Πριν από μερικά χρόνια τις πλαγιές του χαίρονταν μόνο οι ορειβάτες και ακόμη και στα εύκολα προσβάσιμα (μέσω ασφαλτοδρόμων) χωριά στους πρόποδές του οι ταξιδιώτες και οι ξενώνες ήταν ελάχιστοι. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια ο Ταΰγετος μπαίνει σιγά σιγά στον ταξιδιωτικό χάρτη με νέα και ιδιαίτερα ξενοδοχεία που απευθύνονται σε ένα πιο μαζικό, αλλά πάντα ψαγμένο κοινό. Στα καταπράσινα χωριά στις παρυφές του ξεφυτρώνουν συνεχώς όχι μόνο όμορφοι, απλοί ξενώνες αλλά και μονάδες ιδιαίτερων αξιώσεων.

Όποιο χωριό και όποιο ξενοδοχείο κι αν επιλέξετε, ο Ταΰγετος σας περιμένει. Κατά την άποψή μας, must είναι η πεζοπορική διαδρομή από το μεσαιωνικό οικισμό Κουμουστά στη Μονή Γόλλας (μία από τις τρεις μονές της χώρας με αγιογραφίες όπου απεικονίζονται αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι), η ανάβαση (με αυτοκίνητο ή με τα πόδια) στο καταφύγιο του Ταϋγέτου και η φωτογράφηση του Ελληνικού Γεφυριού (σύμφωνα με ιστορικές μαρτυρίες είναι το μοναδικό στην Ελλάδα σωζόμενο προχριστιανικό γεφύρι), το οποίο χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Σπαρτιάτες κινούμενοι προς Καρδαμύλη. Αφιερώστε αρκετό χρόνο στην Κουμουστά, ένα μέχρι πρόσφατα εγκαταλελειμμένο χωριό (τώρα διαθέτει κι ένα μικρό ξενώνα) που θα σας εκπλήξει ευχάριστα.     

Η πιο κλασική διαδρομή προσέγγισης του Ταϋγέτου είναι, βέβαια, η διαδρομή Σπάρτη-Καλαμάτα, μέσω της Τρύπης και του φαραγγιού της Λαγκάδας, μία από τις πιο όμορφες της Πελοποννήσου, η οποία περνά μέσα από το δάσος. Η μεγάλη χαράδρα της Λαγκάδας που απλώνεται από κάτω είναι αγριευτική – δεν αποτελεί έκπληξη που λίγο πιο κάτω βρίσκεται το βάραθρο του Καιάδα, όπου λέγεται ότι οι αρχαίοι Σπαρτιάτες έριχναν τα ανάπηρα βρέφη. Από δω και πέρα ο δρόμος μπαίνει όλο και πιο βαθιά στο φαράγγι, οι κατακόρυφες πλαγιές κρύβουν τον ήλιο, τα έλατα πυκνώνουν, ενώ αν κοιτάξετε ψηλά όλο και κάποιον αετό θα δείτε να ζυγιάζεται πάνω από το κεφάλι σας.

Μια άλλη διαδρομή είναι αυτή προς την Αναβρυτή, ένα «αεροπλανικό» χωριό 7,5 χιλιόμετρα από τον Άγιο Ιωάννη Σπάρτης. Αν και σύντομος και ασφαλτοστρωμένος, ο δρόμος προς την Αναβρυτή μπορεί να τρομοκρατήσει ακόμη και τους έμπειρους οδηγούς, καθώς φιδογυρίζει στην άκρη του γκρεμού, για να καταλήξει τελικά σε ένα μικρό πέτρινο χωριό με φόντο το μόνιμα καλυμμένο με ομίχλη Ταΰγετο. Πώς να μην αποκαλούν «ανεμοδαρμένα ύψη» το χωριό τους οι ντόπιοι; Από δω ξεκινούν πολλά μονοπάτια (και το ευρωπαϊκό Ε4) αλλά και δασικοί δρόμοι που ενώνουν την Αναβρυτή με τα γύρω χωριά. Εξίσου άγνωστη στους πολλούς και με χαμηλών τόνων ανάπτυξη είναι και η βόρεια πλευρά του Ταϋγέτου, στα χνάρια της βασιλικής οδού των Παλαιολόγων. Από τον Μυστρά στο Καστόρι και από κει στο Λογκανίκο και το Λεοντάρι, ακολουθώντας μια διαδρομή γνωστή και ως μυστριώτικη στράτα, θα συναντήσετε ανθρώπους απλούς, φύση ανέγγιχτη, εκπληκτικά μνημεία (must η αρχαία Πελλάνα με το εντυπωσιακό μυκηναϊκό νεκροταφείο με τους λαξευτούς θολωτούς τάφους), μοναστήρια και βυζαντινές εκκλησιές, ιστορικά χωριά που περιμένουν να ξαναζωντανέψουν.

πηγή: athinorama.gr