Τη Ζάκυνθο ή τη λατρεύεις ή τη μισείς. Νησί της ποίησης, του Σολωμού και του Κάλβου, της έντονης βλάστησης, των καταγάλανων νερών, της caretta caretta, αλλά και ενός από τα πλέον φωτογραφημένα μέρη του κόσμου, του «Ναυαγίου» και της υπέρμετρης τουριστικής προβολής, είναι αδύνατο να περάσει απαρατήρητη. Οι λάτρεις της έντονης νυχτερινής ζωής, των γραφικών οικισμών που φέρουν εμφανείς ενετικές επιρροές και των μαγευτικών παραλιών της τη θεωρούν δεύτερη πατρίδα τους. Οι ορκισμένοι εχθροί της εμπορευματοποίησης, της τουριστικής βιομηχανίας και του κοσμοπολίτικου lifestyle δε θέλουν ούτε να τη θυμούνται.

Αν ανήκετε στη δεύτερη κατηγορία, δε θα σας συνιστούσαμε να μην (ξανα)πάτε στη Ζάκυνθο –μπορεί οι ορδές των μεθυσμένων τουριστών να στερούν στο νησί λίγη από τη μαγεία του, αλλά αν αποφύγετε τα αμιγώς «τουριστικά» μέρη και αναζητήσετε τα πιο απομονωμένα, θα ανακαλύψετε μια εντελώς διαφορετική πλευρά του νησιού.

Η Ζάκυνθος έχει ατμόσφαιρα. Μια δική της, μοναδική ατμόσφαιρα, που μοιράζεται ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά με τα υπόλοιπα νησιά του Ιονίου, ξεχωρίζει, όμως, σε πολλά άλλα. Εδώ οι ρυθμοί της καθημερινής ζωής είναι αργοί, νωχελικοί, ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει σε μια άλλη, περασμένη εποχή. Τα βράδια, βέβαια, το τοπίο αλλάζει εντελώς, με τις δημοφιλέστερες περιοχές του νησιού να ζουν στους ρυθμούς ενός ξέφρενου πάρτι, που κρατάει μέχρι το πρωί.

Η πόλη της Ζακύνθου διατηρεί αναλλοίωτο το ενετικό της χρώμα, με τις λότζιες και τις περίτεχνες βενετσιάνικες στοές, τα παλιά αρχοντικά και την πλακόστρωτη πλατεία του Αγίου Μάρκου. Μια βόλτα στη Στράντα Μαρίνα, που ξεκινά από την πλατεία Διονυσίου Σολωμού για να καταλήξει στην εκκλησία του Αγίου Διονυσίου, στην προκυμαία, στην περίφημη Ρούγα, το εμπορικό κέντρο της πόλης και βέβαια στο Ενετικό Κάστρο που υψώνεται στην κορυφή του λόφου πάνω από την πόλη, θα σας κάνει να νιώσετε ότι μεταφερθήκατε στη Βενετία του 18ου αιώνα.

Ακριβώς κάτω από το Κάστρο, η συνοικία της Μπόχαλης προσφέρεται για καφέ, φαγητό και απογευματινές βόλτες με εκπληκτική θέα. Ο λόφος του Στράνη, απέναντι, είναι το σημείο από το οποίο ο Διονύσιος Σολωμός παρακολούθησε την έξοδο του Μεσολογγίου και συνέθεσε τον Ύμνο στην Ελευθερία.

Ιδανικά για ατελείωτες περιηγήσεις και εξαιρετικά γραφικά είναι, όμως, και όλα σχεδόν τα χωριά του νησιού. Θαυμάστε το –εφάμιλλο της Οίας, αν και όχι τόσο προβεβλημένο– ηλιοβασίλεμα από το Κερί, επισκεφθείτε το κτισμένο το 1568 μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου στα Γκρεμνά, στην περιοχή Βολιμές, καθίστε σε κάποια από τις πολυάριθμες πλατείες των χωριών, για καφέ και κουβέντα με τους ντόπιους.

πηγή: in2life.gr