Σύμφωνα με ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Leeds, βακτηρίδια τα οποία «τρώνε» τον σίδηρο θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή μεγαλύτερων και γρηγορότερων σκληρών δίσκων.
Με τη βοήθεια μιας επιστημονικής ομάδας από το Πανεπιστήμιο του Τόκιο, οι ερευνητές από το Leeds σκοπεύουν να εξελίξουν αυτή τη νέα τεχνολογία για την παραγωγή φθηνότερων και πιο οικολογικών ηλεκτρονικών συσκευών.

«Πολύ σύντομα θα φτάσουμε στα όρια των δυνατοτήτων της συμβατικής κατασκευής ηλεκτρονικών συσκευών καθώς αυτές γίνονται όλο και μικρότερες», λέει η Δρ. Sarah Staniland από το Πανεπιστήμιο του Leeds.

«Ωστόσο η φύση μας παρέχει τα τέλεια εργαλεία για να αντιμετωπίσουμε αυτό το πρόβλημα».

Η μαγνητική διάταξη κατασκευάστηκε χρησιμοποιώντας μια πρωτεΐνη που δημιουργεί τέλειους νανοκρυστάλλους μαγνητίτη μέσα στο βακτήριο Magnetospirilllum magneticum. Αυτή η πρωτεΐνη προσκολλάται σε μια επιφάνεια από χρυσό και εισάγεται σε ένα διάλυμα που περιέχει σίδηρο.

Στη θερμοκρασία των 80°C, σχηματίζονται κρύσταλλοι μαγνητίτη που έχουν παρόμοιο μέγεθος πάνω στην επιφάνεια της πρωτεΐνης.

Η ομάδα προσπαθεί τώρα να μειώσει το μέγεθος, να δημιουργήσει διατάξεις από μονούς νανομαγνήτες αλλά και να μεγαλώσει το φάσμα των υλικών που ελέγχει η πρωτεΐνη. Αυτό θα επιτρέψει σε κάθε νανομαγνήτη να συγκρατεί 1 bit πληροφορίας, ανοίγοντας το δρόμο για την κατασκευή καλύτερων σκληρών δίσκων.

«Με τη σημερινή μέθοδο γίνεται όλο και δυσκολότερο να κατασκευάζονται οι πολύ μικροί μαγνήτες που απαιτούνται για την συγκράτηση των δεδομένων», λέει η Johanna Galloway.

«Με τη νέα μέθοδο που αναπτύσσουμε, οι πρωτεΐνες κάνουν όλη τη σκληρή δουλειά. Συλλέγουν το σίδηρο, δημιουργούν το μαγνητικό μίγμα και τακτοποιούν τα μαγνητικά στοιχεία σε κύβους».

Η ομάδα σχεδιάζει τώρα να εξετάσει τις βιολογικές διαδικασίες που ακολουθούν οι πρωτεΐνες.

«Ο στόχος μας είναι να αναπτύξουμε πρωτεΐνες και χημικές ουσίες που θα χρησιμοποιούνται για την κατασκευή μερών υπολογιστών από το μηδέν», λέει η Δρ. Staniland.


Πηγή: pro.com.gr