Μεσημέρι στης Ελεονώρας...

Μεσημέρι στης Ελεονώρας...

Από την Αλεξάνδρα Τσόλκα

Την Ελεονώρα την ξέρω απ' όταν ήταν στις ειδήσεις στο Άλτερ και έπαιρνε για μοντάζ στις ειδήσεις τα γερμανικά νούμερα «2 – 7» ξημερώματα. Την θυμάμαι στα γραφεία του περιοδικού που δούλευα όταν είχε αρχίσει να παρουσιάζει τον «Πρωινό Καφέ» του ΑΝΤ1, όπου τα εξώφυλλα, οι συνεντεύξεις, τα αφιερώματα, της φαινόταν λιγάκι ξένα από την ίδια. Κάποια μεσημεριανά φαγητά, πολλές επαγγελματικές συναντήσεις, αργότερα, ίδιοι χώροι εργασίας.

Ειλικρινής πάντα σε σημεία ριψοκίνδυνα και χωρίς ύστερες σκέψεις επιβίωσε σε έναν χώρο όλο θολά νερά, έχοντας φτιάξει η ίδια τη σχεδία της, χωρίς να χρειαστεί σωσίβια δανεικά και σωτήριες λέμβους άλλων. Survivor των καιρών και ανυποχώρητη σε συμπεριφορές, αν σου έχει αδυναμία το βροντοφωνάζει και αν όχι, επίσης! Την περασμένη φορά που την είχα συναντήσει, ήταν προβληματισμένη με την καθημερινότητα της δουλειάς, όπως το τοπίο οριζόταν στην τηλεόραση. Σήμερα στο πλατό της εκπομπής ήταν θυελλώδης, ορμητική και όλο γέλιο.

Ο καλός της, ευτυχής εαυτός. Ίσως σε αυτό να καταλογίζεται και ο νέος της ενθουσιασμός για την καινούργια της σχέση, που φροντίζει να προστατεύει από τη δημοσιότητα. Εκεί συνάντησα τη Χριστίνα Πολίτη, την punk δημοσιογράφο της απενοχοποιημένης κοσμικότητας, η οποία είναι σαρωτική σε ατάκες και δηκτικότητα όταν το επιθυμεί. Αισθάνθηκα λίγο σα να 'χαμε ριγιούνιον οι συμμαθήτριες που πήγαμε 5ημερη και το 'χαμε κάψει μαζί κάποτε και μόνο τρυφερότητα μπορούσα να αισθανθώ πλάι της και ας λέει η μια μαύρο και η άλλη μας άσπρο – ποτέ όμως γκρι! Δεν είναι του γούστου καμιάς! Και οι τρεις μας τώρα, λέγαμε τα καλύτερα στα διαλείμματα, όπως συμβαίνει πάντα! Για μια από τις ελάχιστες φορές, διότι πάντα βαριέμαι, ο τηλεοπτικός χρόνος κύλησε αστραπιαία. Στο τέλος είπαμε να βγούμε ένα βράδυ, αλλά το λέμε κάθε φορά και έτσι μάλλον λόγια της πλώρης θα παραμείνουν…

Είδα ακόμη τον Φώτη Σεργουλόπουλο να τρέχει να βγει στην εκπομπή του – είχε αργήσει!- αλλά και τον Θέμο Μάλλη, αρχισυντάκτη της Ελεονώρας και αγαπημένο «στοιχειό» των κοντρόλ.

Έξω είχε μια βροχή, μια καταχνιά και ένα γκρι ανθρακί από αυτό που δε γουστάρουμε με την Χριστίνα! Έξω έχασκε αλήθεια. Καλυτέρα ήταν μέσα, ρε γαμώτο…

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο