Τα συλλυπητήριά του για το θάνατο του σπουδαίου σκηνοθέτη Μιχάλη Κακογιάννη, εκφράζει με ανακοίνωσή του το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. «Το έργο του Μιχάλη Κακογιάννη, διαχρονικό, πρωτοπόρο, με ελληνική ψυχή και παγκόσμια απήχηση, συνδέθηκε με την ιστορία της νεότερης Ελλάδας, γαλούχησε γενιές κινηματογραφόφιλων, σφράγισε τον σύγχρονο ελληνικό κινηματογράφο, επηρεάζοντας καθοριστικά τη μετεξέλιξή του. Διανοούμενος δημιουργός, με μοναδική καλλιτεχνική ματιά και βαθιά γνώση του αρχαίου θεάτρου και του κινηματογράφου, ήταν ο πρώτος που έβγαλε την εγχώρια κινηματογραφία εκτός ελληνικών συνόρων. Η κληρονομιά του είναι ανεκτίμητη, το κενό, που αφήνει δυσαναπλήρωτο», αναφέρεται στην ανακοίνωση του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, που τίμησε κατά καιρούς το έργο του κινηματογραφικού δημιουργού.

«Αν το να είναι κανείς Δίδυμος σημαίνει ένα κράμα των πιο αντίθετων κι αντιφατικών άκρων, θα πρέπει να λογαριάζω τον εαυτό μου σαν μοναδικό εκπρόσωπο του ζωδίου μου», σημείωνε το 1995 ο Mιχάλης Κακογιάννης στο κείμενο αυτοπαρουσίασής του, που συμπεριλήφθηκε στον τόμο - αφιέρωμα του 36ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Το 2005, στο 46ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου, ο Μιχάλης Κακογιάννης τιμήθηκε με τον Χρυσό Αλέξανδρο, ενώ αναγορεύτηκε ο πρώτος επίτιμος διδάκτορας στην ιστορία του νεότευκτου τότε -πρώτου στην Ελλάδα- τμήματος κινηματογράφου της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ).

Θερμά συλλυπητήρια για «την αποδημία του μεγάλου Έλληνα δημιουργού», εκφράζει με ανακοίνωσή του και το Κρατικό Θέατρο Βόρειας Ελλάδας. «Η προσωπικότητα, το ταλέντο και η δυναμική του τον κατέστησαν μέλος της παγκόσμιας κοινότητας των καλλιτεχνών και πρεσβευτή της Ελλάδας στο εξωτερικό. Το κενό που αφήνει είναι δυσαναπλήρωτο», τονίζεται στην ανακοίνωση.

Το ΚΘΒΕ, τιμώντας τον καταξιωμένο σκηνοθέτη, είχε μεταφέρει για πρώτη φορά στη θεατρική σκηνή το έργο του «Το κορίτσι με τα μαύρα», στο Θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, σε διασκευή Γιώργου Μακρή- Γρηγόρη Καραντινάκη και σκηνοθεσία Γρηγόρη Καραντινάκη, το χειμώνα του 2009.