«Τον θεωρώ έναν από τους μεγαλύτερους πρίγκιπες της ελληνικής μουσικής, δεν είμαι μουσικολόγος ούτε ειδικός της μουσικής» έγραψε ο σπουδαίος μας Μάνος Ελευθερίου για τον αείμνηστο Μάρκο Βαμβακάρη με τη μεστή φωνή, που κυλά άσβεστη μέσα στον χρόνο.

«Μαύρα μάτια: Ο Μάρκος Βαμβακάρης και η συριανή κοινωνία στα χρόνια 1905 - 1920» είναι ο τίτλος του νέου βιβλίου του Μάνου Ελευθερίου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Σελίδες ποτισμένες με την αλήθεια του μεγάλου ρεμπέτη, τα δύσκολα παιδικά χρόνια, την περιπτετειώδη ζωή του, τις συναντήσεις που άργησαν, τις προσωπικές υπερβάσεις.

«Αν είχε μείνει στη Σύρα θα είχε πάει χαμένος» παραδέχεται μέσα στο βιβλίο του ο Μάνος Ελευθερίου για εκείνον. «Εξάλλου και το νησί τον αγάπησε κάπως αργά».

 «Κανένας άλλος δεν έλαμψε τόσο βγαίνοντας μέσα από τη λάσπη» θα ομολογήσει σε άλλη σελίδα για τον «Φράγκο», παρατσούκλι που είχε αποδοθεί στον Βαμβακάρη λόγω της συριακής καταγωγής και της καθολικής οικογένειάς του. 

Από τη μία ο Μάρκος Βαμβακάρης και από την άλλη η περιρέουσα ατμόσφαιρα της συριακής κοινωνίας εκείνης της εποχής. Ο Μάνος Ελευθερίου βουτάει στη Σύρο του Μάρκου Βαμβακάρη και αναδύεται στην Ελλάδα του σήμερα, στην Ελλάδα με τη «φούντωση, τη φλόγα μέσα στην καρδιά» όπως πολύ ορθά είχε πει και ο αρθρογράφος κ. Παύλος Αγιαννίδης, γράφοντας για τα «Μαύρα μάτια» του σπουδαίου μας Έλληνα ποιητή.

Φ.Π.