Στο σημείο αυτό να προσθέσω πως ένα μεγάλο όπλο με σημαδεύει στα μούτρα. Κι επειδή έχω ένα μεγάλο όπλο που με σημαδεύει στα μούτρα, τα πράγματα τρέχουν με την ταχύτητα που βλέπουμε στα ντοκιμαντέρ για τη φύση, όπου ένας σπόρος ξεπετιέται, κάνει μίσχο και πετάει φύλλα, όλα μέσα σε δέκα δευτερόλεπτα.

«Αν δεν θες να σε βρουν νεκρό μέσα σ’ αυτό το πουκάμισο» μου λέει, «καλύτερα να το βγάλεις.»

Το όπλο με σημαδεύει επειδή ο τύπος μού ζήτησε το πορτοφόλι κι εγώ του είπα όχι. «Όχι» είπα, κι αυτός μου είπε: «Πώς θες να πεθάνεις;», κι εγώ του απάντησα: «Να, δεν θέλω να με δουν νεκρό μέσα σ' αυτό το πουκάμισο».

Τρυφερότητα και χιούμορ σε σκληρό περίβλημα από έναν συγγραφέα που κάποιοι συγκρίνουν από τώρα με τον Τσέχωφ.

«Ο Παράδεισος των ζώων», Ντέιβιντ Τζέιμς Ποϊσάντ, εκδόσεις Opera