Οι KollektivA στο Newpost για την ανατρεπτική παράσταση «Η Μπαλάντα της Φυλακής»

Οι KollektivA στο Newpost για την ανατρεπτική παράσταση «Η Μπαλάντα της Φυλακής»

Ένα θέμα άκρως επίκαιρο και συνάμα διαχρονικό, τις διάφορες καθημερινές μορφές εγκλεισμού που βιώνει ένας άνθρωπος παρουσιάζουν για δύο ακόμα Κυριακές οι KollektivAστο ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, με την παρεμβατική και πρωτοποριακή παράσταση «Η Μπαλάντα της Φυλακής».

Ένα έργο βασισμένο στο όμωνυμο concept άλμπουμ τους, που κυκλοφόρησε το συγκρότημα το 2014, εμπνευσμένο από το αριστούργημα του Όσκαρ Γουάιλντ «Η μπαλάντα της Φυλακής του Ρέντινγκ»,  το οποίο ο μεγάλος Ιρλανδός δημιουργός έγραψε λίγο μετά την αποφυλάκισή του.

Με λίγα λόγια, η  ανάπτυξη στο θεατρικό σανίδι ενός hard rock δίσκου όπου μουσικοί, ηθοποιοί και χορευτές συναντιούνται για να αφηγηθούν μια ιστορία απελευθέρωσης τον καιρό των φυλακισμένων συνειδήσεων.

Μιλάμε με τον ταλαντούχο Φάνη Μαργαρώνη, μέλος των KollektivA και τον άνθρωπο που υπογράφει το σενάριο και του στίχους του έργου.

- Ξεκινάμε από τα βασικά. Το έργο, του οποίου το σενάριο υπογράφεις κιόλας, είναι εμπνευσμένο από τη Μπαλάντα της φυλακής του Ρέντινγκ. Πως προέκυψε η ιδέα γι' αυτό;

Ήρθε από το Γιώργο, το μπασίστα μας, η ιδέα να μελοποιήσουμε το ποίημα του Oscar Wilde. Είχα διαβάσει παλιότερα τα γνωστά έργα του Wilde, και εκτιμούσα βαθιά το έργο του ως στιχουργός, αλλά δεν είχα ιδέα για τη «Μπαλάντα της Φυλακής του Ρέντινγκ». Όταν το διάβασα ένιωσα εκείνο το «κρακ» μέσα μου και σκέφτηκα ότι πάνω σε αυτό το ποίημα μπορούσαμε να αναπτύξουμε το concept άλμπουμ για το οποίο συζητούσαμε ήδη από το 2010. Πρώτο βήμα (όπως πάντα): Συζήτηση με Θανάση Χουλιαρά. Δεύτερο βήμα: Πάμε να κάνουμε εκείνο το concept άλμπουμ που λέγαμε. Με πολύ διάβασμα, μελέτη του Wilde, δουλειά στο στούντιο, με υποδειγματική προπαραγωγή και παραγωγή στο τότε μόλις αποκτηθέν ιδιόκτητο στούντιό μας, καταλήξαμε στο άλμπουμ μας «Η Μπαλάντα της Φυλακής».  Ένα μουσικό θεματικό έργο, με αρχή, μέση και τέλος, μια ιστορία που ξετυλίγεται μέσα από τα τραγούδια, αλλά και ηχογραφημένα θεατρικά μέρη, με ήρωες, με δράση, με προβλήματα, με αντιθέσεις. Ένα έργο σαν τη ζωή μας. Ασφαλώς επηρεασμένο από τον Oscar Wilde αλλά ένα βήμα δίπλα του.  Από τότε χρειάστηκαν αρκετοί μήνες για να μορφοποιηθεί αυτό το έργο σε παράσταση. Η αποφασιστική συμβολή του Τάσου Μπεκιάρη (σκηνοθεσία, χορογραφίες) και της Χριστίνας Μητροπούλου (θεατρική μεταφορά) διαμόρφωσαν μια παράσταση για την οποία είμαστε πραγματικά υπερήφανοι.

- Ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να περάσετε; Ποιες σκέψεις θα θέλατε να δημιουργήσετε στο κοινό;

Το βασικό θέμα του έργου είναι το δίπολο «εγκλεισμός – απελευθέρωση». Αντιλαμβανόμαστε τα δεσμά μας, τα νιώθουμε καθημερινά. Και βλέπουμε κόσμο που βασανίζεται, που αγωνιά, που απογοητεύεται. Υπάρχει κόσμος που είναι φυλακισμένος με χίλιους δυο τρόπους. Θέλουμε να ταρακουνήσουμε αυτόν τον κόσμο. Να του δείξουμε ότι υπάρχει κι άλλη διέξοδος, ακόμα κι εκεί που όλα φαίνονται μαύρα. Θέλουμε ο θεατής να φύγει από το θέατρο βουτηγμένος μέσα στις αντιθέσεις της ζωής του. Να ανατριχιάσει με τη φρίκη του δικού του, προσωπικού εγκλεισμού, να αναρωτηθεί για την ίδια του την  αντίληψη απέναντι στη ζωή.

 - Θέμα του έργου είναι το δίπολο «εγκλεισμός – απελευθέρωση». Καθημερινές μορφές ατομικού και συλλογικού εγκλεισμού. Ο σύγχρονος Κόσμος ως φυλακή. Πως αντιλαμβάνεσαι τον κόσμο του σήμερα ως φυλακή, συλλογικά και προσωπικά;

Μα πόσα όνειρα καθημερινά δεν τσακίζονται στη βαρβαρότητα της καθημερινότητας; Αυτό είναι φυσιολογικό; Είναι αντικειμενική η αμφίβολη ζωή στους νέους; Είναι αντικειμενική η ανεργία; Η ανασφάλεια; Οι μισθοί πείνας; Η κλοπή των δικαιωμάτων των εργαζομένων; Αυτό δεν είναι φυλακή; Αντίστοιχα δεν είναι φυλακή η πίστη σε ψεύτικες ελπίδες; Η προσωπική / συλλογική ψευδαίσθηση ότι βιώνουμε το τέλος της ιστορίας; Ότι τίποτε δε γίνεται; Ότι η κοινωνική, ταξική πάλη έχει τελειώσει; Το ερώτημα όμως είναι: Πώς σπάμε τα δεσμά; Ε λοιπόν, η συνείδηση της αναγκαιότητας για δράση είναι η μισή ελευθερία. Όσο αναθέτουμε τη ζωή μας σε «μεσσίες» και εκπροσώπους, η ίδια κατάσταση θα διαιωνίζεται.  Έρχεται η στιγμή που πρέπει να ορθώσουμε ανάστημα. Και ο λαός μας έχει πλούσια ιστορία εργατικού κινήματος, με σπουδαίες σελίδες.

- Οι τέχνες μπορούν να συντελέσουν σε αυτό; Και γενικά πιστεύεις ότι σε μια τέτοια περίοδο κρίσης οικονομικής αλλά και αξιών γίνονται τέτοιες προσπάθειες ή το σύστημα συνεχίζει να προωθεί μόνο έργα μαζικής κατανάλωσης χωρίς να περνούν στην κοινωνία επίκαιρα μηνύματα των καιρών;

Η τέχνη αν θέλει να λέγεται προοδευτική, ανατρεπτική, πρέπει ακριβώς να εμπνέει προς αυτή την κατεύθυνση. Αντίστοιχα και οι καλλιτέχνες, με το έργο τους αλλά και με την προσωπική τους στάση απέναντι στην κοινωνία. Η αλήθεια είναι ότι αυτή η τάση είναι μειοψηφική στο χώρο των τεχνών, αλλά ισχυροποιείται και φωνάζει ότι είναι εδώ. Μάλιστα με πολλαπλάσια μαχητικότητα, σε σχέση με το μέγεθός της. Ασφαλώς όμως, μιλάμε για ανοιχτή αντιπαράθεση, για κρυφό πόλεμο ανάμεσα σε ιδέες και αντιλήψεις. Ο καπιταλισμός προφανώς και συνεχίζει να προωθεί ως τέχνη προϊόντα υποκουλτούρας και μηδαμινής καλλιτεχνικής αξίας, έργα που ωθούν σε αποχαύνωση και παθητική στάση ζωής. Ποιος θα περίμενε ότι θα γινόταν κάτι άλλο; Αλλά ας μην ξεχνάμε ότι ο καπιταλισμός έχει αντιθέσεις και δεν είναι άτρωτος.

- Πόσο δύσκολο ήταν να μεταφερθεί στο σανίδι ένα τέτοιο μουσικό έργο;

Πολύ. Χρειάστηκε πολύ δουλειά από όλους τους συντελεστές. Αλλά κυρίως ήταν δύσκολο λόγω των πολλών τρικλοποδιών, των προβλημάτων που συναντούσαμε κάθε τρεις και λίγο. Αλλά ας πούμε ότι είμαστε πολύ ξεροκέφαλοι και ακριβώς επειδή γνωρίζαμε την καλλιτεχνική αξία της παράστασης, επιμείναμε μέχρι τέλους, αν και δε σου κρύβω ότι το πρόσημο στα έσοδά μας τελικά θα είναι ξεκάθαρα αρνητικό. Όμως προσφέρουμε μια παραγωγή δουλεμένη με σοβαρότητα, εξ ολοκλήρου ανεξάρτητη,  με εξευτελιστικό εισιτήριο, η οποία συγκινεί κοινό και κριτικούς και εν τέλει πετυχαίνει το στόχο της.

