Θα λέμε πως είμαστε η γενιά τηλεθεατών, ρεπόρτερ ή τηλεκριτικών που προλάβαμε την Ενημέρωση στα έκτακτα γεγονότα. Τότε που ένα ειδικό σήμα κάθε καναλιού σε ενημέρωνε ότι το κακό, είχε συμβεί. Ακόμα και πολέμους είδαμε αναπαυτικά χωμένοι στον καναπέ μας.  Και άξιους πολεμικούς ανταποκριτές χωμένους μέσα στα πεδία των μαχών ακούσαμε αλλά και κάτι μεμονωμένες περιπτώσεις από κοντινές ταράτσες που τότε τους… ξερνούσε η επαγγελματικότητα.

Αυτά παλιά! Ξεχάστε αυτές τις εποχές. Οι τελευταίες μαραθώνιες συνδέσεις που βλέπουμε αφορούν μόνο πολιτικές σοβαρές ή ανούσιες ομιλίες. Εκεί ο χρόνος της Ενημέρωσης τρέχει άφθονος.  

Χθες δεν ήταν μια συνηθισμένη νύχτα. Ήταν μια νύχτα όπου στην Ευρώπη γινόταν ο κακός χαμός. Η καρδιά της βίας, η λίμνη του αίματος είχε κάνει τρίγωνα γεωμετρικά χτυπώντας στην Άγκυρα, στο Βερολίνο και στη Ζυρίχη….

Όποιος ήταν τυχερός και η βία εκδηλώθηκε σε ενημερωτική ώρα δηλαδή ειδήσεις ή εκπομπές έχει καλώς, ενημερώθηκε ότι στην Τουρκία έγινε το πρώτο μακελειό.  Οι άλλοι τηλεθεατές ατύχησαν. Γιατί εδώ και χρόνια το μεγάλο ζητούμενο η Ενημέρωση αυτή η μαγική δημοσιογραφική λέξη για την οποία γίνεται τόση μεγάλη συζήτηση κοιμάται τον ύπνο του δικαίου και μαζί της και η τηλεόραση ως προς το πρώτο της τουλάχιστον τρίπτυχο.  

Ο ΣΚΑΪ κράτησε τον ενημερωτικό του χαρακτήρα και λίγο αργότερα ο ΑΝΤ-1 έβγαλε και κάποια έκτακτα γεγονότα. Συνολικά όμως θέλουμε τέτοια τηλεόραση;  

Να την κάνουμε τι ακριβώς όταν τα sites και τα βίντεο από το Internet τρέχουν με το ρυθμό του πολυβόλου ή όποιου μέσου τέλος πάντων χρησιμοποιεί αυτός που σκορπά τον τρόμο.  

Εμείς εδώ είμαστε για αλλά πράγματα φτιαγμένοι πια. Πλήρως υποταγμένοι στην μικρή- μικρούλα διαφημιστική πίτα δεν τολμάμε να πάρουμε την απόφαση που λέει ΣΤΟΠ όλα τα προγράμματα, όλοι στις θέσεις μας, είμαστε Δημοσιογράφοι. Όχι έχουμε γίνει «Συμμαθητές» , πίνουμε κρασί «Μπρούσκο» ή κοιμόμαστε περιμένοντας τους νέους κανόνες, το νέο ΕΣΡ, τους νέους παίχτες. Κάπου διάβασα και δεν μπόρεσα να ΜΗ μειδιάσω πως πρέπει γρήγορα να ανοίξουν τα νέα κανάλια γιατί ο κόσμος θέλει άμεση και άλλου είδους ενημέρωση.

Ο καθένας με το πόνο του και ο τηλεθεατής στα μαύρα του μεσάνυχτα…. Και να μην ακούσω κανέναν να λέει «μην αρχίζεις την μουρμούρα»…