Ευτυχισμένη Happy Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α

Ευτυχισμένη Happy  Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α

Η Ευφροσύνη Μακρίδου υποδύεται την μπουχτισμένη από τους πάντες και τα πάντα Μαιρούλα της Λένας Κιτσοπούλου με επιδέξιες χορευτικές κινήσεις και αφοπλιστική αμφιθυμία

Καταρχήν δυο λόγια για το έργο: Η «Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α» (ή «Happy  Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α») της Λένας Κιτσοπούλου μοιάζει στα σημεία με το «Sex and the City»: Γυναίκα μόνη στα χρόνια της απληστίας και του φαίνεσθαι. Με λίγες αλλά ουσιαστικές διαφορές: Η ηρωίδα είναι μία αντί για τρεις, φοράει μποτίνια χωρίς τακούνι –αυτό μπορεί και να οφείλεται στην σκηνοθέτιδα-  και ζει τη ζωή της σαν ένα μαραθώνιο ματαίωσης αντί για μαραθώνιο αναζήτησης του τέλειου άντρα.

Μια σαραντάχρονη ηθοποιός, ούτε όμορφη, ούτε άσχημη, ούτε επιτυχημένη, ούτε αποτυχημένη, ούτε χαρούμενη, ούτε θλιμμένη, καταλήγει σε ένα μοναδικό συμπέρασμα. Η ζωή δεν έχει κανένα νόημα. Τίποτα δεν της προσφέρει ικανοποίηση. Ακόμα και οι ντομάτες δεν είναι πλέον παρά μια αφορμή για να σκεφτεί πόσο πιο νόστιμες τής φαίνονταν κάποτε. Το μόνο που την εμψυχώνει είναι ένα χαπάκι και η προοπτική της αιώνιας αταραξίας. Όπου αταραξία σημαίνει μη προσδοκία.

Η ιδέα είναι εξαιρετική. Δυστυχώς, δεν μπορεί να πει κανείς το ίδιο και για την εκτέλεση. Την πολλά υποσχόμενη αρχή για το πόσο μετρίως ικανοποιητικά είναι τα πάντα, από το σεξ ως τη φιλία, ακολουθεί μια ακατάσχετη φλυαρία, που τεκμηριώνει μεν τη θεωρία της ηρωίδας για την ματαιότητα των πάντων όμως δεν προσθέτει κάτι στη συζήτηση για την ανθρώπινη κατάσταση.

Ξεκινώντας από αυτή την αφετηρία, πρέπει κανείς να χαιρετήσει διπλά την προσπάθεια της Ευφροσύνης Μακρίδου, της Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Ας της φετινής παράστασης, που πέτυχε να ισορροπήσει ανάμεσα στην απόλυτη ελαφρότητα και στο αναίτιο δράμα και να δώσει σάρκα και οστά στην –προσχηματική- ηρωίδα. Με εντυπωσιακή αμεσότητα –τη βοηθούσε και η διαμόρφωση του χώρου που αναδείκνυε τους θεατές σε «συμπαίκτες»-, με ελεγχόμενη δύναμη και δεξιοτεχνία, απέδωσε το κείμενο σαν παρτιτούρα. Πατώντας με ακρίβεια στις νότες, προσδίδοντας νόημα στις παύσεις, κατάφερε να προσδώσει ανθρωπιά στην ηρωίδα, να «γεμίσει» τα κενά της και να την κάνει εν τέλει δική μας. Αληθινή, τραγική με λόγο, χαμένη μέσα σε ένα πέλαγος ασημαντότητας όπου περισσεύουν οι αφορμές και λείπουν οι αιτίες.

Η σκηνοθεσία της Χιονίας Χιωτέλλη, στην κατεύθυνση της σύγχρονης arte povera, άφηνε ελεύθερο το πεδίο στην πρωταγωνίστρια να δημιουργήσει.

Η παράσταση «Happy Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α» ανέβηκε τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο στο θέατρο Χυτήριο.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο