Συνέντευξη: Η Νένα Μεντή κάνει... Δεύτερη Φωνή!

Συνέντευξη: Η Νένα Μεντή κάνει... Δεύτερη Φωνή!

Σου βγάζει νεορεαλισμό, μόλις σε κοιτάξει. Κάτι από Αννα Μανιάνι. Το βλέμμα, το στυλ, η φιγούρα. Κλεινει 50 χρονια στο θέατρο φέτος, με αξιοζήλευτη θητεία στο σινεμά και την τηλέοραση. Ποιος δεν τη θαύμασε στις «Τρεις χάριτες», στο «Δις εξαμαρτείν», στο «Οξυγόνο», ποιος δεν την αποθέωσε στην «Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου», το λαχείο της ζωής της. Η κυρία Νένα Μεντή, δρομέας μεγάλων αποστάσεων και πολλαπλών διαδρομών, στη σκηνή, ετοιμάζεται να κανει τη... Δεύτερη φωνή!

Τη συνάντησα σπίτι της Σάββατο απόγευμα. Μόνο ελληνικό καφέ πίνω μου λέει, με τα αλλα δεν τα έχω καλά. Και γω είπα, ας ήταν ο δεύτερος στη ζωή μου. Στο τραπέζι της κουζίνας μια μεταχειρισμένη τράπουλα. Πασιέτζες παραδοσιακά, όχι στο κομπιούτερ και τέτοια. Να βλέπεις το χαρτί, να το πιάνεις, να φεύγει το μυαλό σου από τα άλλα...

Κυρια Μεντή, τι ειναι η «Δεύτερη φωνή», που ανεβάζετε την Παρασκευή στο θέατρο...

«Να σου πω μου λέει. Κάθισαν οι Ρέππες έτσι τους λέω εγώ χάρη συντομίας. Ο Θανάσης Ρέππας και ο Μιχάλης Παπαθανασίου και έγραψαν ένα έργο πάνω σε μενα. Τη “Δεύτερη φωνή”. Σκηνοθετεί ο Κωσταντίνος Μαρκουλάκης. Το έργο είναι η απεικόνιση της κοινωνίας μας μέσα από τα τελευταία 40 χρόνια. Οπως τα βιώνει μια ψωνισμένη γυναίκα, που έκανε πάντα δεύτερη φωνή. Τραγουδίστρια. Τα έχει μονίμως με την Άννα Βισση γιατί ειναι πρώτη. Το έχει πάρει πολύ βαριά. Τώρα που η κόρη της μεγάλωσε την πάει σε ταλέντ σόου, μπας και κατορθώσει τουλαχιστον εκείνη να γινει σταρ. Μεγάλο μαράζι.

Φυσικά δεν ειναι μόνο αυτό. Είναι όλος ο καημός γι' αυτο που μας κανει να μένουμε δεύτεροι. Το σύμπλεγμα του λούζερ, ή του κατά φαντασία θύματος. Το έργο εξελίσσεται στο σήμερα. Δείχνει τον Έλληνα που βολεύτηκε, που ψήφισε χωρίς να σκεφτεί, που βρέθηκε να είναι στον αέρα. Ολοι άλλος λίγο, άλλος πολύ είμαστε στον αέρα».

Κυρια Μέντη θα σας ρωτήσω για το θέατρο, κυρίως για τον ρολο σας την Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου...

«Α το λαχείο της ζωής μου! Που να το φανταζόμουν εγώ, μια εργάτρια του θεάτρου τέτοια επιτυχία. Εχω κάνει καλές δουλειές, ακόμα και αν έκανα κάτι για την επιβίωση, που λένε, γιατί και αυτο χρειάζεται, το έκανα με αγάπη, με σεβασμό, με δουλειά. Θελει σκληρή δουλειά το θέατρο. Για κάποιο λόγο δεν είχα την ευκαιρία να ανθίσω. Αυτο μου το έδωσε η παράσταση της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου. Το θέατρο θέλει μαστοριά, θέλει αγάπη, ότι έκανα το σήκωνα, για να αισθάνομαι πρώτα πρώτα εγώ καλα!»

Λέμε διάφορα, για τα τηλεοπτικά, τα θεατρικά ή αλλα, και παρακολουθώ μια γυναίκα με μοναδική ζωντάνια. Αυτό που δείχνω, είμαι. Δεν έχω να κρύψω κάτι, μου λέει. Ολα τα εχω πει. Για την οικογένεια μου, τον πατέρα μου, έναν σπουδαίο συνθέτη, για το σπίτι που μεγάλωσα, τα ακούσματα μας και για τα τωρινά με τον άνδρα μου. Αλήθεια ειναι μένουμε σε χωριστά σπίτια. Πεντε δρόμοι παρακάτω και θα λείψει η αγαπη;

Η Νένα Μεντή ξεκίνησε στη δεκαετία του '60, το '66, μικρή, με Παξινού, κυρία Κατερίνα, Λαμπέτη, μετα Θεσσαλικό, Ελεύθερο θεατρο, τηλεόραση, πολύ σινεμά. Την πρωτοσυναντήσαμε στο Θίασο και διαρκώς θέατρο. Η τελευταία της παράσταση ήταν «Η Σίλβα και ο δράκος» τραγουδίστρια και φίλη του «δράκου» στη Θεσσαλονίκη.

Εξαιρετική παράσταση. Τραγουδούσε εκεί αρκετά γιατί δίπλα στη φλέβα του λόγου, τρέχει και η φλέβα του τραγουδιού. Πάντα τραγουδούσα μου λέει. Άλλωστε με τον πατέρα μου τι ωραίες μουσικες ακούγαμε. Λατρεύω το τραγούδι. Το έργο παιχτηκε στο χαμαμ, περάσανε όλες οι τραγουδίστριες να με ακούσουνε. Ολες από την Χαρούλα, την Δήμητρα, οι καινούργιες, η Βίσση όλες. Θα το ξανακάνω αυτό το έργο μου άρεσε πολυ. Και ο χώρος ήταν μαγικός.

Κυρια Μεντη, γνωρίσατε κόσμο και ντουνιά. Μεαγαλώσατε σε ένα σπίτι που μπαινόβγαινε ο Ρίτσος. Πού είναι σήμερα σε αυτή τη συγκυρία που ζούμε οι διανοούμενοι του τόπου; Υπάρχουν; Και αν ναι γιατι σιωπούν;

«Να σου πω και η σιωπή στάση είναι. Έχουμε, πώς δεν έχουμε διανοούμενους. Ειναι υποκειμενική επιλογή του καθενός. Τι να βγούνε να πούνε οι άνθρωποι; Οι λέξεις πια δε μετράνε. Εδώ θέλει δράση. Προσωπικά είμαι πολύ απαισιόδοξη. Αλλά τι να βγω να πω, τι εμψύχωση να δώσω στους νέους, όταν οι ίδιοι ειναι πιο απογοητευμένοι από μενα; Είχαμε μια μικρή ελπίδα, μπας και...

Να ξέρεις δυο φορες ψήφισα τώρα με τον ΣΥΡΙΖΑ είπα μπας και... Η δεύτερη, την αδελφή μου που είχε κατέβει με το ΚΚΕ. Οχι το ΚΚΕ την αδελφή μου. Μου λέει καλέ έλα να με ψηφίσεις ντροπή. Που λες ναι, τωρα ψήφισα μια το Γενάρη, μια στο δημοψήφισμα. Και πέσανε οι μάσκες. Η κοροϊδία σύννεφο. Γιατί τους άλλους τους ξέραμε δεν περιμένεις κάτι. Τούτους; Έλεγες, μπας... Μπα...»

Βλέπετε τηλεόραση κυρία Μεντή;

«Σταθερά όχι, αλλά είμαι ενημερωμένη, λίγο πρωινό, λίγο χοροπηδηχτό, λίγο από όλα. Χρόνια έχω την απορία, πώς γινεται και δεν βρίσκουν ένα νέο χαριτωμένο κορίτσι; Να μην ειναι η Αρβελέρ σε γνώσεις δε λέω, αλλα να μπορεί ρε παιδί μου να πει δυο λέξεις στη σειρά. Δηλαδή γιατι πήξαμε στις κότες; Δεν υπαρχει ενα πρόσωπο νέο, όχι φθαρμένο που να τα λέει; Να σου πω κάτι; Τα θελει και ο πολύς ο κόσμος. Να είναι στα σκατά βουτηγμένη και ακόμα πιο μέσα η τηλεόραση και να του αρέσει κιόλας. Οχι τώρα. Χρόνια. Είναι η απορία μου. Γιατί αυτή η παντελής έλλειψη αισθητικής; Δεν το λέω μονο για τα ιδιωτικά και η ΕΡΤ τα ίδια είναι και χειρότερα. Χάλια μαύρα. Για τα καινούργια μη ρωτάς. Εγώ ειμαι άνθρωπος της ζωής. Κυκλοφορώ. Με ρωτάνε τι είναι αυτοί κυρία Μεντή οι καινούργιοι που παίρνουν τηλεόραση; Τι νέα διαπλοκή ειναι αυτή;»

Έχετε πάντως μια ζωντάνια, μια ενέργεια θαυμαστή!

«Φτύσε με! Είμαι ζωντανός άνθρωπος εγώ. Δεν ταιριάζει το έξω με το μέσα μου! Είμαι πιο νέα και από τους μικρούς. Ο χαρακτήρας μου είναι το καλό μου σημείο. Εχω αγάπη, ενέργεια και ζωή. Αγάπη για τους νέους. Δεν τη νοιώθω την ηλικία μου για αυτό και τη λέω. Αν την ένοιωθα μπορεί να έκρυβα και μερικά χρονάκια. Μπήκα στα 71. Αν δε μου τύχει καμιά χοντρή ζημιά τίποτα στο μυαλό, τι να σου πω...»

Ξαναγυρίζουμε λίγο στην Ευτυχία Παπαγιαννοπουλου και το τραγούδι. Μου λέει δεν ξέρεις τι γέλιο. Ερχόταν ο κόσμος και μου έλεγε καλέ τραγούδησε λιγάκι. Μα τους έλεγα η Ευτυχία ήταν άλλου παπά ευαγγέλιο δεν τραγούδαγε. Δεν πειράζει μου λέγαν. Τωρα στο «Δεύτερη φωνή» τραγουδάω. Κόκκινο πανί με την Άννα Βισση. Μου πήρε τα τραγούδια και την καριέρα μέσα από τα χέρια. Γι' αυτό και η κόρη μου θα γίνει Βίσση...

Φεύγοντας από το όμορφο σπιτικό στην Κυψέλη, είχε σκοτεινιάσει. Η κουβέντα με τη Νένα Μεντή, τον καταφέραμε τον ενικό στο τέλος, είναι απόλαυση, ένα βήμα αισθητικό που τόσο μας λείπει. Ευτυχείς όσοι γνωρίζουν ανθρώπους που γεννήθηκαν να δίνουν, να ζουν στο δικό τους φως, να έχουν το απλόχερο ταλέντο που τους έδωσε η ζωή, μεταλαμπάδιασμα για τους νέους...

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο