Ενταγμένο μέσα στο ρεπερτόριο της διετίας 2011-2013 που υπακούει στο μότο «Τι είν' η πατρίδα μας;», ο «Περικλής», μετά την αθηναϊκή του πορεία, θα συμμετάσχει στο Globe to Globe Festival την προσεχή άνοιξη στο Λονδίνο. Συγκεκριμένα εκεί θα παρουσιαστεί το σύνολο των έργων του Βάρδου, το καθένα σε διαφορετική γλώσσα. Συνολικά θα παιχθούν και τα τριάντα οκτώ του έργα τα οποία και θα ενταχθούν στις εκδηλώσεις που θα πραγματοποιηθούν στη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του 2012 στη βρετανική πρωτεύουσα.

Διαφορετικά θέατρα από όλο τον κόσμο θα παίξουν τα έργα στη γλώσσα προέλευσης των θιάσων τους μέσα σε διάστημα έξι εβδομάδων, ξεκινώντας από τις 23 Απριλίου 2012, επέτειο του θανάτου του Σαίξπηρ. Χτισμένο στις όχθες του Τάμεση, εκεί όπου βρισκόταν και το θέατρο του Σαίξπηρ που κάηκε το 1613, το Globe Theatre θα φιλοξενήσει το φεστιβάλ. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι ο «Βασιλιάς Ληρ» θα παρουσιαστεί στη γλώσσα των Αβοριγίνων της Αυστραλίας ενώ το «Αγάπης Αγώνας Άγονος», στη νοηματική γλώσσα.

Ποιος είναι ο Περικλής; Είναι ο πρίγκηπας της Τύρου, ο οποίος και επιθυμεί να δημιουργήσει οικογένεια, κι ένα δυνατό κράτος. Μετά από περιπλανήσεις και ναυάγια σε στεριά και θάλασσα, παντρεύεται τη Θαΐσα, στο βασίλειο της Πεντάπολης, η οποία όμως πεθαίνει αφού γεννήσει την κόρη τους, τη Μαρίνα. Η κοπέλα θα μεγαλώσει μακριά από τον πατέρα και θα καταλήξει με τη βία, σε έναν πορνείο, στη Μυτιλήνη. Στη συνέχεια θα ξαναβρεθεί με τον πατέρα της, ενώ η Θαΐσα, που όλοι νομίζουν νεκρή θα φανερωθεί, καθώς ένα θαύμα την είχε σώσει και την είχε οδηγήσει στο ναό της Αρτέμιδος στην Έφεσο. Τελικά τόσο η οικογένεια του Περικλή όσο και η χώρα του θα ξαναγεννηθούν από τις στάχτες τους.

Με την ελαφράδα, σε ένα πρώτο επίπεδο, να χαρακτηρίζει τόσο το έργο όσο και την παράσταση του Γιάννη Χουβαρδά, ο «Περικλής» διαθέτει ένα δεύτερο σκοτεινό επίπεδο, με πολλές ανατροπές και πολιτικές προεκτάσεις. Οπως επισημαίνει ο σκηνοθέτης «μ΄αυτό το έργο κάνω μια άσκηση ύφους στο τίποτα, λαμβάνοντας υπόψιν και την κατάσταση στην οποία ζούμε.

Γι΄αυτό και προσπαθούμε να διερευνίσουμε τι σημαίνει να μην έχεις τίποτα και να δημιουργείς. Αυτός είναι ο στόχος μας. Θέλουμε η παράσταση να αποτελεί από μόνη της τον τρόπο ανεβάσματος του έργου. Χρησιμοποιούμε ελάχιστα ενδυματολογικά στοιχεία, που δεν είναι καν κοστούμια και παραπέμπουν στη λεκάνη της Μεσογείου _αγορασμένα από έθνικ μπαζάρ. Θέλω να δώσω ένα παράδειγμα ασκητικής, η οποία ανακαλύπτει άλλους τρόπους να βρει κανείς τον πλούτο μέσα στα νοήματα».

Τέλος, επισημαίνει ότι «πράγματι μας λείπουν εκείνοι οι ηγέτες που κατορθώνουν, παρά τις αντιξοότητες, να βγουν στην άλλη όχθη. Αλλά δεν μας λείπει μόνο αυτό».

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Μετάφραση: Διονύσης Καψάλης, σκηνοθεσία Γιάννης Χουβαρδάς, κοστούμια Ιωάννα Τσάμη, φωτισμοί Λευτέρης Παυλόπουλος, μουσική διδασκαλία Μελίνα Παιονίδου

Παίζουν: Κώστας Βασαρδάνης, Γιάννης Βογιατζής, Γιώργος Γλάστρας, Στεφανία Γουλιώτη, Γιώργος Κοτανίδης, Χρήστος Λούλης, Μανώλης Μαυροματάκης, Βασίλης Παπαγεωργίου, Δημήτρης Πιατάς, Μαρία Σκουλά, Λυδία Φωτοπούλου, Μηνάς Χατζησάββας

 



πηγή: tovima.gr