Σαν τη γιαγιά που δεν βλέπει πια να πλέκει με το βελονάκι, οι αράχνες που γερνούν χάνουν το ταλέντο τους να υφαίνουν τέλειους, γεωμετρικούς ιστούς, διαπιστώνουν οι βιολόγοι.

Η μελέτη των ηλικιωμένων αραχνίδων θα μπορούσε να αποκαλύψει στοιχεία και για τα ανθρώπινα γηρατειά, ανέφεραν Γάλλοι ερευνητές στο συνέδριο της Εταιρείας Πειραματικής Βιολογίας, που πραγματοποιείται φέτος στη Γλασκώβη.

Η ομάδα της Μιλέν Ανοτό στο Πανεπιστήμιο της Νανσί μελέτησε την αράχνη Zygiella x-notata, έναν συνήθη ένοικο των ευρωπαϊκών σπιτιών, με μέγιστη διάρκεια ζωής περίπου ένα χρόνο.

Το είδος αυτό είναι γνωστό για τους περίπλοκους, συχνά τέλειους ιστούς τους, στους οποίους οι ίνες μεταξιού έχουν πάντα ίσες αποστάσεις και σταθερές γωνίες.

Όταν όμως η αράχνη ξεπεράσει τη μέση ηλικία, τα υφαντά της αρχίζουν να παρουσιάζουν τρύπες και γεωμετρικές αποκλίσεις.

Οι διαφορές γίνονται εμφανείς αν κανείς συγκρίνει τους ιστούς μιας αράχνης 17 ημερών και μιας μεσόκοπης του ίδιου είδους ηλικίας 188 ημερών.

Οι ερευνητές υποψιάζονται ότι, όπως και στους ανθρώπους, το νευρικό σύστημα των αραχνών εκφυλίζεται με την πάροδο του χρόνου.

Περαιτέρω μελέτες ίσως αποκαλύψουν τον ακριβή μηχανισμό του φαινομένου και θα μπορούσαν να δώσουν νέα στοιχεία για την επίδραση του γήρατος στην ανθρώπινη συμπεριφορά.

πηγή: in.gr