Ένα μέρος που δεν ζητά την προσοχή σου, όμως την κερδίζει με την διαφορετικότητά του. Η Marfa City, ή αλλιώς η πόλη των χίππιδων, είναι μια ορεινή πόλη πίσω από την απέραντη έρημο Chihuahuan. Εκεί, μπορεί να συναντήσει κανείς το τρίπτυχο τέχνη- μουσική- κινηματογράφος, και μάλιστα σε όλο του το μεγαλείο.
Αν η πόλη Marfa θελήσει να σου συστηθεί, μπορεί εύκολα να το κάνει με δύο λέξεις: Donald Judd. Όνομα ενός από τους κύριους εκπρόσωπους του μινιμαλισμού στην τέχνη και την αρχιτεκτονική στις Η.Π.Α., τη δεκαετία του'60, ο οποίος αρχικά κατηγορήθηκε ότι προσπάθησε να προπαγανδίσει την αμερικανική τέχνη (σε μια ευάλωτη περίοδο μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο), αργότερα όμως αναγνωρίστηκε για το έργο του. Και πραγματικά, ήταν μεγαλειώδες.

Κουρασμένος από την ταραχώδη ζωή και το (καλλιτεχνικό) έργο του στη Νέα Υόρκη, ο Donald Judd βρήκε "καταφύγιο" σε μια παλιά στρατιωτική βάση που είχε χρησιμοποιηθεί κατά την περίοδο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στην πόλη Marfa. Το 1973 άφησε το σπίτι του στην καρδιά του Μανχάταν και αγόρασε 340 στρέμματα γης, αποφασισμένος να μεταμορφώσει σε μια εναλλακτική καλλιτεχνική πόλη το μέρος που...μύριζε ακόμα μπαρούτι.

Όλα αυτά με την οικονομική ενίσχυση της  Dia Foundation, ενός Ιδρύματος Τεχνών. Έτσι ξεκίνησε να φέρνει μερικά από τα δικά του έργα, αλλά και λίγων καλών φίλων του καλλιτεχνών που εμπιστεύονταν το τολμηρό αυτό εγχείρημα, όπως του διάσημου γλύπτη John Chamberlain, αλλά και του Dan Flavin που είναι παγκοσμίως γνωστός για τα έργα του με φθορίζον φως, τα οποία έχουν γίνει σήμα κατατεθέν της πόλης.

Φυσικά, άρχισε να  δημιουργεί και καινούρια έργα μιας και η άλλοτε "ετοιμοθάνατη"πόλη αυτή δεν ήταν μόνο μια πραγματική πρόκληση, αλλά και πηγή έμπνευσης.

Μερικά χρόνια μετά, η φήμη της εναλλακτικής καλλιτεχνικής πόλης Marfa άρχισε να εξαπλώνεται σε όλη την Αμερικανική Ήπειρο και να προσελκύει ενθουσιώδεις λάτρεις του χώρου από όλον τον κόσμο, αλλά και άλλους καλλιτέχνες που, απρόσκλητοι αλλά πάντα καλοδεχούμενοι, άρχισαν να φέρνουν τα δικά τους έργα τέχνης. Φυσικά, η πόλη απέκτησε όλα όσα χρειαζόταν: Από σινεμά και εστιατόρια, μέχρι ξενοδοχεία και σουπερμάρκετ, όλα εναρμονισμένα με τη νέα αισθητική της πόλης.

Η πόλη με τους 2000 περίπου μόνιμους κατοίκους και τους χιλιάδες επισκέπτες έχει πλέον γράψει την ιστορία της, ακόμη και μετά τον θάνατο του Donald Judd το 1994. Δεκάδες καλλιτεχνικά events διοργανώνονται από τα δύο Ιδρύματα που έχουν αναλάβει να διατηρήσουν την "κληρονομιά" του Donald. To "Chinati Foundation και το "Judd Foundation".

 

Πηγή: cosmo.gr