Το κλασικό έργο τον Ντέιβιντ Μάμετ ανεβαίνει στο Θέατρο Μουσούρη σε σκηνοθεσία Πέτρου Φιλιππίδη

Είναι ένα από ελάχιστα σύγχρονα θεατρικά έργα που δικαιολογούν τον χαρακτηρισμό κλασικό. Γραμμένο το 1975, κατέκτησε κοινό και κριτικούς από το πρώτο ανέβασμά του κι έκτοτε έχει δει τα φώτα της ράμπας δεκάδες φορές, σε διαφορετικές γλώσσες.

Το φετινό ανέβασμα του «Αμερικάνικου Βούβαλου» στο Θέατρο Μουσούρη είναι το δεύτερο στην εγχώρια σκηνή –έχει προηγηθεί η παράσταση στο Εμπρός το 1992, σε σκηνοθεσία Τάσου Μπαντή, με τους Δημήτρη Καταλειφό, Γιώργο Κέντρο και Δημήτρη Τάρλοου.

Τώρα τα σκήπτρα αναλαμβάνει ο Πέτρος Φιλιπίδης (μετάφραση/διασκευή και σκηνοθεσία) ο οποίος φιλοδοξεί να αναδείξει τα κωμικά (κωμικοτραγικά) στοιχεία του έργου, κεντημένα περίτεχνα στον καμβά του κειμένου του Μάμετ.

Η υπόθεση:

Η ιστορία εκτυλίσσεται μέσα στο παλαιοπωλείο του Ντον (Γιάννης Μπέζος), όπου μαζί με τον φίλο του Ουόλτερ, επονομαζόμενο και «δάσκαλο», (Πέτρος Φιλιππίδης) και τον νεαρό Μπομπ (Ορφέας Αυγουστίδης) οργανώνουν εκ του προχείρου μια φιλόδοξη ληστεία για ένα νόμισμα που έχει επάνω τον αμερικάνικο βούβαλο, που δεν πραγματοποιείται ποτέ. Είναι ένας χώρος ακατάστατος, βρώμικος σαν φυλακή, με πράγματα ατάκτως ερριμμένα, δηλαδή ένα συμβολικό σκηνικό. Ο Ντον θέλει να νουθετήσει και να κάνει «σωστό άτομο» τον  Μπομπ, ένα παιδί ανυπεράσπιστο και χαμένο στα ναρκωτικά. Οι τρεις τους γυρνούν όλη μέρα στο παλαιοπωλείο λέγοντας εξυπνάδες, φιγουράροντας τον ανδρισμό τους, αλλά και σκεπτόμενοι πώς θα «πιάσουν την καλή», πώς θα κάνουν μια «μπίζνα» που θα τους αποφέρει χρήματα. Στη διαδρομή αποδεικνύεται ότι είναι ανίκανοι και οι φιλίες, τα προσωπικά συμφέροντα και τα συναισθήματά τους θα δοκιμαστούν με πρωτοφανή τρόπο. Οι τρεις αυτοί χαρακτήρες είναι επίσης ατάκτως ερριμμένοι μέσα στην σκληρή κοινωνία, εγκλωβισμένοι, «πεταμένοι» κι' αυτοί, όπως τα πράγματα μέσα στο μαγαζί του Ντον. Είναι άνθρωποι που η κοινωνία τους απομόνωσε, αλλά και οι ίδιοι απομονώθηκαν από αυτήν λόγω του εγωϊσμού τους. Άνθρωποι σε κρίση με τον εαυτό τους και τους γύρω τους. Άνθρωποι που πίστεψαν στο «αμερικανικό όνειρο», που όμως δεν έκαναν τίποτα να το κυνηγήσουν.

Στο έργο του Ντέιβιντ Μάμετ οι ψευδαισθήσεις για γρήγορο και εύκολο χρήμα καθυποτάσσουν τους ήρωες μέχρι τελικής πτώσης, πατώντας επάνω στις ανθρώπινες σχέσεις. Πρόκειται για ένα έργο με αναλογίες στο σήμερα, σκληρό, αλλά ταυτόχρονα πολύ αστείο. Σήμερα, σε μια εποχή βαθιάς κρίσης, οικονομικής αλλά και ανθρώπινης, σε μια εποχή επαναπροσδιορισμού των ανθρωπίνων σχέσεων εξαιτίας της οικονομίας, το έργο έρχεται να πει πως δεν μετρώνται τα πάντα στη ζωή με το χρήμα. Δεν έχει σημασία πόσο κοστίζει κάτι, αλλά πόσο αξίζει. Αυτό που μετράει είναι οι ανθρώπινες σχέσεις και η φιλία. Οι άνθρωποι φέρουμε ευθύνη γι' αυτά που μας συμβαίνουν, δεν φταίνε μόνο οι άλλοι. Αν μοίρα μας μπορεί να είναι προδιαγεγραμμένη, εμείς μπορούμε να μετακινηθούμε μέσα σ' αυτήν. Φαίνεται γλαφυρά, λοιπόν, πως αυτό το περίφημο «αμερικανικό όνειρο» ξεπέρασε τα σύνορά του και απέκτησε παγκόσμια απήχηση, που όμως έσκασε σαν «φούσκα» πάνω από τα κεφάλια μας και χάσαμε τη γη κάτω από τα πόδια μας.

Όλα αυτά, βέβαια, εμφανίζονται στη σκηνή του θεάτρου Μουσούρη μέσα από έναν κωμικό τρόπο που το ίδιο το έργο επιτρέπει -σχεδόν επιβάλλει-, καθώς τα πιο σοβαρά πράγματα γίνονται καλύτερα αντιληπτά και πιο ισχυρά όταν λέγονται με αστείο τρόπο. Είναι αστείος ο άνθρωπος που πιστεύει ότι η γη κινείται γύρω από αυτόν. Και επειδή οι περισσότεροι σκεφτόμαστε μ' αυτό τον τρόπο, το έργο μέσα από την κωμωδία γίνεται πιο αποτελεσματικό, επειδή πιστεύουμε ότι αυτοί που βλέπουμε πάνω στη σκηνή δεν είμαστε εμείς.

Ο «Αμερικάνικος Βούβαλος» με τα μάτια του Ντέιβιντ Μάμετ:

«Ο “Αμερικάνικος Βούβαλος” μιλάει για τα ήθη των συναλλαγών στην Αμερική: Για το πώς συγχωρούμε κάθε προδοσία, μικρή ή μεγάλη, και για τους ηθικούς συμβιβασμούς που ονομάζονται επιχειρήσεις, “δουλειές”. Αισθανόμουν οργή γι' αυτό που λέγεται “μπίζνες” όταν έγραψα το έργο. Καθόμουν συνήθως στα πίσω καθίσματα του θεάτρου και παρακολουθούσα τους θεατές και πώς έφευγαν. Οι επιχειρηματίες έφευγαν επικρίνοντας με έντονο ύφος τις ελλείψεις και επισημαίνοντας την κενότητά του. Στην πραγματικότητα, ήταν θυμωμένοι επειδή το έργο μιλούσε γι' αυτούς...».

Η ταυτότητα της παράστασης:

Σκηνοθεσία: Πέτρος Φιλιππίδης
Μετάφραση-Απόδοση: Πέτρος Φιλιππίδης
Σκηνικά - Κοστούμια: Λουκία Χουλιάρα
Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος
Μουσική επιμέλεια: Ιάκωβος Δρόσος
Φωτογραφίες: Γιάννης Βασταρδής
Επεξεργασία εικόνας: Λένα Μορφονιού

Παραγωγή: Θεατρικές επιχειρήσεις Κάρολος Παυλάκης

Παίζουν: Γιάννης Μπέζος, Πέτρος Φιλιππίδης, Ορφέας Αυγουστίδης

Αμερικάνικος Βούβαλος, Θέατρο Μουσούρη, Πλ. Καρύτση 7, τηλ. 210 3310936. Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Τετάρτη 19:00, Πέμπτη-Παρασκευή-Σάββατο 21:00, Σάββατο (λαϊκή απογευματινή) 18:00, Κυριακή: 21:00, από 25 Ιανουαρίου Τιμές εισιτηρίων: Τετάρτη & Πέμπτη €20, €17, €14 (φοιτητικό, νεανικό έως 26 ετών, άνω των 65 ετών), €10 (ανέργων), Παρασκευή €20, €17, €14 (φοιτητικό), Σάββατο €22 (βραδινή γενική είσοδος), €17 (λαϊκή απογευματινή γενική είσοδος), €14 (φοιτητικό), Κυριακή €20, €17, €14 (φοιτητικό). Προπώληση εισιτηρίων: www.tickethour.com, τηλ. 210 8938111, στα εκδοτήρια του θεάτρου, στα καταστήματα Γερμανός και Cosmote.