Στις 40 φωτογραφίες που παρουσιάζονται στην έκθεση «Ματίς – Γκάμπο. Οι χρονικογράφοι του Μακόντο» το βλέμμα του Λέο Ματίς διασταυρώνεται με τα κείμενα του συντοπίτη του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες από το βιβλίο του «100 χρόνια μοναξιά». Ο θρυλικός φωτογράφος και ο κορυφαίος εκπρόσωπος του μαγικού ρεαλισμού στη λογοτεχνία, γεννημένοι με διαφορά μίας δεκαετίας στην Αρακατάκα, πλέκουν την ιστορία του Μακόντο, που, όπως θα διαπιστώσουν οι θετές, υπήρξε μια χειροπιαστή πραγματικότητα δεκαετίες πριν από την μυθιστορηματική επινόησή του.

Την έκθεση, παρουσιάζουν η Πρεσβεία της Κολομβίας στη Ρώμη με δικαιοδοσία και στην Ελλάδα, ο Επίτιμος Πρόξενος της Κολομβίας στην Αθήνα και το Μουσείο Μπενάκη, στο πλαίσιο του 10ου Φεστιβάλ Λ.Ε.Α. (Λογοτεχνία εν Αθήναις).

Λίγα λόγια για τον φωτογράφο Λεονέτ Ματίς Εσπινόζα (Αρακατάκα, 1917 – Μποκοτά, 1998)
Γνωστός ως Λεό Ματίς, υπήρξε ένας από τους πλέον διακεκριμένους Κολομβιανούς φωτογράφους και καρικατουρίστες, με διεθνή αναγνώριση. Δεν έζησε μόνο στη χώρα του. Στο Μεξικό, σχετίστηκε με σημαντικούς καλλιτέχνες, στις Η.Π.Α., εργάστηκε για το Life και το Reader’s Digest και στη Βενεζουέλα, ως φωτογράφος του Παλάσιο δε Μιραφλόρες (Προεδρική κατοικία). Ένα από τα φωτογραφικά του έργα, το «Pavo Real del mar», θεωρείται από τις ωραιότερες φωτογραφίες της Κολομβίας. Το 1949 εξελέγη ως ένας από τους δέκα καλύτερους φωτογράφους του κόσμου.

Ματίς - Γκάμπο. Οι χρονικογράφοι του Μακόντο, Μουσείο Μπενάκη, Πειραιώς 138. Διάρκεια έκθεσης: 14 Ιουνίου έως 29 Ιουλίου 2018


Ο Συνταγματάρχης
«Είχε χρειαστεί να κάνει τριάντα δύο πολέμους, να παραβιάσει όλες τις συμφωνίες του με το θάνατο και να κυλιστεί σαν γουρούνι στη λασπουριά της δόξας, για να ανακαλύψει, με σαράντα χρόνια καθυστέρηση, τα πλεονεκτήματα της απλότητας.»
Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, «Εκατό χρόνια μοναξιά», Εκδόσεις Λιβάνη
Μετάφραση Κλαίτη Σωτηριάδου-Μπαράχας


Το δίχτυ
«… το παιδί απολάμβανε την ιστορία ενός ψαρά, που δανείστηκε απ’ το γείτονά του ένα βαρίδι για το δίχτυ του και το ψάρι που του ’δωσε ύστερα για πληρωμή, είχε ένα διαμάντι στην κοιλιά του …»
Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, «Εκατό χρόνια μοναξιά», Εκδόσεις Λιβάνη
Μετάφραση Κλαίτη Σωτηριάδου-Μπαράχας


Η Ωραία Ρεμέδιος

«… πήγαιναν στην εκκλησία μόνο και μόνο για να δουν, έστω και για μια στιγμή, το πρόσωπο της Ωραίας Ρεμέδιος, που η θρυλική ομορφιά της συζητιόταν ανησυχητικά έντονα σ’ όλη την περιοχή των βάλτων.»
Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, «Εκατό χρόνια μοναξιά», Εκδόσεις Λιβάνη
Μετάφραση Κλαίτη Σωτηριάδου-Μπαράχας

Ο ποταμός Αρακατάκα
«Το Μακόντο ήταν τότε ένα χωριό με είκοσι σπίτια από πηλό και καλάμια, χτισμένα στην όχθη ενός ποταμού με διάφανα νερά, που κυλούσαν σε μια κοίτη με λείες πέτρες, άσπρες και τεράστιες, σαν προϊστορικά αβγά.»
Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, «Εκατό χρόνια μοναξιά», Εκδόσεις Λιβάνη
Μετάφραση Κλαίτη Σωτηριάδου-Μπαράχας


Διαβάζοντας πάνω απ’ το ποτάμι
«Ο Αλφόνσο είχε βάλει ένα ρολό με χειρόγραφα στις τσέπες του, που τις είχε πάντα γεμάτες αποκόμματα από εφημερίδες και εγχειρίδια παράξενων επαγγελμάτων, και μια νύχτα τα ’χασε στο σπίτι με τα μικρά κορίτσια που έκαναν έρωτα από πείνα. Όταν το ’μαθε ο σοφός γέροντας, αντί να χαλάσει τον κόσμο, όπως όλοι φοβόνταν, παρατήρησε, ξεκαρδισμένος στα γέλια, πως εκείνη ήταν η φυσική κατάληξη της λογοτεχνίας.»
Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, «Εκατό χρόνια μοναξιά», Εκδόσεις Λιβάνη
Μετάφραση Κλαίτη Σωτηριάδου-Μπαράχας