Ίαν Φλέμινγκ: Ο άνθρωπος με τη χρυσή γραφομηχανή

Ίαν Φλέμινγκ: Ο άνθρωπος με τη χρυσή γραφομηχανή

Ένα νέο βιβλίο που κυκλοφόρησε τις τελευταίες ημέρες στη Μεγάλη Βρετανία αποκαλύπτει κρυφές πτυχές της προσωπικότητας του δημιουργού του Τζέιμς Μποντ.

Η κυκλοφορία του βιβλίου προηγήθηκε κατά μερικές ημέρες της εξόδου της τελευταίας περιπέτειας του πράκτορα 007, «Spectre», στις κινηματογραφικές αίθουσες. Η χρονική σύμπτωση, φυσικά, μόνο «συμπτωματική» δεν ήταν, αφού το ενδιαφέρον όλων για τον Τζέιμς Μποντ ήταν αυξημένο «σπρώχνοντας» τις πωλήσεις του βιβλίου.

Περί τίνος πρόκειται λοιπόν; Το «The Man with the Golden Typewriter» είναι μια συλλογή επιστολών που ο Ίαν Φλέμινγκ έστειλε στο ζενίθ της δόξας του και μέχρι το θάνατό του με διάφορους αποδέκτες. Τις επιστολές έδωσαν στη δημοσιότητα οι κληρονόμοι του οι οποίοι, αφού λογόκριναν τα πιο επίμαχα σημεία, έδωσαν την έγκρισή τους για την έκδοση.

Τα συμπεράσματα: Σύμφωνα με τα όσα είδαν το φως της ημέρας, ο Φλέμινγκ απείχε παρασάγγας από το ιδεώδες του σεμνού, μετρημένου και γενναιόδωρου ανθρώπου –οι λέξεις ψωνισμένος, ματαιόδοξος και άπληστος ταιριάζουν γάντι στο πορτρέτο του όπως αυτό αχνοφαίνεται μέσα από τις επιστολές.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Από τον Ιούνιο του 1957 και έχοντας ήδη στο ενεργητικό του πέντε μυθιστορήματα της σειράς, ο Φλέμινγκ άρχισε να αναφέρεται στον εαυτό του στο τρίτο πρόσωπο και σαν να επρόκειτο για brand και όχι για πρόσωπο. Οι ψυχίατροι συνήθως κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου σε αυτό το σημείο.

Όμως, το πράγμα δεν τελειώνει εκεί. Ο συγγραφέας απαιτούσε από τις φορολογικές αρχές να αναγνωρίσουν ως επαγγελματικά έξοδα τα υπέρογκα έξοδα διαβίωσης του –ανάμεσά τους και η αγορά πανάκριβων σπορ αυτοκινήτων, η διαμονή σε ξενοδοχεία υπερπολυτελείας και άλλα πολλά. Η δικαιολογία την οποία προέβαλε ήταν ότι έπρεπε να ζει όπως και ο ήρωάς του ώστε –υποθέτουμε- να μπορεί να τον περιγράψει καλύτερα. Η απάντηση της βρετανικής εφορίας στα αιτήματα του Φλέμινγκ δεν βρίσκεται ανάμεσα στις επιστολές που δημοσιεύονται στο βιβλίο αλλά βέβαια δεν θα αργήσει να γίνει και αυτή γνωστή.

Την ίδια –και χειρότερη- μεταχείριση με την εφορία υφίσταντο και οι συνεργάτες του συγγραφέα και δη ο εκδότης του. Ο Φλέμινγκ, όπως γίνεται σαφές από τα γραφόμενα, πίστευε ότι τα χρήματα που εισέπραττε δεν ήταν ποτέ αυτά που του αναλογούσαν και οι απαιτήσεις του ήταν διαρκείς και διατυπωμένες χωρίς ιδιαίτερη ευγένεια.

Όμως, οι κορυφαίες στιγμές του βιβλίου κρύβονται στις επιστολές προς τους διαμαρτυρόμενους αναγνώστες. Τα παράπονα που εξέφραζαν αφορούσαν συνήθως ανακρίβειες σε σχέση με τόπους, τύπους όπλων κ.ά. καθώς και κάποιες ασυνέπειες σε σχέση με τις υποτιθέμενες συνήθειες του Μποντ. Σε αυτά ο Φλέμινγκ απαντούσε με τυπικά βρετανικό φλέγμα –ευγένεια που υποκρύπτει την πιο βαθιά ειρωνεία.

Και γιατί όχι, αφού, όπως ο ίδιος σημειώνει σε επιστολή του προς τον Ρέιμοντ Τσάντλερ, «πρέπει κανείς να μην έχει κόκκο μυαλό για να πάρει στα σοβαρά έναν χαρακτήρα σαν τον Τζέιμς Μποντ».

Μπορείτε να παραγγείλετε το βιβλίο «The Man with the Golden Typewriter» ΕΔΩ.

 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο