Ερωτικό πάθος κι εκδίκηση. Πένθος. Και θυμός. Πολύς. Με θυμό που την "κατοικεί" ψυχή τε και σώματι για τα όσα την "σπάραξαν" (αφού "αυτοί που αγάπησαν ξεχνούν"), ψυχρό ορθολογισμό και ψυχραιμία επαγγελματία εκτελεστή απεργάστηκε η "Μήδεια" της Αμαλίας Μουτούση την καταστροφή του Ιάσονα στην παράσταση που παρουσιάστηκε την Παρασκευή και το Σάββατο στην Επίδαυρο. Η παραγωγή του "Απλού Θεάτρου", η οποία χειροκροτήθηκε από περίπου 7.000 θεατές στην πρεμιέρα (9.500 την επομένη), έφερε στο θέατρο του Πολυκλείτου ένα από τα πιο αγαπημένα κείμενα του αρχαίου δράματος, σε μια παράσταση δωρική και αφαιρετική, λιτή και καθαρή στην όψη της, που επεδίωξε τη "διαβρωτική" κι όχι την "εκβιαστική" συγκίνηση.

Ο σκηνοθέτης Αντώνης Αντύπας "πρόκρινε" τη διαύγεια και την ευθυβολία του ποιητικού λόγου στη μετάφραση του Γιώργου Χειμωνά -λόγος που κυριάρχησε στην ορχήστρα-, ενώ κράτησε το υπόλοιπο θέαμα σε τόνους χαμηλούς κι ευθύγραμμους, με λίγες "υπόκωφες" "αναταράξεις".

Σε έναν ιερό χώρο, όπου δεσπόζει ένα αναθηματικό γλυπτό της Αργούς, η πρύμνη της Αργούς αποκομμένη από το υπόλοιπο κουφάρι της στο βάθος, μία φωτεινή μπλε-ελεκτρίκ λωρίδα οριζόντια πάνω από το προσκήνιο, μία γούρνα-βωμός, μερικές πέτρες-καθίσματα περιμετρικά της ορχήστρας (ευφυές και λειτουργικό το σκηνικό του Γιώργου Πάτσα), τοποθετείται η δράση της τραγωδίας.

Λιτή και καθαρή Μήδεια

Σε αυτόν τον διαχρονικό χώρο, προσκυνητές με μνήμες χαμένων παιδιών προσέρχονται σε μια τελετή στην οποία αναπαριστούν τη "Μήδεια" του Ευριπίδη. Ολόκληρος ο θίασος, ντυμένος απλά στα μαύρα και τα γκρι, με άχρονα κοστούμια, βρίσκεται εξαρχής στην ορχήστρα, όπου θα παραμείνει έως το τέλος της παράστασης. Οι ηθοποιοί σηκώνονται από τις θέσεις τους, γίνονται οι ρόλοι κι ύστερα επιστρέφουν πίσω, όπου παραμένουν σιωπηλοί παρατηρητές του δράματος.

Συνολικά, 16.500 θεατές χειροκρότησαν και τις δύο μέρες την παράσταση, σημειώνοντας τεράστια εισπρακτική επιτυχία.










Πηγή: ethnos.gr