Δύο γυναίκες. Μάνα και κόρη. Δύο συγγραφείς: Μαργαρίτα Λυμπεράκη και Μαργαρίτα Καραπάνου. Δύο βιβλία: «Μαμά» του 2004 και «Η ζωή είναι αγρίως απίθανη» του 2008 και τα δύο της Καραπάνου. 
Το πρώτο, γραμμένο τρία χρόνια μετά τον θάνατο της μητέρας της, ενώ το δεύτερο περιλαμβάνει ημερολόγια που καλύπτουν την εικοσαετία από τα 13 ως τα 33 της χρόνια, από το 1939 ως το 1959. 

Με αυτό το υλικό η Αντζελα Μπρούσκου ξεκίνησε να στήσει την παράσταση «Μαμά - Η ζωή είναι αγρίως απίθανη».

Το επεξεργάστηκε δραματουργικά και το μετέφερε στη σκηνή, ενώ μοιράστηκε τους ρόλους μάνας και κόρης με την Παρθενόπη Μπουζούρη

Βασικός συνομιλητής της σ΄αυτή την περιπέτεια, η Μόνικα με τις μουσικές και τα τραγούδια της γραμμένα ειδικά όπως το πολύ ενδιαφέρον «Κeep me blue», που με το πρώτο άκουσμα σηματοδοτεί την ατμόσφαιρα της παράστασης. 

Εξίσου σημαντικό και το οπτικοακουστικό υλικό, τα βίντεο ανάμεσά τους χειρόγραφα και η ηχογραφημένη φωνή της να διαβάζει απόσπασμα από το βιβλίο της «Μαμά» ντύνουν το σκηνικό στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, όπου απόψε (Τετάρτη 23/11) θα δοθεί η πρεμιέρα.

Ανάμεσα στην αλήθεια και τη μυθοπλασία, ανάμεσα στην πραγματικότητα και το όνειρο, το έργο ξετυλίγει μια σχέση λατρείας και μίσους, ταύτισης, ανταγωνισμού και υπέρβασης. 

Η αγάπη που τις ενώνει, η αγωνία για τη δημιουργία, η τέχνη και η ύπαρξη, η μητρότητα, ο έρωτας, η αρρώστια, ο θάνατος. Όλα βρίσκονται μέσα σ΄αυτή τη διαδρομή. 

Οι δύο γυναίκες θα βιώσουν την αγωνία για την ύπαρξη, την τέχνη, το φύλο, τη μητρότητα, τον έρωτα, το θάνατο.

«Πρόκειται για ένα βαθειά υπαρξιακό έργο, ένα έργο που σε φέρνει αντιμέτωπο με τον εαυτό σου, σαν μια εσωτερική συνομιλία και μια ταυτόχρονη αναζήτηση ταυτότητας και ζωής. Μια προσπάθεια να δαμάσεις τα φαντάσματα και συγχρόνως να τα βρεις με τον χρόνο που περνά», σημειώνει η Αντζελα Μπρούσκου, καθώς σκέψεις, φράσεις και λέξεις από τις δύο Μαργαρίτες μοιάζουν να ακούγονται από μακριά.

«Δυο πράγματα έχω σταθερά στη ζωή, τη θάλασσα και την κόρη μου» έλεγε η Μαργαρίτα Λυμπεράκη.

«Η μητέρα μου κι εγώ γνωριζόμαστε από παλιά. Όταν ήμουν παιδί, μου έδειχνε τα άστρα. "Είναι δικά μου", μου έλεγε. Όταν ήμουν δώδεκα χρόνων, περπατούσαμε μ' έναν άντρα στο δρόμο. "Είναι δικός μου", μου έλεγε», θυμόταν η Μαργαρίτα Καραπάνου, μετά τον θάνατο της μητέρας της.  

ΠΟΤΕ & ΠΟΥ
«Μαμά - Η ζωή είναι αγρίως απίθανη»
Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, Κεντρική Σκηνή
Πρεμιέρα 23/11/2011 στις 20.30
Παραστάσεις ως τις 4/12

 

 

πηγή: tovima.gr