλεπε ότι ο Bruce Springsteen θα ήταν το λαμπρό μέλλον του ροκ, μιλούσε για την προσπάθειά του να είναι καλός πατέρας και αποκάλυψε ότι είχε επιλέξει να δουλεύει μόνο με δύο ανθρώπους, τον Paul McCartney και τη Yoko Ono.
Το περιοδικό, που θα κυκλοφορήσει στην Αμερική αύριο, δημοσιεύει ολόκληρη τη συνέντευξη του Lennon, αποσπάσματα της οποίας είχαν δημοσιευθεί στο «Rolling Stone» του Δεκεμβρίου του 1980, λίγες μέρες μετά τη δολοφονία του. Επίσης, περιλαμβάνει κείμενο της Yoko Ono, η οποία γράφει για τις τελευταίες μέρες του άντρα της, κάτι που κάνει και στο σημερινό φύλλο των «New York Times».

Ο Τζον Λένον αυτός ο τυπάκος από την Αγγλία ακόμη και εάν πλέον δεν ζει είναι με τον τρόπο του εδώ. Πολλοί είναι εκείνοι που θυμούνται ακόμη εκείνη την ημέρα που μαθεύτηκε ο θάνατος του και μερικοί αρνούνται ακόμη και να το πιστέψουν. Εάν ζούσε πιστεύουμε πως θα νοιαζόταν ακόμη για το σήμερα, να μάχεται για τα πιστεύω του και ενδεχομένως μέχρι τα εβδομήντα του – όσο δηλαδή θα ήταν ήμερα- να είχε προλάβει να βγάλει και μερικούς κακούς δίσκους.

Η Γιόκο θα ήταν στον πλευρό του και θα είχαν εφεύρει έναν άλλον τρόπο από εκείνο του bed in που τόσο είχε ταράξει τα νερά το 1969 για να μιλήσουν για όσα αγωνίζονταν. Βέβαια η σχέση τους ήταν αρκετά θυελλώδης και δε θα μπορόυσαμε να αποκλείσουμε ακόμη και τον χωρισμό των δύο με τον Τζον να βρίσκεται σε κάποιο νησί και να μάχεται για το περιβάλλον.

Ο Μπόνο των U2 θα ζητούσε συνεχώς τις συμβουλές του, οι Oasιs μπορεί να τον κυνηγούσαν να γίνει producer των δίσκων τους και η Lady Gaga θα εξέφραζε την επιθυμία να συνεργαστεί μαζί του - άγνωστο εάν ο John θα συμφωνούσε σε όλα αυτά.

Το σίγουρο είναι ότι με υποθέσεις δεν φτιάχνεται η ιστορία. Το σίγουρο είναι ότι στο ροκ δεν πεθαίνει ποτέ κανείς τελείως μένει εδώ “ζωντανός επαγγελματικά και πολύ πετυχημένος”.