Η εξαιρετική «Αντιγόνη» του Ανούιγ κάνει στάση στην Αττική

Η εξαιρετική «Αντιγόνη» του Ανούιγ κάνει στάση στην Αττική

Μια από τις ωραιότερες παραστάσεις του Φεστιβάλ Αθηνών επαναλαμβάνεται για λίγες μόλις ημέρες σε θέατρα στην Αθήνα και στα πέριξ

Αν έχετε βαρεθεί τις «μισοψημένες» παραστάσεις, τις δηλώσεις (καλών) προθέσεων που δεν επαληθεύονται, τις κενές περιεχομένου χειρονομίες και την αισθητική της προχειρότητας, έχετε δίκιο. Τα τελευταία χρόνια πολλά έχουν δει τα μάτια μας με το πρόσχημα του πειραματισμού, της καινοτομίας και της κρίσης…

Όμως, υπάρχει μία παράσταση που θα αναπτερώσει τις ελπίδες σας ότι το ελληνικό θέατρο δεν είναι αυτό το αυτιστικό πράγμα που αυτοθαυμάζεται –γιατί άραγε;- οδηγώντας μια γενιά στα πιο βαθιά χασμουρητά, που έλεγε κάποτε ο βάρδος. Ότι υπάρχουν άνθρωποι που αντιλαμβάνονται την «αποδόμηση» όχι ως θεατρική πράξη ανταγωνιστική προς το κείμενο και την προσωπική αναζήτηση ως μέσο που οφείλει να υπηρετεί έναν σκοπό: την θεατρική εμπειρία, με αρχή, μέση και τέλος.

Η «Αντιγόνη» του Ανούιγ σε σκηνοθεσία Ελένης Ευθυμίου που είδαμε στις 21 και 22 Ιουλίου στο Rex της Πανεπιστημίου στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου ήταν απλά υποδειγματική. Πιστή στο κείμενο του Ανούιγ και ταυτόχρονα φρέσκια και μοντέρνα, ευρηματική χωρίς να υποπίπτει στο αμάρτημα της επιδειξιμανίας, πρόδιδε σκέψη και περίσκεψη από την πλευρά της δημιουργού. Μην ξεχνάμε άλλωστε πως το συγκεκριμένο έργο, όταν πρωτοέκανε την εμφάνιση του στη σκηνή το 1942 στο Παρίσι, δίχασε την κοινή γνώμη σε πρωτοφανή βαθμό αφού οι μισοί το αποθέωσαν ως «αντιστασιακό» (με σημαία την Αντιγόνη) και οι άλλοι μισοί ως ιδεολογική έκφραση της κυβέρνησης του Βισύ (με σημαία τον Κρέοντα). Άρα τα πράγματα δεν είναι καθόλου απλά –ο συγγραφέας αποφεύγει να δείξει σαφώς την συμπάθειά του στον ένα ή στον άλλο ήρωα- και κάθε προσπάθεια μονοσήμαντης ανάγνωσής του οδηγεί μοιραία σε ένα θεατρικό άλμα στο κενό.

Η Ελένη Ευθυμίου προσπάθησε να κατανοήσει τους ήρωές της κρατώντας ταυτόχρονα αποστάσεις από αυτούς και τα έργα τους. Αυτό δεν σημαίνει ότι ένιψε τας χείρας της. Απλά καθοδήγησε τους ηθοποιούς της προς την κατεύθυνση της ανάδειξης των αντιφάσεων του έργου αντί να επιχειρήσει να τις ισοπεδώσει κάτω από τον διπλό οδοστρωτήρα της ιδεολογίας και του συναισθηματισμού. Το αποτέλεσμα δικαίωσε τις επιλογές της. Ο Στέλιος Μάινας ως Κρέοντας δίνει την ερμηνεία της ζωής του, αριστοτεχνικά δομημένη, μετρημένη όσο πρέπει, συναισθηματικά ώριμη, εξωστρεφή όπου χρειάζεται. Η Βασιλική Τρουφάκου, παρά το νεαρό της ηλικίας της και τη σχετική απειρία της, ακροβατεί με γενναιότητα στο σκοινί ανάμεσα στην ανθρώπινη φύση της Αντιγόνης και στη συμβολική διάστασή της. Όσο για τον Φαίδωνα Καστρή στον δύσκολο ρόλου του Χορού –Χορός για έναν στο έργο του Ανούιγ- δίνει ένα πραγματικό ρεσιτάλ κατασκευάζοντας μια περσόνα δικής του (;) έμπνευσης που είναι ταυτόχρονα κομπέρ, αγγελιοφόρος και θυρωρός, χωρίς να σκοντάφτει ούτε στιγμή. Εξαιρετική και η Αννέζα Παπαδοπούλου ως τροφός.

Το σκηνικό –όπως το είδαμε στο Rex- ήταν ταυτόχρονα έξυπνο, λειτουργικό και καλαίσθητο –πώς μεταφέρεται αυτό σε εξωτερικό χώρο, δεν μπορώ να σας πω. Με διακριτικές πινελιές παρέπεμπε ταυτόχρονα σε αρχαίο θέατρο και παρισινή πολυκατοικία αποφεύγοντας την πολυλογία.   

Μια παράσταση που δεν πρέπει να χάσετε!

Η ταυτότητα της παράστασης:

Μετάφραση: Στρατής Πασχάλης
Σκηνοθεσία, Μουσική: Ελένη Ευθυμίου
Σκηνικά: Ζωή Μολυβδά Φαμέλη
Ενδυματολόγος: Ηλένια Δουλαδίρη
Β’ Ενδυματολόγος: Μαίρη Μαρμαρινού
Σχεδιασμός φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης
Ενορχηστρώσεις – ηχητικός σχεδιασμός: Κώστας Βόμβολος
Κίνηση: Βιτόρια Κωτσάλου, Κική Μπάκα
Δραματουργική επεξεργασία: Σοφία Ευτυχιάδου
Βοηθός σκηνοθέτη: Μαριάνθη Γραμματικού
Βοηθοί σκηνογράφου: Διδώ Γκόγκου, Παναγιώτης Λαμπής
Μακιγιάζ: Σίσσυ Πετροπούλου
Φωτογραφίες: Αθηνά Λιάσκου
Προβολή / Επικοινωνία: BrainCo S.A.

Ερμηνεύουν (με σειρά εμφάνισης): Φαίδων Καστρής (Χορός), Βασιλική Τρουφάκου (Αντιγόνη), Αννέζα Παπαδοπούλου (τροφός), Ιωάννα Μαυρέα (Ισμήνη), Γιώργος Φριντζήλας (Αίμων), Στέλιος Μάινας (Κρέων), Λάμπρος Κωνσταντέας (υπηρέτης Κρέοντα), Νίκος Ντάλας (φρουρός), Ερρίκος Λίτσης (Β’ φρουρός – αγγελιοφόρος), Μαίρη Λιαμή (Ευριδίκη).

«Αντιγόνη» του Ζαν Ανούιγ, Άλσος Βεΐκου - Γαλάτσι στις 22 Αυγούστου, στο Θέατρο Βράχων του Βύρωνα στις 31 Αυγούστου, Αμφιθέατρο Πολιτισμού & Αθλητικού Πάρκου της Νέας Μάκρης στις 6 Σεπτεμβρίου, Θέατρο Πέτρας στις 7 Σεπτεμβρίου, Κηποθέατρο Παπάγου στις 8 Σεπτεμβρίου και Κατράκειο Νίκαιας στις 11 Σεπτεμβρίου. Τιμές εισιτηρίων:15 ευρώ γενική είσοδος και 12 ευρώ μειωμένο. Προπώληση εισιτηρίων:Ticketservices

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο