Ένα πολυθέαμα που συνδυάζει χάπενινγκ, θέατρο δρόμου, χορό και μουσική είναι το τσίρκο της νέας εποχής, μια τάση που ανεβαίνει σταθερά τα τελευταία χρόνια. Σύγχρονες καλλιτεχνικές ομάδες, κυρίως από τη Γαλλία και τον Καναδά, άλλαξαν την εικόνα του είδους κάνοντάς το πιο ανθρωποκεντρικό. Οι ακροβάτες-καλλιτέχνες έχουν μετατρέψει την τέχνη σε πολυθέαμα, εμπλουτίζοντάς τη με θεατρικά και χορευτικά νούμερα, παντομίμα και πολλή μουσική, συνήθως μια μείξη από τζαζ και ροκ αλλά και με πολλά κλασικά στοιχεία.

Παίζουν με το φωτισμό, τα σκηνικά και τα κοστούμια και μας θυμίζουν αυτό που έγραφε για το τσίρκο ο Φεντερίκο Φελίνι: μας κάνει να «αισθανόμαστε τη γοητεία ενός μαγεμένου κόσμου που είναι συγκεκριμένος και ταυτόχρονα ονειρικός, σαν τις ακτίνες ενός μαγικού φαναριού».

Μια τέτοιου είδους ομάδα, το Νέο Τσίρκο του Βιετνάμ, έρχεται από το μακριό Ανόι στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών στις 22-29/12. Η ομάδα δημιουργήθηκε από περφόρμερ οι οποίοι είχαν δουλέψει με έμπειρους θιάσους στην Ευρώπη. Επιστρέφοντας στο Ανόι, θέλησαν να εμπλουτίσουν τις παραδοσιακές τεχνικές του εθνικού τους τσίρκου -ακόμη μία σχολή με μακρά ιστορία- με ένα νέο αισθητικό ιδίωμα. Η παράσταση που θα δούμε πρωτοανέβηκε το 2005 και έχει τίτλο «Lang Toi, το χωριό μου». Στόχος της να μας ταξιδέψει νοερά στους ορυζώνες του Βιετνάμ αναπαράγοντας εικόνες, μνήμες, ήχους κι αισθήσεις από την καθημερινότητα ενός μικρού χωριού. Το σκηνικό-έργο τέχνης φτιάχνεται επιτόπου από τους δεκατέσσερις περφόρερ της ομάδας με μια συστάδα κορμών μπαμπού ύψους 4,5 μ. Στους κορμούς αυτούς ακροβατούν και ισορροπούν, χορεύουν κι αιωρούνται, ενώ άλλοτε τους χρησιμοποιούν σαν μουσικά όργανα και άλλοτε για να δημιουργήσουν παράξενα σκηνικά τοπία, προσφέροντας έτσι σε μικρούς και μεγάλους μια μοναδική σκηνική εμπειρία που καταρρίπτει τους νόμους της βαρύτητας και τα όρια ανάμεσα στο τσίρκο και το χοροθέαμα.



πηγή: athinorama.gr