Καθώς η άνοιξη συνεχίζεται στον Κρόνο, βροχές μεθανίου παρατηρήθηκαν από το διαστημόπλοιο «Κασίνι» στον μεγαλύτερο δορυφόρο του, τον Τιτάνα, οι οποίες πέφτουν από πυκνά νέφη στις ερήμους του ισημερινού του, θυμίζοντας τις ανάλογες τροπικές βροχές στη Γη.

Είναι η πρώτη φορά που οι επιστήμονες έχουν απτά στοιχεία για βροχές μεθανίου, στο παράξενο φεγγάρι του Κρόνου σε τόσο χαμηλό γεωγραφικό πλάτος.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την Ελίζαμπεθ Τερτλ του πανεπιστημίου Τζον Χόπκινς, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό “Science”, δήλωσαν ότι «ο Τιτάν συνεχίζει να μας εκπλήσσει και να μας εντυπωσιάζει. Μετά από αρκετά χρόνια ξηρού καιρού στους τροπικούς του, μια τεράστια περιοχή, όση η Αριζόνα και το Νέο Μεξικό μαζί, σκιάστηκαν από βροχή μεθανίου για μια περίοδο λίγων εβδομάδων».

Για πρώτη φορά μεγάλα συστήματα νεφών εντοπίστηκαν στο τέλος του 2010 από τις κάμερες του διαστημικού σκάφους “Cassini”, το οποίο βρίσκεται ακόμα σε τροχιά στο σύστημα του Κρόνου. Τα νέα στοιχεία, σε συνδυασμό με άλλα που τον προηγούμενο μήνα δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό γεωφυσικής “Geophysical Research Letters”, δείχνουν ότι η πυκνή ατμόσφαιρα και ο καιρός του Τιτάνα επηρεάζονται από τις περιοδικές μεταβολές των εποχών, όπως στη Γη. Ο Κρόνος εισήλθε στην εποχή της άνοιξης με την εαρινή ισημερία του που έλαβε χώρα τον Αύγουστο του 2009, ενώ μια εποχή στον Τιτάνα διαρκεί περισσότερα από επτά γήινα έτη.

Τα σύννεφα στον -γεμάτο υγρούς υδρογονάνθρακες και βουτηγμένο στην καταχνιά- Τιτάνα δημιουργούνται από το μεθάνιο, στο πλαίσιο ενός φυσικού κύκλου που χρησιμοποιεί μεθάνιο αντί για νερό όπως συμβαίνει στη Γη. Έτσι, στον δορυφόρο του Κρόνου υπάρχουν λίμνες μεθανίου στην επιφάνειά του, που τροφοδοτούν τα αντίστοιχα νέφη και αυτά, με τη σειρά τους, επιστρέφουν το μεθάνιο στην επιφάνεια με την μορφή βροχής.

Οι λίμνες αυτές βρίσκονται στις υγρές περιοχές των πόλων, ενώ γύρω από το ισημερινό το κλίμα είναι ξηρό και το έδαφος γεμάτο αμμόλοφους. Παρόλα αυτά, όπως αποκαλύπτεται τώρα, ακόμα κι εκεί, την εποχή της άνοιξης, πέφτουν βροχές, σε σημείο να καλύπτουν μια τεράστια περιοχή επιφάνειας 500.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων, κάτι ανάλογο με αυτό που συμβαίνει στους τροπικούς του πλανήτη μας.