Τη... "θρησκεία της βίας" και τις δύσκολες ώρες που περνά η χώρα μας πραγματεύεται η νέα ταινία του Κωνσταντίνου Γιάνναρη, που θα έχει τον τίτλο "Καλάσνικοφ".
"Χρειάστηκαν ένα - δυο χρόνια για να αποδειχτεί πόσο σαθρά ήταν τα θεμέλια της κοινωνίας τα προηγούμενα 30-40 χρόνια. Σήμερα, η ηδονή της βίας διακατέχει τα στρώματα της νεολαίας μας, έχει αναδειχτεί σε θρησκεία της βίας", δήλωσε ο Κ. Γιάνναρης, ο οποίος μίλησε χθες σε συνέντευξη Τύπου για το νέο project που ετοιμάζει, το οποίο φαντάζεται ως συνέχεια της ταινίας του "Από την άκρη της πόλης".

Ξεκαθάρισε ωστόσο ότι δεν θέλει να χαρακτηριστεί ως ο σκηνοθέτης του περιθωρίου, του μεταναστευτικού και άλλων παρόμοιων θεμάτων και τόνισε ότι η οικονομική και πολιτική κατάσταση στην Ευρώπη σήμερα δίνει πολλά ερεθίσματα και ιδέες για νέες ταινίες. Ο Κ. Γιάνναρης, στο έργο του στο οποίο γίνεται αφιέρωμα από το 52ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου και ο ίδιος είναι μέλος της κριτικής επιτροπής του διεθνούς διαγωνιστικού τμήματος, αποκάλυψε ότι δεν σκέφτηκε ποτέ τον εαυτό του ως σκηνοθέτη, ονειρευόταν να γίνει αρχιτέκτονας ή ζωγράφος.

Στην πορεία σπούδασε Οικονομικά και Ιστορία και σήμερα κάνει σινεμά.

"Κάποια στιγμή βαριέμαι. Δεν είμαι παθιασμένος με τον κινηματογράφο, αλλά είναι κάτι που μου συμβαίνει. Αν μπορούσα να αλλάξω καριέρα ή εμμονή, ευχαρίστως θα το έκανα", παραδέχτηκε. Αναφορικά με την τελευταία του ταινία "Men at sea", η οποία προβλήθηκε στο Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης με νέο μοντάζ, ο Κ. Γιάνναρης χαρακτήρισε ως ευτυχή συγκυρία το ότι δούλεψε με επαγγελματίες και ερασιτέχνες ηθοποιούς. "Η ταινία αυτή με ταλαιπώρησε αρκετά, πλάκωσε και η κρίση εν μέσω γυρισμάτων, ήταν μια ιδιόρρυθμη εμπειρία", είπε.

Τέλος, δεν παρέλειψε να εκφράσει την ικανοποίησή του για το φετινό Φεστιβάλ, καθώς, όπως είπε, είναι "πολύ πιο νεανικό, πιο χαλαρό και ο κόσμος αφοσιώνεται στις ταινίες και όχι στις ίντριγκες", ενώ συμπλήρωσε πως το αφιέρωμα που γίνεται στο έργο του "αποτελεί την ευκαιρία να κάνω έναν εσωτερικό απολογισμό, αλλά και έναν απολογισμό μαζί με τους θεατές. Στην αρχή ήμουν μάλλον διστακτικός με την πρόταση του φεστιβάλ, αλλά μετά το ξεπέρασα. Είναι ωραίο να βγάζεις πράγματα μέσα από "μπαούλα" και "αποσκευές", που μπορεί να είχες ξεχάσει κι εσύ ο ίδιος και να τα φέρνεις στα μάτια των θεατών".




πηγή: ethnos.gr