Βιοτεχνία υαλικών -Ξαναδιαβάζοντας τον Μένη Κουμανταρέα

Βιοτεχνία υαλικών -Ξαναδιαβάζοντας τον Μένη Κουμανταρέα

Το πιο σημαντικό ίσως έργο του συγγραφέα επανακυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη

Ο Μένης Κουμανταρέας υπήρξε πολυγραφότατος. Από το 1962 όταν έκανε την εμφάνισή του το πρώτο βιβλίο του, η συλλογή διηγημάτων «Τα μηχανάκια», ως το 2015 όταν κυκλοφόρησε το κύκνειο άσμα του «Η σειρήνα της ερήμου», έχει υπογράψει περισσότερα μυθιστορήματα, διηγήματα και μεταφράσεις απ' ό,τι οποιοσδήποτε σύγχρονός του συγγραφέας. Φυσικά δεν είναι όλα ισάξια.

Το σπουδαιότερο ίσως εξ' αυτών, αυτό που καταδεικνύει με τη μεγαλύτερη ακρίβεια τα ταλέντα του δημιουργού, είναι η «Βιοτεχνία υαλικών» (1976), έργο μεταιχμιακό αφού περιγράφει μια Αθήνα μεταπολεμική, με όλα σημάδια της πρόωρης γήρανσης των ελπίδων και των προσδοκιών.

Η ιστορία που διηγείται ο Μένης Κουμανταρέας είναι κοινότοπη, όπως όλες σχεδόν οι ιστορίες του. Η Μπέμπα και ο Βλάσης Ταντής, στα πρόθυρα της μέσης ηλικίας, παλεύουν να τα βγάλουν πέρα με το κατάστημα-βιοτεχνία υαλικών που εκείνη κληρονόμησε από το πατέρα της, γωνία Ιεράς Οδού και Πειραιώς. Γύρω τους οι άνθρωποι, το φυσικό περιβάλλον, τα κτίρια, αλλάζουν, ακολουθώντας ένα ρεύμα νεωτερισμού που είναι εξαρχής κατανοητό ότι δεν θα οδηγήσει πουθενά. Σε αναγκαστική τροχιά γύρω από τους δυο τους ο Βάσος και ο Σπύρος, κωμικοτραγικές φιγούρες ανθρώπων ματαιωμένων –όχι απαραίτητα καλών προθέσεων- υπογραμμίζουν με τον τρόπο τους τα κουσούρια και τις αδυναμίες των κεντρικών ηρώων.

Κι όλα αυτά μέσα από την οξεία ματιά του Κουμανταρέα, που διακρίνει πίσω από πράξεις και λέξεις την αέναη κίνηση των γραναζιών της ιστορίας. Κανένας δεν θα ξεφύγει, το μόνο καταφύγιο ανθρώπων και τόπων είναι η μνήμη.

Ένα βιβλίο που αξίζει να διαβάσετε.

Βιoτεχνία υαλικών, Μένης Κουμανταρέας, Εκδόσεις Πατάκη

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο