Ταξιδεύοντας στην αδούλωτη Μάνη

Ταξιδεύοντας στην αδούλωτη Μάνη

Aνάμεσα στα πυργόσπιτα που αναδίδουν ακόμη το άρωμα του μπαρουτιού, στα ξωκλήσια των βυζαντινών χρόνων και τους γραφικούς οικισμούς, η Μάνη αποτελεί το ερωτικό σμίξιμο του ήλιου και της πέτρας...

Στο μεσαίο «πόδι» της Πελοποννήσου, η Μάνη αποτελεί μία αρχαία πολιτεία, που από την πρώτη στιγμή σού δίνει την αίσθηση ότι περπατάς πάνω στα χνάρια της ιστορίας. Οι εκδοχές σχετικά με την προέλευση του ονόματός της είναι πολλές, με επικρατέστερη αυτή που παραπέμπει στον αρχιτέκτονα Μαΐνη, τον δημιουργό του ομώνυμου κάστρου. Απομονωμένη από την υπόλοιπη χερσόνησο και πάντοτε ελεύθερη από κατακτητές, κατάφερε να δημιουργήσει μία αδιάσπαστη ενότητα από τους παλαιολιθικούς χρόνους -όταν κατοικήθηκε για πρώτη φορά- έως και σήμερα. Με δαντελωτές ακτές, ειδυλλιακά λιμανάκια και απότομους γκρεμούς, συνθέτει ένα τοπίο χαραγμένο στην πέτρα και το βράχο, που παραδίδεται στον άνεμο. Εδώ το σκηνικό μοιάζει να διχάζεται ανάμεσα στο χτες και το σήμερα.

Οι περισσότεροι από εμάς, ίσως, έχουμε συνδέσει ασυναίσθητα στο νου μας τη Μάνη με την πειθαρχία, τη σπαρτιατική σκληρότητα και την πολεμοχαρή διάθεση. Όμως, μία επίσκεψη σε αυτό τον τόσο ιδιαίτερο τόπο αρκεί για να σας ανοίξει τις πύλες της ιστορίας που ξεδιπλώνεται πίσω από τις φυσικές ομορφιές της.

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΠΡΟΣ ΜΑΝΗ

Η πρώτη μεγάλη πόλη που συναντάμε στο οδοιπορικό μας είναι το Γύθειο. Η γη των θεών αποτελεί τη μεταβατική πύλη για τη «μέσα» Μάνη. Απλωμένη αμφιθεατρικά θυμίζει περισσότερο νησί. Κατά μήκος της παραλίας τα μεζεδοπωλεία και τα εστιατόρια, παραταγμένα το ένα δίπλα στο άλλο, με καλούν να κάνω την πρώτη μου στάση. Απέναντι από την προκυμαία βρίσκεται το καταπράσινο νησάκι Κρανάη, όπου σύμφωνα με το μύθο αποτέλεσε το καταφύγιο του Πάρη και της Ωραίας Ελένης, μετά την αρπαγή της τελευταίας. Βέβαια, ο επιβλητικός Ταΰγετος, αναμφίβολα κλέβει την παράσταση, καθηλώνοντας το βλέμμα με την επιβλητική θωριά του.

Η οροσειρά μπορεί να πήρε το όνομά της από την κόρη του Άτλαντα, Ταϋγέτη, οι Μανιάτες όμως αποκαλούν το βουνό και Μακρυνό Ηλία ή Πενταδάκτυλο, γιατί από την ανατολική πλευρά της πόλης, τμήμα της κορυφής του δίνει την εικόνα ενός κλειστού χεριού, μίας γροθιάς. Κι ενώ στο ύψος του Γυθείου, ο ορεινός του όγκος μοιάζει να κρύβεται, λίγο παραπέρα υψώνεται θεόρατος φαντάζοντας φρουρός της πεδιάδας, για να καταλήξει στο ακρωτήριο Ταίναρο.

ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΟΙΚΙΣΜΟΥΣ

Επόμενος σταθμός, η τυπική πρωτεύουσα της «μέσα» Μάνης, η Αρεόπολη. Το όνομά της εξάπτει την περιέργεια. Άραγε από πού προέρχεται μία τέτοια ονομασία; Μία εκδοχή θέλει το μέρος λημέρι του πολεμοχαρούς θεού Άρη, ενώ μια άλλη ερμηνεύει τη συγκεκριμένη ονομασία ως την πόλη των αέρηδων. Περπατώντας στα στενά σοκάκια και τα καλντερίμια, αντικρίζουμε τον πύργο-φρούριο του Μαυρομιχάλη, που υψώνεται ερμητικά κλειστός, αλλά και την εκκλησία των Παμμεγίστων Ταξιαρχών του 17ου αιώνα. Σε αυτόν τον ναό στις 17 Μαρτίου του 1821 έγινε η δοξολογία που σήμανε την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης. Στην πλατεία Αθανάτων -η κεντρική πλατεία της πόλης- βρίσκεται το άγαλμα του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, να θυμίζει σε κάθε Έλληνα την ιερότητα αυτού του τόπου και το αλύγιστο φρόνημα των ένδοξων ηρώων μας.

Μάνη, αδούλωτη Γη! Ένας προορισμός που αξίζει να επισκεφθείτε...

Πηγή: travelstyle.gr

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο