Τριπλά εγκαίνια είναι προγραμματισμένα για αύριο, Τετάρτη, στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Θα παρουσιαστούν η νέα πολυμεσική εγκατάσταση του Γιώργου Χατζημιχάλη με τίτλο «Γιώργος Χατζημιχάλης. Ο ζωγράφος Α.Κ. Ένα Μυθιστόρημα», το έργο της Νίνας Παπακωνσταντίνου «Αντί γραφής», που διερευνά τη σχέση της γραφής και των λέξεων με την εικόνα και η εγκατάσταση «Photo-topography του Κουβανού καλλιτέχνη Κάρλος Γκαραϊκόα, ο οποίος χρησιμοποιεί φωτογραφίες ως ντοκουμέντα για τη δημιουργία εννέα τρισδιάστατων αντικειμένων.  Όπως επισήμανε κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου η διευθύντρια του Μουσείου, Άννα Καφέτση, το νέο έργο του Γιώργου Χατζημιχάλη, που θα παρουσιαστεί έως τις 5 Φεβρουαρίου, δέκα χρόνια μετά την πρώτη έκθεση του Έλληνα ζωγράφου στο ΕΜΣΤ, είναι εγκατάσταση που αποτελείται από 265 μικρών και μεσαίων διαστάσεων ζωγραφικά έργα, 27 φωτογραφίες, μία κατασκευή και ένα βίντεο. Υιοθετώντας την πρακτική ενός μυθιστοριογράφου, ο Χατζημιχάλης οραματίζεται ένα μυθοπλαστικό πρόσωπο και φιλοτεχνεί τα έργα του, εξιστορώντας μια ιστορία.

Πρόκειται για έργο με πολλαπλές αναγνώσεις που περιλαμβάνει πλήθος αναφορών και συσχετισμών. Το έργο εμπεριέχει και αυτοβιογραφικά στοιχεία, όπως εξομολογείται και ο ίδιος ο καλλιτέχνης, καθώς αναπόφευκτα ο βίος τού φανταστικού ζωγράφου συναντά εκείνον του δημιουργού του μυθιστορήματος. Στο αφηγηματικό αυτό έργο που είναι ένα εικαστικό μυθιστόρημα, ο Γιώργος Χατζημιχάλης καταπιάνεται με θέματα όπως το ανθρώπινο σώμα και η ανθρώπινη ψυχή, η ασθένεια, η απώλεια, η μνήμη, η ψύχωση, ο θάνατος.

 Μιλώντας ο δημιουργός στο ΑΠΕ-ΜΠΕ για το πώς προέκυψε η ιδέα για το έργο του, είπε ότι «ήθελα να κάνω ένα έργο με την ιστορία ενός διαμερίσματος και εντέλει κατέληξα να κάνω ένα έργο με την ιστορία ενός ανθρώπου, που κατοικεί σε ένα διαμέρισμα. Ταυτόχρονα, στην ιστορία της ζωγραφικής, το μυθιστόρημα, δηλαδή το κείμενο, υπήρχε πάντα πίσω από τη ζωγραφική με την έννοια ότι όλη η θεολογική ζωγραφική, οι αγιογραφίες στις εκκλησίες, περιγράφουν την Καινή Διαθήκη. Με αυτή την έννοια μπήκα σε αυτή την ιστορία, να κατασκευάσω έναν ζωγράφο, που μέσα από τη ζωγραφική του να μπορεί κανείς να παρακολουθήσει τη ζωή του».

 Αναφερόμενος στην κρίση που πλήττει την Ελλάδα, σημείωσε ότι σήμερα θα έκανε «ένα πολύπλοκο έργο με μια σειρά φωτογραφιών από την καθημερινότητα των Ελλήνων, με φωτογραφίες από την Τοσίτσα και την Ομόνοια έως και το εσωτερικό των σπιτιών της μεσαίας τάξης, αλλά και με συνεντεύξεις σημαντικών ανθρώπων που θα τους καλούσα να μιλήσουν ανοιχτά» και πρόσθεσε: «Εδώ που έχουμε φτάσει, πρέπει να σοβαρευτούμε, να καθίσουμε κάτω και να λύσουμε τα προβλήματα, που εμείς οι ίδιοι έχουμε δημιουργήσει στους εαυτούς μας».

Σε ό,τι αφορά την έκθεση «Αντί γραφής» της Νίνας Παπακωνσταντίνου, μιας από τις σημαντικότερες Ελληνίδες καλλιτέχνιδες της νεότερης γενιάς, που θα φιλοξενεί από αύριο το Μουσείο, τονίσθηκε ότι πρόκειται για έργο που εστιάζει στις σχέσεις γραφής, ίχνους και υφής, όπως αυτές διαμορφώνονται ανάμεσα στις γραμμές των κειμένων. Η καλλιτέχνης είπε ότι ενδιαφέρεται πολύ για τις λέξεις τις οποίες, όμως, κοιτάζει ως εικόνα. 

Τα βιβλία αποτελούν την πρώτη ύλη για τη δημιουργία της εικαστικής γλώσσας της Νίνας Παπακωνσταντίνου. Ανάμεσα στους αινιγματικούς ήρωες, που πρωταγωνιστούν στο ονειρικό σύμπαν της καλλιτέχνιδας βρίσκονται πραγματικά και μυθιστορηματικά πρόσωπα, όπως οι Χάνσελ και Γκρέτελ, η Ιουστίνη, ο Δάντης, ο Μαρκήσιος ντε Σαντ, η Άννα Φρανκ, η Αναϊς Νιν, ο Χένρι Μίλερ, ο Άρης Αλεξάκης, ο Κόμης Μοντεκρίστο, η Άντζελα Κάρτερ, η Σύλβια Πλαθ, ο Ροβινσώνας Κρούσος, αλλά και η ίδια. Στο πλαίσιο αυτό, θα παρουσιαστεί και μια νεότερη σειρά έργων που συνδέεται με ημερολόγια, είτε ως κείμενα, είτε ως εικόνες. 

Τέλος, έως τις 8 Ιανουαρίου θα φιλοξενηθεί το νέο έργο του διεθνούς Κουβανού καλλιτέχνη Κάρλος Γκαραϊκόα, εγκατάσταση που αποτελείται από εννέα τρισδιάστατες φωτογραφίες από υλικό πολυσπάν και ισάριθμες μαυρόασπρες φωτογραφίες τραβηγμένες από τον καλλιτέχνη στην Αβάνα και το Καράκας. Περιγράφοντας την καλλιτεχνική του πρόταση και τη διαδικασία μεταφοράς του φωτογραφικού ντοκουμέντου σε ένα νέο υλικό, όπως το πολυσπάν, ο καλλιτέχνης ανέφερε: «Για μένα το έργο αυτό συνιστά μια έρευνα πάνω στην υπέρβαση των ορίων της φωτογραφίας».

O Κουβανός καλλιτέχνης φέρνει στην Αθήνα μέσα στις αποσκευές του ιστορίες και εικόνες άλλων πόλεων που, μετέωρες καθώς είναι μεταξύ πραγματικού και φανταστικού, θα μπορούσαν στο συγκεκριμένο τοπογραφικό και πολιτισμικό περιβάλλον να διαβαστούν ως αρχαία ερείπια, αλλά και να γεννήσουν συσχετίσεις με τη συγκεκριμένη πολεοδομική εμπειρία.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