Από τη Φανή Πλατσατούρα

Εμφανίστηκε στη σκηνή φορώντας μια ριχτή μπλούζα και ένα τζιν παντελόνι. Είχε κουρέψει τα μαλλιά του κοντά και έμοιαζε τουλάχιστον δέκα χρόνια νεότερος από την τελευταία φορά που τον είχα δει.

Πήρε κατευθείαν φωτιά: «Ημερολόγιο», «Δεν είμαι Άλλος», «Ο Άμλετ της Σελήνης». Από κάτω καπνοί από μισοσβησμένα τσιγάρα, παρέες νεαρών κυρίως ατόμων, χειροκρότημα. Εκείνος πάνω στη σκηνή να κλείνει συνωμοτικά το μάτι, να σηκώνει ψηλά τα χέρια, να πιάνει την κιθάρα και να παίζει τους δικούς του σκοπούς. Σε μία διαρκή κίνηση και ένταση. Ζωντανός, εκφραστικός με αληθινή διάθεση να επικοινωνήσει με το κοινό του.

Διαβάστε περισσότερα στο provocateur.gr