Το μέλλον του πολέμου, κατά πολλούς, θα είναι μη επανδρωμένο: τα UAV (Unmanned Aerial Vehicles) ξεκίνησαν ως αναγνωριστικά/ κατασκοπευτικά αεροσκάφη, ωστόσο τα πλεονεκτήματά τους (μη απώλεια ανθρώπινης ζωής σε περίπτωση κατάρριψης, σχετικά μικρό μέγεθος και κόστος, δυνατότητα παραμονής εν πτήσει για πολύ μεγάλα χρονικά διαστήματα) πολύ σύντομα τα κατέστησαν αναπόσπαστο κομμάτι των πολεμικών μηχανών του 21ου αιώνα. Χιλιάδες μη επανδρωμένα αεροσκάφη πετούν σε όλο τον κόσμο αυτή τη στιγμή, αναλαμβάνοντας αποστολές παρακολούθησης, κατασκοπείας και προσβολής εχθρικών στόχων- όπως τα αμερικανικά UAV που χρησιμοποιούνται ευρύτατα στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας σε Αφγανιστάν και Υεμένη.

Τα ούτως ή άλλως πολλά πλεονεκτήματα των μη επανδρωμένων - τηλεκατευθυνόμενων αεροσκαφών φαίνονται να αυξάνονται μετά την πρόσφατη δοκιμή της DARPA, στην οποία κατέστη εφικτός ο ανεφοδιασμός μη επανδρωμένων αεροσκαφών εν πτήσει- μία δυνατότητα η οποία φέρνει τα UAV ακόμα πιο κοντά στην προοπτική πλήρους αντικατάστασης των «συμβατικών» μαχητικών στο μέλλον. Στο πλαίσιο της τελικής δοκιμής του προγράμματος AHR (Autonomous High-Altitude Refueling), δύο Global Hawk (από τα πλέον εξελιγμένα αμερικανικά UAV, κατηγορίας HALE- High Altitude, Long Endurance, σχεδιασμένα για πτήσεις μεγάλης διάρκειας σε μεγάλα ύψη), ολοκλήρωσαν με απόλυτη επιτυχία μία πτήση ανεφοδιασμού σε ύψος 44.800 ποδών, παραμένοντας σε απόσταση 100 ποδών (περίπου τριάντα μέτρων) για το μεγαλύτερο μέρος της δοκιμής, διάρκειας 2,5 ωρών. Η συγκεκριμένη πτήση απέδειξε για πρώτη φορά ότι τα αεροσκάφη HALE μπορούν να φέρουν σε πέρας αυτόνομα αποστολές εναέριου ανεφοδιασμού, επεκτείνοντας ακόμη περισσότερο τη δυνατότητα παραμονής τους στον αέρα (η οποία, στην περίπτωση του Global Hawk, είναι 30 ώρες).

Οι αρχικές προβλέψεις για το πρόγραμμα ήταν πως μόνο μία στις τρεις απόπειρες θα ήταν επιτυχημένη (17%), ωστόσο οι δοκιμές έδειξαν πως το ποσοστό επιτυχίας ανέρχεται στο 60%. Τα οφέλη από τις δοκιμές ήταν πολλά σε κάθε επίπεδο, καθώς δοκιμάστηκαν επίσης συστήματα ασφαλείας σε περίπτωση αποτυχίας, καθώς και εναλλακτικοί μέθοδοι ανεφοδιασμού (με το αεροσκάφος- τάνκερ να πετά από πίσω).

«Ο σκοπός αυτής της επίδειξης ήταν να δημιουργηθεί η προσδοκία πως τα μελλοντικά αεροσκάφη HALE θα μπορούν να ανεφοδιαστούν εν πτήσει» είπε ο Τζιμ Μακόρμικ, υπεύθυνος προγράμματος της DARPA. «Τέτοιου είδους αεροσκάφη θα είναι οικονομικότερα όσον αφορά τη συντήρηση και χρήση τους σε ένα μεγάλο εύρος αποστολών σε σχέση με συστήματα τα οποία είναι σχεδιασμένα να φέρουν σε πέρας δύσκολες αποστολές χωρίς να έχουν τη δυνατότητα ανεφοδιασμού. Τα μαθήματα από το AHR σίγουρα επεκτείνονται πέρα από τα HALE, και οι εμπειρίες πάνω σε μη συμβατικές ιδέες περί ανεφοδιασμού μπορούν να προσφέρουν επιπλέον πλεονεκτήματα».



Πηγή: naftemporiki.gr