- Τελευταίο σας δείγμα το digital single «Έλενα» που αναφέρεται στην παιδική κακοποίηση. Τι σας έκανε να θίξετε το συγκεκριμένο ζήτημα; 

Είναι ένα θέμα «ταμπού», αν και εντοπίσαμε ότι υπάρχει ευαισθητοποίηση από τον κόσμο απέναντι στην παιδική κακοποίηση.  Δυστυχώς δεν υπάρχει όμως καμιά κρατική φροντίδα. Ως συνήθως, οι κοινωνικές παροχές θεωρούνται ζημιογόνες και μη κερδοφόρες. Από την άλλη είναι τόση η αμορφωσιά, η αδιαφορία, που τα παιδιά συχνά απορροφούν τους κραδασμούς μιας σάπιας κοινωνίας, ενώ είναι πραγματικά αθώα, από όποια πλευρά κι αν το δει κανείς. Ο στίχος «έχε το νου σου στο παιδί» είναι μέσα μου πολύ βαθιά χαραγμένος.

- Μαθαίνουμε ότι ετοιμάζετε καινούργιο δίσκο. Πες μας λίγα λόγια γι΄αυτόν. Θα είναι και αυτός θεματικός και αν ναι πάνω σε τι;

Έχουμε βάλει πολλούς καλλιτεχνικούς στόχους που θέλουμε να πιάσουμε. Θεωρούμε ότι η «Μπαλάντα της Φυλακής» είναι «προίκα» μας. Ο κόσμος που μας μαθαίνει, που μας ακολουθεί, επιστρέφει ξανά και ξανά στο συγκεκριμένο άλμπουμ. Μετά από το άλμπουμ αυτό –και κατ’ επέκταση την παράσταση- συνεχίζουμε ανήσυχοι. Κάναμε ήδη (πέρυσι το Φεβρουάριο) το “Revolution Sessions”, ένα ep που χρωστούσαμε στους οπαδούς μας, αλλά και σε εμάς. Τώρα έχουμε ήδη έτοιμα τα τραγούδια για τον επόμενο δίσκο, μάλιστα κατά τη διάρκεια των παραστάσεων ολοκληρώνουμε την προπαραγωγή, μαζί με τον παραγωγό μας, Βαγγέλη Σερίφη, ώστε να ξεκινήσουμε τις ηχογραφήσεις αμέσως μετά. Ο επόμενος δίσκος θα είναι πιο επιθετικός, πιο αυθόρμητος, πιο.. «in your face, straight rock n roll». Θέλαμε να πάμε σε πιο rough έδαφος και αφήσαμε να βγουν από μέσα μας πιο ωμά οι επιρροές μας από Ramones, R.A.T.M, Motorhead, Pearl Jam.. Στιχουργικά, φωτογραφίζει την κοινωνία μας μέσα από τη δική μας ματιά και άποψη. Για να καταλάβεις τι εννοώ, το «Έλενα» είναι ένα από τα τραγούδια του δίσκου. H μπάντα είναι σε δαιμονισμένη φόρμα και ανυπομονούμε να ξεκινήσουμε τις ηχογραφήσεις. Όσον αφορά τις σκέψεις μας για επόμενο θεματικό άλμπουμ, ας πούμε ότι οργιάζουν, αλλά ακόμα δεν είναι της παρούσης.

Πληροφορίες για την παράσταση

Το έργο παίζεται για δύο ακόμα Κυριακές. Σήμερα (24/1) και την Κυριακή 31 Ιανουαρίουστο ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
Ώρα έναρξης:  8μμ
Διάρκεια: 80 λεπτά.
Ακατάλληλο για ανήλικους κάτω των 15 ετών, απαραίτητη η γονική συναίνεση.

Τιμές εισιτηρίων
Προπώληση 12 € γενική, 10 € για φοιτητές, μαθητές, άνεργους.
Στο ταμείο την ημέρα της παράστασης 15€.

Προπώληση:
Ταμεία Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης  (Πειραιώς 206, Ταύρος), 210 3418579 Δευ-Παρ 11:00 - 14:00, www.mcf.gr.
Πανεπιστημίου 39 (Στοά Πεσματζόγλου), Ticket Services Ωρ. λειτουργίας: Δευ. & Τετ. 09:00 - 17:00, Τρ., Πεμ. & Παρ. 09:00 - 20:00, Σαβ. 10:00 - 14:00
Στα καταστήματα Forthnet

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο