Η πραγματικότητα της ΕΡΤ και οι ψευδαισθήσεις

Η πραγματικότητα της ΕΡΤ και οι ψευδαισθήσεις

Της Χριστίνας Κατσαντώνη

Παρακολουθώντας τις τελευταίες ώρες τις αντιδράσεις, που προκάλεσε η εκκένωση της ΕΡΤ, άμεσα συμπεραίνεις ότι δεν εμφανίζεται απλώς διάσταση απόψεων, αλλά μια εντελώς διαφορετική ερμηνεία της πραγματικότητας, μια εκ διαμέτρου αντίθετη αντίληψη των -ίδιων- γεγονότων.

Από τη μία πλευρά, η εκκένωση της ΕΡΤ ερμηνεύεται ως “νέο Πολυτεχνείο” ή απλώς “κατοχή”.

Σε αυτήν πρωταγωνιστούν πολιτικοί, καλλιτέχνες, και άλλοι αγωνιστές, κυρίως Ανεξάρτητοι Ελληνες, απολύτως συντεταγμένοι με το μήνυμα επανάστασης που έστειλε ο πρόεδρος Καμμένος στο twitter του (αναφέρθηκε σε “δυνάμεις κατοχής, που κατέλαβαν το ραδιομέγαρο”).

Στο ίδιο μήκος κύματος, η βουλευτής του κόμματος Ραχήλ Μακρή έκανε -στην εκπομπή του Γιώργου Αυτιά- εμφάνιση, την οποία θα ζήλευε και η Μαντώ Μαυρογένους, κραυγάζοντας βροντόφωνα για “δοσίλογους και προδότες” σε κατάσταση ελαφράς εθνικής υστερίας, την ώρα που κόσμος στην ΕΡΤ την χειροκροτούσε (κι ενώ περίμενες από στιγμή σε στιγμή να εμφανιστεί ο Κώστας Πρέκας να εκτοξεύσει την ατάκα: “Ελάτε να τα πάρετεεεεε!”). Το ύφος της, η ομιλία της, η συνολική εικόνα της, έδιναν καθαρά την εντύπωση ότι η χώρα μας βρίσκεται τουλάχιστον σε κατάσταση εμφυλίου κι όσοι δεν είναι μαζί μας είναι με τους εχθρούς της πατρίδας (που θέλουν να πουλήσουν τα πάντα και να δώσουν τα παιδιά μας στους Τούρκους να τα φάνε -συγνώμη παρασύρθηκα).

Και πάμε τώρα στο άλλο άκρο. Διανύουμε μια χαώδη απόσταση από την “πραγματικότητα” όσων έσπευσαν να διαμαρτυρηθούν με αγανακτισμένες εθνικές κορόνες έξω από το Ραδιομέγαρο, για να φτάσουμε στο άλλο άκρο της ησυχίας, τάξης και ανάπτυξης. Η “πραγματικότητα” που η συγκεκριμένη πλευρά (επίσης πολιτικών, καλλιτεχνών κ.ά) αντιλαμβάνεται στη νυχτερινή επέμβαση στο κτίριο της ΕΡΤ (όπως εκφράστηκε και στο twitter του Αδωνη Γεωργιάδη, ο οποίος αναφέρθηκε σε “ωραία νέα”) είναι ότι επιτέλους, επικράτησε η νομιμότητα, και -τι χαρά!- θα μπορέσει τώρα το κράτος να λειτουργήσει άψογα και αποτελεσματικά όπως συνηθίζει και να φτιάξει μια νέα ραδιοτηλεόραση -συγνώμη και πάλι παρασύρθηκα...

Ποια από τις δύο πλευρές ισχύει; Η απάντηση δείχνει αυτονόητη. Ο μέσος τηλεθεατής της ΕΡΤ τις τελευταίες δεκαετίες, ο μέσος πολίτης της χώρας γνωρίζει καλά πως η νυχτερινή εκκένωση του κτιρίου της Αγίας Παρασκευής δεν ισοδυναμεί με επέμβαση κατοχικών δυνάμεων, ούτε με Πολυτεχνείο. Ούτε όμως και είναι υπόδειγμα νομιμότητας, πόσο μάλλον Δημοκρατίας.

Ξέρει ακόμα ότι η ΕΡΤ δεν διακρίθηκε ποτέ ως σύμβολο επανάστασης απέναντι στην κρατική εξουσία, όπως ξέρει και ότι σήμερα επιχαίρουν για το τέλος της τα ίδια κόμματα που τη δημιούργησαν και τη συντήρησαν.

Οπότε όλη αυτή η υπερβολή των αντιδράσεων -είτε προς τον εκμηδενισμό, είτε προς τη μεγιστοποίηση- έχει ελαφρώς... απομακρυνθεί από την πραγματικότητα και δεν φανερώνει παρά μια κοινή πρόθεση καπηλείας των γεγονότων, μέσα από πατριωτικά σόου εντυπώσεων, που εξελίσσονται μπροστά σε κάμερες, με φόντο εγκατάλειψη, χαμένα όνειρα και αγωνίες.

Κι όσο κι αν από κάθε κατεύθυνση προσπαθούν να μας πείσουν για τη δική τους “πραγματικότητα”, στο φινάλε έρχεται η φράση του Αϊνστάιν: “Η πραγματικότητα είναι απλά μια ψευδαίσθηση, αν και πολύ επίμονη”...

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο