Έξι νέες κυκλοφορίες βιβλίων από τις εκδόσεις «Λιβάνη»

Έξι νέες κυκλοφορίες βιβλίων από τις εκδόσεις «Λιβάνη»

Έξι νέα βιβλία κυκλοφόρησαν σήμερα από τον εκδοτικό οίκο «Λιβάνη». 

Το λουλούδι της λίμνης, Γιάννης και Μαρίνα Αλεξάνδρου

Μια αόρατη αλυσίδα ενώνει το χθες με το σήμερα, καθώς η ομίχλη γύρω από τη λίμνη κρύβει τα μυστικά της.

1820. Τρεις σκλάβες από το χαρέμι του Αλή Πασά δραπετεύουν και έπειτα από πολλές περιπέτειες αποκτούν μια σκληρά πληρωμένη ελευθερία. Ταξιδεύοντας στη Δύση, μεταφέρουν χρυσάφι και πολύτιμα πετράδια. Αντιμετωπίζουν τους κινδύνους ενωμένες και κατακτούν την ευτυχία και τον έρωτα.

2015. Σήμερα η Στέλλα, απόγονος μιας από αυτές, βρίσκεται αναπάντεχα αντιμέτωπη με το μυστήριο μιας τεράστιας κληρονομιάς κατατεθειμένης σε ελβετική τράπεζα.

Το χθες την κυνηγά, ενώ γύρω της υφαίνονται σαν ιστός αράχνης άγνωστα συμφέροντα που την εμπλέκουν στο μυστηριώδη φόνο ενός καθηγητή ιστορίας.

Τι ανακάλυψε αυτός ώστε να του κλείσουν για πάντα το στόμα; Ποιοι θέλουν η Στέλλα να είναι ο επόμενος στόχος;

Η γοητεία της λίμνης των Ιωαννίνων και η λαγνεία του χαρεμιού μπερδεύονται με τα κοσμοπολίτικα σαλόνια στη Βιέννη και στο Παρίσι. Τώρα η Στέλλα, στα Γιάννενα και στη Ζυρίχη, μέσα από ερωτικούς σταθμούς και ίντριγκες, ανακαλύπτει την αλήθεια.

Όλα είναι νωχελικά, αλλά και δυνατά, την ωθούν σε επικίνδυνες καταστάσεις, την οδηγούν στα άκρα, ενώ αναζητά την τρυφερότητα.

Ο ψίθυρος του έρωτα και του πάθους φτάνει μέχρι την άκρη του νερού, εκεί που ανθίζει το λουλούδι της λίμνης.

Την πήγαν στο χαμάμ. Από μαρμάρινες κρήνες έτρεχε νερό και οι ζεστοί ατμοί καθάρισαν το δέρμα της μέχρι να λάμψει. Την έτριψαν με αιθέρια έλαια.

«Λουλούδι», ψιθύρισε η λουτράρισσα στον ευνούχο.

Φιλιόντουσαν μέσα στην άμαξα, καθώς τα άλογα έτρεχαν στους χιονισμένους δρόμους της Βιέννης. Κοιτιόντουσαν με τα σημάδια του έρωτα στο πρόσωπο και το κορμί, ενώ όλη η ψυχή καθρεφτιζόταν στα μάτια τους.

Δεν είχε κανέναν δίπλα της σαν γεννούσε.

«Μανούλα μου!» φώναξε όταν πονούσε και τότε άκουσε το κλάμα του μωρού της.

Η Στέλλα διαισθανόταν πως το κακό πλησίαζε. 

Έτρεχε για να ξεφύγει. 

Η ομίχλη διαλύθηκε και τότε φάνηκε η λίμνη.

«Γιατί χάσαμε τόσο καιρό;» της είπε ο Δημήτρης πονηρά.

«Ποτέ δεν είναι αργά», του ψιθύρισε εκείνη μέσα στα φιλιά τους.

«Ας κερδίσουμε λοιπόν το χαμένο χρόνο...»

Ετος 'Εκδοσης: 11/06/2015, Σειρά: Ελληνική Λογοτεχνία, Σελίδες: 352, Barcode: 9-789601-429472

Ύπνος και θάνατος, Α. Τζέι Καζίνσκι

Ο Νιλς Μπέντσον, διαπραγματευτής κρίσεων στην Αστυνομία της Κοπεγχάγης, καλείται να πείσει μια νεαρή γυναίκα να μην πέσει στο κενό. Ο Μπέντσον, με αψεγάδιαστο ιστορικό μέχρι εκείνη τη νύχτα, καταγράφει την πρώτη του αποτυχία, όταν η γυναίκα ψελλίζει μια λέξη και αυτοκτονεί. Η αποτυχία αυτή τον στοιχειώνει και έρχεται να προστεθεί στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει στο γάμο του. Φορτισμένος, επιχειρεί να πείσει τους προϊσταμένους του ότι δεν πρόκειται για μια απλή αυτοκτονία, αλλά ότι κάτι ώθησε το θύμα στο θάνατο.

Κι ενώ αρχικά ο Μπέντσον χαρακτηρίζεται υπερβολικός και οι Αρχές νομίζουν ότι έχουν να κάνουν με την αυτοκτονία μιας ναρκομανούς με σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα, σύντομα διαπιστώνουν ότι η αυτόχειρας ήταν πρίμα μπαλαρίνα στο Βασιλικό Μπαλέτο της Δανίας και γόνος αριστοκρατικής οικογένειας.

Πίσω από την εικόνα μιας νέας και επιτυχημένης καλλιτέχνιδoς, που μετρούσε ήδη πάμπολλες επαγγελματικές επιτυχίες και είχε όλη τη ζωή μπροστά της, ο Μπέντσον διακρίνει προβλήματα.

Στην πορεία των ερευνών αποκαλύπτεται όχι μόνο ότι η νεαρή γυναίκα είχε αποξενωθεί από την οικογένειά της, αλλά και ότι ένας τραυματισμός στην παιδική της ηλικία, ο οποίος την είχε αφήσει νεκρή για λίγα λεπτά, την είχε σημαδέψει τόσο, ώστε να φτάσει να πειραματίζεται με το θάνατο, σε μια προσπάθεια να ανακαλύψει αν υπάρχει μεταθανάτια ζωή.

Ένας αριστοτεχνικά δομημένος ιστός μυστικών, φόβων και εντάσεων ξεδιπλώνεται μέσα από τις σελίδες του βιβλίου Ύπνος και Θάνατος, αποκαλύπτοντας σταδιακά μια υπόθεση σκοτεινή όσο και τραγική, τιμώντας υποδειγματικά τις παραδόσεις του σκανδιναβικού αστυνομικού μυθιστορήματος.

«Νεκρή. Αυτό ήταν. Είχε εξαναγκαστεί να περάσει στην απέναντι όχθη. Και δεν ήθελε να επιστρέψει, ποτέ ξανά. Δεν είχε κανένα λόγο να επιστρέψει. Όμως ήξερε πως εκείνος ο άντρας θα ξαναγυρνούσε σύντομα για εκείνη, για να τη σύρει παρά τη θέλησή της μέσα από το χρόνο και το χώρο. Διακόσια είκοσι βολτ θα διαπερνούσαν το στήθος της και θα βίωνε ξανά την κόλαση στην οποία είχε μετατραπεί το σώμα της. Εκείνος ο άντρας θα έκανε τα πάντα για να την επαναφέρει στη ζωή. Μήπως να δοκίμαζε να επικοινωνήσει μαζί της; Για να μπορέσει να βρει τη γαλήνη. Και να την προσφέρει και σ’ εκείνον.

Άκουσε μια κραυγή. Πίσω της; Ή μήπως ήταν δική της; Διέκρινε το ασημένιο νήμα που συστρεφόταν παιχνιδιάρικα, ατέρμονα, κι όμως εξακολουθούσε να συνδέει την ψυχή με τη θνητή υπόστασή της. Σαν ομφάλιος λώρος. Που έπρεπε να κοπεί. Έπρεπε να παλέψει, αυτό της ήταν πλέον σαφές. Δεν μπορούσε να του επιτρέψει να την αδράξει πάλι, να την επαναφέρει με τη βία στη ζωή, να τη βασανίσει, να τη σκοτώσει ξανά και ξανά. Έπρεπε να ριχτεί στη μάχη. Να δραπετεύσει...»

Ετος 'Εκδοσης: 11/06/2015, Σειρά: Ξένη Λογοτεχνία, Σελίδες: 528, Barcode: 9-789601-429489

Τρόικα: Ο δρόμος προς την καταστροφή, Ιγνατίου Μιχάλης

Η "διάσωση" της Ελλάδας μέσα από έγγραφα του ΔΝΤ, των Αμερικανών και της Κoμισιόν και οι τραγικές ευθύνες των Ελλήνων πολιτικών.

Το Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2009 πέντε αξιωματούχοι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του Eurogroup, της ΕΚΤ και της ελληνικής κυβέρνησης, συνοδευόμενοι από τους συνεργάτες τους, συγκεντρώθηκαν στο γραφείο του πρωθυπουργού του Λουξεμβούργου υπό πλήρη μυστικότητα και υπό τον απαράβατο όρο ότι δεν θα δημοσιοποιηθεί ποτέ η μυστική αυτή συνάντηση.

Ο Ζαν-Κλoντ Γιούνκερ ήταν ο οικοδεσπότης και οι φιλοξενούμενοί του έφτασαν στο δουκάτο από τη Φρανκφούρτη, τις Βρυξέλλες και την Αθήνα. Παρευρέθηκαν ο επικεφαλής της ΕΚΤ Ζαν-Κλοντ Τρισέ, ο επίτροπος Χοακίμ Αλμούνια, ο υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας Γιώργος Παπακωνσταντίνου και ο διοικητής της ΤτΕ Γιώργος Προβόπουλος.

Για τη μυστική συνάντηση με ενημέρωσε δοκιμασμένη πηγή του Eurogroup, του οποίου προέδρευε τότε ο κ. Γιούνκερ, και την επιβεβαίωσε σε μένα ο κ. Παπακωνσταντίνου, ο οποίος μου είπε ότι στη διάρκειά της «μας ζητήθηκαν μέτρα για τη μείωση του ελλείμματος του 2010 (φυσικά όχι του 2009). Ειδικά», σημείωσε, «η ΕΚΤ επέμενε πολύ σε μεγάλη μείωση (μίλησε για 4-5 μονάδες). Τελικά στον προϋπολογισμό βάλαμε μείωση 3,6 μονάδες, που με τα επιπλέον μέτρα του Ιανουαρίου έγιναν 4 μονάδες», τόνισε ο τότε υπουργός Οικονομικών.

Εκείνη τη μέρα, οι κ. Γιούνκερ, Τρισέ και Αλμούνια έστειλαν στον κ. Παπανδρέου ένα «μίνι Μνημόνιο». Ήταν η πρότασή τους για να τερματιστεί η κρίση στη γένεσή της. Ο τότε πρωθυπουργός δεν τους απάντησε ποτέ. Και η Ελλάδα οδηγήθηκε στην καταστροφή…

Ερευνώντας την ελληνική κρίση χρέους, όλο και περισσότερο κατέληγα στο συμπέρασμα ότι η χώρα είχε την ατυχία να πέσει στα χέρια ηγεσιών που δεν μπόρεσαν ούτε να αντιληφθούν τις διαστάσεις της κρίσης που έσκασε στα χέρια τους ούτε να τη διαχειριστούν.

Για να γράψω αυτό το βιβλίο μίλησα με 139 ανθρώπους: αξιωματούχους της ελληνικής κυβέρνησης, του ΔΝΤ, της αμερικανικής κυβέρνησης, της FED, της ΕΚΤ και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Επίσης είχα την τύχη να διαβάσω έγγραφα του ΔΝΤ, της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα και της Κομισιόν.

Ετος 'Εκδοσης: 11/06/2015, Σειρά: Πολιτική Οικονομία, Σελίδες: 544, Barcode: 9-789601-429595

Αριστερά, κυβέρνηση και κράτος, Παπακωνσταντίνου Πέτρος

Κλασικές αναλύσεις, σύγχρονες εμπειρίες

Μπορούν οι κάλπες να ανοίξουν δρόμους για ριζοσπαστικές αλλαγές;

Σε τι μπορεί να ελπίζει μια Αριστερά που αναλαμβάνει την κυβέρνηση, ενώ η πραγματική εξουσία παραμένει στα χέρια των εχθρών της;

Τι περιθώρια άσκησης εναλλακτικής πολιτικής αφήνoυν στο μικρό μας έθνος-κράτος η αδυσώπητη παγκοσμιοποίηση και η γερμανική Ευρώπη; Υπάρχει ζωή μετά το ευρώ;

Τα πιεστικά ερωτήματα που ανέδειξαν η οικονομική κρίση, η μνημονιακή θύελλα και οι περιπέτειες της κυβέρνησης με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ αποτέλεσαν το ερέθισμα για το νέο βιβλίο του Πέτρου Παπακωνσταντίνου.

Ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι η δυσκολία όλων των ρευμάτων της Αριστεράς να δώσουν συνεκτικές απαντήσεις οφείλεται εν μέρει στην ανεπαρκή προγραμματική προετοιμασία τους για τα καίρια προβλήματα του κράτους και της πολιτικής εξουσίας.

Μέσα από τη διασταύρωση πολιτικής θεωρίας και ιστορικών εμπειριών παρουσιάζονται αντιπροσωπευτικά αποσπάσματα από έργα διανοητών του ευρύτερου μαρξιστικού χώρου, κλασικών και σύγχρονων.

Ο συγγραφέας προσπαθεί να εξαγάγει κάποια συμπεράσματα για την κρίσιμη συγκυρία στην οποία βρίσκεται σήμερα η Ελλάδα, αποφεύγοντας τη μηχανιστική μεταφορά έτοιμων συνταγών.

Το βιβλίο φιλοδοξεί κυρίως να δώσει ερεθίσματα για την αναγκαία συλλογική προσπάθεια «συγκεκριμένης ανάλυσης της συγκεκριμένης κατάστασης», που αποτελούσε για τον Λένιν τη ζωντανή ψυχή του μαρξισμού.

Το βιβλίο Αριστερά, Κυβέρνηση και Κράτος ζωντανεύει τις ζωηρές και γόνιμες διαμάχες ανάμεσα στα διάφορα ρεύματα της μαρξιστικής σκέψης σε εύρος 170 χρόνων. Παράλληλα, επιχειρεί ένα συναρπαστικό ταξίδι με βασικούς σταθμούς την «Άνοιξη των Λαών» του 1848 και την Παρισινή Κομμούνα του 1871, το παλιρροϊκό κύμα εργατικών επαναστάσεων του 1917-1923 που κατέκλυσε την Ευρώπη και τον αγώνα κατά του φασισμού, το Λαϊκό Μέτωπο της Γαλλίας και την προδομένη επανάσταση της Ισπανίας, τον γαλλικό και ιταλικό Μάη του ’68, το πείραμα της Λαϊκής Ενότητας στη Χιλή και την πρόσφατη ανάδυση μιας νέας Αριστεράς στη Λατινική Αμερική.

Ετος 'Εκδοσης: 11/06/2015, Σειρά: Πολιτική Οικονομία, Σελίδες: 386, Barcode: 9-789601-429465

Η φωνή του βιγλάτορα, Πολύδωρας Βύρων

Η νέα πολιτική, καθ’ υπαγόρευση των ιστορικών αναγκαιοτήτων, πρέπει σήμερα να οικοδομηθεί πάνω στα «ερείπια» του άπληστου νεποτισμού και της αδίσταχτης ολιγαρχίας, τα οποία επιβάλλεται να γκρεμισθούν. Αυτός ο «δίκλιτος» ειδωλολατρικός ναός που κτίζεται ή επισκευάζεται εδώ και διακόσια χρόνια για να τον προσκυνούν και να τον διακονούν οι εθελόδουλοι και οι «νεοραγιάδες» της κάθε εποχής, από την εποχή των «Βαυαρών» μέχρι σήμερα, την εποχή των «Ευρωτευτόνων», πρέπει να κατασκαφθεί εκ θεμελίων. Αλλιώς η κοινωνία δεν ηρεμεί και η πολιτική δεν αποκαθίσταται, δεν αναγεννάται. Αυτά είναι τα νέα καθήκοντά μας. Η νέα ιεραποστολή. Άλλωστε, αν μελετήσουμε προσεκτικά και κριτικά τη «διαπλοκή» ―τι «ευγενική» και κατ’ ευφημισμόν όντως λέξη και αυτή, αντί της άλλης και ταιριαστής, δηλαδή της εγκληματικής οργάνωσης και της τοξικής ελίτ, όπως θα ’πρεπε να λέγεται―, θα δούμε τη σιαμαία σχέση της πολιτικής και του νεποτισμού με την εγχώρια και εξωχώρια οικονομική ολιγαρχία. Και θα βγάλουμε τα ασφαλή συμπεράσματά μας περί του πρακτέου. Εκείνα που θα ευχόμουν να τα εννοήσει και να τα συμμερισθεί και η νέα ελληνική κυβέρνηση.

'Ετος 'Εκδοσης: 11/06/2015, Σειρά: Πολιτική Οικονομία, Σελίδες: 496, Barcode: 9-789601-429526

Της στιγμής, Παπατόλης Αριστείδης

100 μικρά διηγήματα

Παππού, δε μου αρέσουν τα σκίτσα σου, τα παραμύθια σου μου αρέσουν, να γράψεις κι άλλα.
Δεν μπορώ, Αγγελικούλα μου, να γράψω άλλα παραμύθια. Έγραψα εξήντα και δε μου βγαίνουν άλλα.

Τότε η μαμά της Αγγελικούλας, που άκουγε το διάλογο, είπε:

Να γράψεις, μπαμπά, μικρές ιστορίες πάνω στα σκίτσα σου.
Ωραία ιδέα έδωσε η μαμά. Ε, παππού; είπε ο Γιαννάκης που, ενώ έδειχνε ότι ήταν αφοσιωμένος στο πλέι στέισον, δεν του διέφυγαν τα διαμειφθέντα.
Σαν ιδέα είναι καλή, στην πράξη κολλάει. Θα προσπαθήσω όμως, είπε ο παππούς κι από την άλλη μέρα άρχισε.

Απ’ αυτό το σπινθήρισμα ξεκίνησε να γράφεται το βιβλίο Της Στιγμής. Περιλαμβάνει εκατό μικρά αυτοτελή διηγήματα παρμένα από ανθρώπινες καθημερινές στιγμές, ξεσκονίσματα εικόνων κι ακουσμάτων των τελευταίων εξήντα πέντε χρόνων.

Το καθένα κάθεται στο δικό του χώρο χωρίς να πατάει πάνω σε άλλο και όπως με τα προηγούμενα βιβλία του ο συγγραφέας δε συνηθίζει να πασπαλίζει φράσεις με ξένο πνευματικό ιδρώτα, έτσι και στο κατά πάσα πιθανότητα τελευταίο του βιβλίο κρατάει αυστηρά τις αρχές του.

«Η Μάρθα σήκωσε το πόδι της, το έβαλε πάνω σε κορυφή σκουπιδοτενεκέ, που είχε τοποθετήσει ο δήμος της περιοχής σε πεζοδρόμιο της λεωφόρου που βρισκόταν πενήντα μέτρα πριν από φανάρια διασταύρωσης, κι έκανε πως έστρωνε τη φούστα της, μέχρι που αποκαλύφθηκαν τα πλούσια κάλλη της. Ένας οδηγός που πήγαινε πατημένος από τη λεωφόρο χάζεψε να κοιτάει το θέαμα, δεν πρόσεξε το φανάρι που άναψε κόκκινο και πήγε κι έπεσε με φόρα επάνω σε ταξί που από τη διασταύρωση είχε ξεκινήσει κανονικά.

»Γέλασε με ικανοποίηση η Μάρθα, κατέβασε το ποδάρι της από το τενεκεδάκι και πήρε τον κάθετο δρόμο για το πόστο της. Αυτό ήταν τελευταία το χόμπι της Μάρθας».

Απόσπασμα από το διήγημα «Το χόμπι»

Ετος 'Εκδοσης: 11/06/2015, Σειρά: Ελληνική Λογοτεχνία, Σελίδες: 254, Barcode: 9-789601-429403

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο