Κραουνάκης: Οι Έλληνες δεν ψηφίζουν βάσει ιδεολογίας, ψηφίζουν βάσει σεξαπίλ…

Κραουνάκης: Οι Έλληνες δεν ψηφίζουν βάσει ιδεολογίας, ψηφίζουν βάσει σεξαπίλ…

Πιστεύει πως αυτή η ιστορία των μνημονίων, αποκλείεται να ολοκληρωθεί δια της νομίμου οδού και πως σοβαρότατες ανατροπές μας περιμένουν, για όλο αυτό το κατασκευασμένο ψεύδος. Από την άλλη θεωρεί, ότι οι Έλληνες δε ψηφίζουν λόγω ιδεολογίας, αλλά λόγο σεξαπίλ… και αφού το πάλεψε πολιτικά για πέντε έξι χρόνια ξαναγύρισε σε αυτό που είχε πρώτα ανάγκη ο ίδιος και μετά ο κόσμος. Στη μουσική του. Δυναμικός, μελαγχολικός, λυτρωτικός, χιουμορίστας, ο Σταμάτης Κραουνάκης που ποτέ δεν πάψαμε να αγαπάμε, να ακολουθούμε σε μουσικά μονοπάτια και να τραγουδάμε, μιλάει εκ βαθέων στο newpost, για τη μουσική παράσταση «όλοι ένα φίλα με», για την πολιτική, αλλά και τους φίλους του…

-Και τώρα τι γίνετ​αι Σταμάτη;

Εντάξει την ήπιαμε μου λέει και γελάει βροντερά, αλλά να ηρεμήσουμε λίγο; Ο λαός δεν τον έβγαλε ξανά; Ο Τσίπρας το παλεύει. Όσο μπορεί. Δεν ήταν επαγγελματίες οι άνθρωποι ερασιτέχνες της πολιτικής ήταν, που πίστεψαν ότι μπορούν να κουνηθούν στα θηρία, με ελαφρύ τσαμπουκά. Ας το βουλώσουμε λίγο. Προτιμώ τον Τσίπρα από τον Βενιζέλο και τη Δεξιά. Αυτοί μπήκαν στα ντουλάπια. Εξαφανίστηκαν. Και να σου πω κάτι στο φινάλε. Όλο αυτό για της νομίμου οδού, δεν τελειώνει.  Θα έχουμε σοβαρότατες ανατροπές σε αυτό το ετοιμασμένο ψεύδος. Το σοφό σύστημα παλιά έδινε ένα κόκκαλο στο λαό να μη λυσσάξει. Βλέπεις τι γίνεται τώρα; Λοβοτομή έχουνε κάνει όλοι. Ακόμα και η σοφή καλοντυμένη δεξιά έχει εξαφανιστεί. Μουγκή. Η Μαρία της σιωπής….

-Ε, καλά τώρα, όλα καλά όλα ωραία; Κάθε μέρα έχουμε και μια έκπληξη από αυτή την κυβέρνηση. Δεν τα βλέπεις;

Εγώ δεν είμαι ΣΥΡΙΖΑ. Ελευθέρας βοσκής είμαι. Ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ΣΥΡΙΖΑ. Μοντελάρει αυτή τη στιγμή έναν ηγέτη  «ψιλο Σταλιν»,  χαμηλών τόνων. Έτσι τον περιγράφω, τον Τσίπρα. Και πιστεύω ότι θα έχει μεγάλη διάρκεια, τους  βολεύει όλους... Οι Έλληνες δεν ψηφίζουν βάσει ιδεολογίας, ψηφίζουν βάσει σεξαπίλ.  Για αυτό λέω βολεύει. Στα προεκλογικά όλοι λένε ψέματα. Όφειλε, δε τα κατάφερε. 

-Ας γυρίσουμε λοιπόν στη μουσική. Τι κάνεις φέτος; Ένα πείραμα, μια διαδρομή μέσα στα χρόνια τα μουσικά, αλλά και με όσα ασχολήθηκες τα τελευταία χρόνια. Τι είναι το «όλοι ένα φίλα με;» που ανεβαίνει για 31 παραστάσεις μέχρι τις 30 Ιανουαρίου, δηλαδή για τρεις μήνες και μετά θα πάει περιοδεία σε πόλεις της Ευρώπης; 

Τα τελευταία έξι  χρόνια πήγα στα Πανεπιστήμια, που πάει να πει στον Βάρναλη, στον Αριστοφάνη και στον Σωκράτη, έργα των οποίων και ανέβασα, για να αντλήσω ενίσχυση των ιδεών μου και να δανειστώ αισθήματα που με βοηθούσαν να ξεκαθαρίσω τη πολιτική μου στάση. Η θέση ήταν "διώξτε τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ". Πάτε όπου θέλετε εκτός από αυτούς τους δυο εγκληματίες. Μη τους ξαναβάλετε σπίτια σας. Αυτό το επιτύχαμε. Το διαλύσαμε το πολιτικό τοπίο. Από δω και πέρα που θα πάει η πέτρα, δεν έχει να κάνει. Ο καλλιτέχνης δεν πρέπει να σταματά να ναι απέναντι από την εξουσία. Να την κρίνει συνέχεια. Δε σου κρύβω όλα αυτά τα χρόνια, φόρτωσα γνώση που μου άνοιξαν την εκφραστική μου διαδρομή. Ήταν μεγάλο σχολείο. Αυτή η προσωπική μελέτη…. Είχα πολύ ανάγκη να φτιάξω μια λειτουργική αφήγηση του Σταμάτη που μου είχε λείψει. Διάλεξα τα τραγούδια με κοινή ανάμνηση αλλά χαίρομαι που συστήνομαι και στους νέους που δε γνωρίζουν τη διαδρομή μου.. Διάλεξα μουσικά τα κομμάτια,  επειδή θα πάμε και Ευρώπη, που θα με κάνουν να γνωριστώ με ανθρώπους που μπορεί να μη με ξέρουν. Διάλεξα και κείμενα που ήξερα ότι θα χτυπήσουν χορδές. Ήθελα να υπάρχουν μες τη ροή των τραγουδιών. Εμένα με νοιάζει οι άνθρωποι στο τέλος να φεύγουν ευτυχισμένοι. Ήθελα το συναίσθημα να πρωταγωνιστεί. Εγώ το είχα ανάγκη… εγώ δεν ντρέπομαι να κλάψω μπροστά στο κοινό μου. Τραγουδάω το «πάτωμα» και σκέφτομαι τους πρόσφυγες….

-Σταμάτη, θα σε ρωτήσω κάτι πολύ απλό. Τι καταπίνεις αυτό τον καιρό;

Μην ακουστεί ύβρις, αισθάνομαι πάνοπλος. Δεν αφήνω να με πλησιάσει τίποτα τοξικό. Η τοξικότητα για κάτι που με ενοχλεί. Δεν θέλω να γίνω τρύπα εκτόνωσης στον εχθρό, σε όσους θα με προτιμούσαν πίσω από ένα πιάνο να γράφω μελωδίες…

Το χιούμορ του τον σώζει. Και τη ώρα της ήττας και την ώρα της γκάφας. Ακόμα πιστεύει στο ενιαίο δέντρο της Αριστεράς και εξοργίζεται όταν κάποια αγιασμένα τραγούδια όπως η Σωτηρία της ψυχής, τα φτιάχνουν διαφορετικά στο βρώμικο μυαλό τους, μια μειοψηφία. «Νευρίασα πολύ», μου λέει, «όταν είδα σε μία φωτογραφία της Άλκηστις στο διαδίκτυο να γράφεται, "η Σωτηρία του ευρώ" είναι πολύ μεγάλο πράγμα». Το τραγούδι της Λίνας, η σωτηρία της Ψυχής, είναι ένα αγιασμένο τραγούδι». Εγώ για μια κατηγορία φίλων, λέω το εξής: αν έρθουν να μου πουν,  σκότωσα, θα τους κρύψω. ΤΕΛΟΣ!

-Έμαθες τι έγινε στο Γκαζάρτε με τον Ολάντ; Πως κρίνεις το γεγονός ότι ήταν εκεί και ο Λάκης;

Ούτε πήρα χαμπάρι. Ο Λάκης ανήκει στην κατηγορία,  σκοτώνει τον κρύβω… δεν με ενόχλησε, ήταν όλο μια βλακεία και μισή. Πολύ κακό για το τίποτα. Μετά Ο Λάκης δεν κρύφτηκε ποτέ. Ο ποιών σάτιρα έχει τη δική του ηθική. Έπειτα, ο Λάκης δεν εκτίθεται; Δεν παίρνει την ευθύνη; Δεν τρώει την πέτρα; Εγώ τον άνθρωπο που παίρνει την ευθύνη τον σέβομαι. 

-Επιβάλλεται η σιωπή στους καλλιτέχνες; Στις ακραίες καταστάσεις, που ζούμε πρέπει να σωπαίνουν;

Εγώ τους ζηλεύω τους ανθρώπους, που το καταφέρνουν. λόγο χαρακτήρα δεν μπορώ να το κάνω, υποφέρω. Αλλά Ονειρεύομαι τη στιγμή,  που θα μπω οριστικά στη σιωπή. θέλω να έρθω η στιγμή να με απασχολεί μόνο η μουσική.

Από δω το πάμε από εκεί το φέρνουμε να σου η πολιτική. Ο Βενιζέλος μου λέει είναι ελεύθερος ο και στην επιτροπή διαφάνειας! Να τρελαίνεσαι. Υπάρχει ένα σύστημα που τον στηρίζει. Εγώ, λέω κάτι που είναι παγκοίνως γνωστό. Αυτός ο κύριος κυκλοφορεί ελεύθερος, χωρίς ίχνος της απάτης του. Δηλαδή σου λέω κάτι κινδυνεύοντας να με πάει και φυλακή! 

-Ας ξαναγυρίσουμε στην τέχνη σου. Τι σχεδιάζεις; Φαίνεται σαν κάτι καλό να σου προκύπτει, τι υπάρχει στο πρόγραμμα;

Έχω γράψει τη μουσική για δυο ταινίες Γράφω τη μουσική για τα παιδιά ενός κατώτερου θεού, του Γιάννη Βούρου  και ανασκαλεύω 11 τραγούδια του Λόρκα, που τα έγραψε 20 ετών, είναι η ώρα να τα φτιάξω…

Μπορεί να ναι ένας κλασικός Αιγόκερως, η να ακροβατεί ανάμεσα στη πραγματικότητα και το όνειρο, υπηρέτης μόνο του συναισθήματος. Αλλά πιστεύει πως πάντα ξημερώνει. Πως όταν παλεύεις, κάτι θα γεννηθεί και πως ο ηγέτης που θα βρεθεί, να ακουμπήσει στον άνθρωπο, θα δώσει τη λύση. Θέλει να υπάρχει και να μας φανερωθεί. Το ζητάει λέει η εποχή. Ίσως,  να το ζητάνε και όσοι πάντα κρατούν αγκαλιά μια λάμπα θυέλλης, Σταμάτη…

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο