Για μια δεκαετία περίπου, θεωρούσαν εκατοντάδες σελίδες από το ημερολόγιο του Άλφρεντ Ρόζενμπεργκ, χαμένες. Ο Ρόζεμπεργκ υπήρξε στενός φίλος του Χίτλερ, σύμβουλος του επί εξωτερικών θεμάτων, εκδότη της ναζιστικής εφημερίδας, που δρούσε ως όργανο κομματικό, υπό τον πλήρη έλεγχο του ίδιου του φίρερ, αλλά υπήρξε και πρωταγωνιστής στο σχέδιο και την εξόντωση εκατομμυρίων Εβραίων και άλλων θυμάτων κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Στη δίκη της Νυρεμβέργης κρίθηκε ένοχος για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και το 1946 εκτελέστηκε δι' απαγχονισμού.

Σύμφωνα με το Reuters οι χαμένες σελίδες βρέθηκαν ύστερα από επίμονη ερευνά των ΗΠΑ. Μετά τη Δίκη της Νυρεμβέργης, το ημερολόγιο του Ρόζενμπεργκ, το οποίο κρατούσαν ως αποδεικτικό στοιχείο οι εισαγγελείς της Νυρεμβέργης, εξαφανίστηκε.

Ένας από αυτούς, ο Ρόμπερτ Κέμπνερ, ήταν ύποπτος από τις αμερικανικές αρχές ότι πέρασε λαθραία το ημερολόγιο στις ΗΠΑ.

Η πρώτη εκτίμηση απ την μελέτη των χαμένων σελίδων αφορά στο ότι το ημερολόγιο είναι πράγματι, ιδιαίτερο σημαντικό, διότι μπορεί να προσφέρει νέα οπτική και στοιχεία για τις συναντήσεις που είχε ο Ρόζενμπεργκ με τον Χίτλερ και με άλλους ναζιστές ηγέτες, περιλαμβανομένων του Χάινριχ Χίμλερ και του Χέρμαν Γκέρινγκ.

Υπάρχουν λεπτομέρειες για τη γερμανική κατοχή τμήματος της Σοβιετικής Ένωσης, καθώς και για τα σχέδια να προχωρήσουν μαζικές δολοφονίες Εβραίων και ανατολικοευρωπαίων. «Τα τεκμήρια είναι μεγάλης σημασίας για την μελέτη της ναζιστικής εποχής, περιλαμβανομένης της ιστορίας του Ολοκαυτώματος», αναφέρει το Μουσείο Μνήμης του Ολοκαυτώματος των ΗΠΑ και διευκρινίζει πως «μία πρώτη ταχεία ανάλυση του περιεχομένου καταδεικνύει ότι το υλικό ρίχνει νέο φως σε έναν αριθμό σημαντικών θεμάτων που συνδέονται με την πολιτική του Τρίτου Ράιχ. Το ημερολόγιο θα αποτελέσει σημαντική πηγή πληροφόρησης για τους ιστορικούς που θα συμπληρώσει, και εν μέρει θα αντικρούσει, ήδη γνωστές πληροφορίες».

Το ημερολόγιο λέγεται πως περιλαμβάνει λεπτομέρειες για τις διαφωνίες και τις εντάσεις στα ανώτατα κλιμάκια της γερμανικής διοίκησης—ιδίως για την κρίση που προκλήθηκε από την πτήση του Ρούντολφ Ες στη Βρετανία το 1941 αλλά και από την κλοπή έργων τέχνης ανά την Ευρώπη, σύμφωνα με μία προκαταρτική εξέταση.

Επίσημα η ανακάλυψη αναμένεται να ανακοινωθεί αυτή την εβδομάδα σε συνέντευξη Τύπου στο Ντέλαγουερ, που θα δώσουν από κοινού αξιωματούχοι του Μουσείου Μνήμης του Ολοκαυτώματος, του αμερικανικού υπουργείου Δικαιοσύνης και τη Υπηρεσίας Επιβολής Νομοθεσίας Μετανάστευσης και Τελωνείων.

Το ημερολόγιο περιέχει μία συλλογή των σκέψεων του Ρόζενμπεργκ από την άνοιξη του 1936 μέχρι τον χειμώνα του 1944, σύμφωνα με την εκτίμηση του μουσείου.

Ο Κέμπνερ αναφέρει ορισμένα αποσπάσματα από το ημερολόγιο του Ρόζενμπεργκ στα απομνημονεύματά του, ενώ το 1956 ένας γερμανός ιστορικός δημοσίευσε αποσπάσματα του από το 1939 και του 1940, αλλά ολόκληρο το ημερολόγιο ποτέ δεν βρέθηκε. Όταν πέθανε ο Κέμπνερ το 1993, σε ηλικία 93 ετών, ξεκίνησε μία σειρά από δικαστικές διαμάχες για τα έγγραφά του κυρίως ανάμεσα στα παιδιά του, την πρώην γραμματέα του και το Μουσείο του Ολοκαυτώματος, η οποία κράτησε περίπου μια δεκαετία.

Τα παιδιά του συμφώνησαν να τα παραδώσουν στο Μουσείο, αλλά όταν οι αρμόδιες αρχές μετέβησαν στο σπίτι του για να τα παραλάβουν, το 1999, ανακάλυψαν ότι χιλιάδες σελίδες έλειπαν.

Μετά το 1999, το FBI ξεκίνησε έρευνα για τον εντοπισμό των αγνοούμενων σελίδων. Το Μουσείο εντόπισε, πάντως, περισσότερα από 150.000 έγγραφα που είχε στην κατοχή της η πρώην γραμματέας του Κέμπνερ, η οποία τότε ζούσε στο σπίτι ενός ακαδημαϊκού ονόματι Χέρμπερτ Ρίτσαρντσον, στην πολιτεία της Νέας Υόρκης.

Ωστόσο, το ημερολόγιο του Ρόζενμπεργκ εξακολουθούσε να αγνοείται. Στις αρχές του χρόνου, το Μουσείο σε συνεργασία με έναν πράκτορα του υπουργείου Εσωτερικής Ασφαλείας επιχείρησαν να εντοπίσουν τις σελίδες που έλειπαν. Τελικά, το ημερολόγιο βρέθηκε στο νέο σπίτι του Ρίτσαρντσον κοντά στο Μπάφαλο.

Πόσα χρόνια μετά τη συντριβή του ναζισμού, τα απομεινάρια του μεγάλου αφίλητη συνεχίζουν να σκορπίζουν τον τρόμο για το που μπορεί να φτάσει ο ανθρώπινος παραλογισμός, η βία, η απανθρωπιά! Και συνεχίζουν να βρίσκονται ντοκουμένα της θλιβερής μας ιστορίας ως είδος…

Α.Τ.