Αγαπημένο χταπόδι στα κάρβουνα και μια παλιά του ιστορία

Αγαπημένο χταπόδι στα κάρβουνα και μια παλιά του ιστορία

Μέρες σαρακοστιανές που είναι , εκτός από τα άλλα συναφή του είδους όπως καλαμάρια ,σουπιές, γαρίδες κλπ , το χταπόδι έχει την δική του ιδιαίτερη θέση. Και ιδιαίτερα το ψητό χταπόδι στα κάρβουνα. Είναι εξαιρετικό μεζεδάκι για το ούζο σου, το τσίπουρο ή το κρασάκι σου. Αλλά και συνοδευόμενο με ένα  πιάτο άγρια βραστά χόρτα είναι  ένα τέλειο γεύμα.

 Ένα σημείο μόνο θέλει προσοχή. Εάν το φας πίνοντας κρασί στο λαδορίγανο που θα βάλεις από πάνω βάλτου λεμόνι και όχι ξύδι. Έτσι δεν θα κοντράρεις το κρασί σου.  

Χταπόδι στα κάρβουνα

Στραγγίζουμε καλά το χταπόδι ή αν έχουμε χρόνο το λιάζουμε

Ανάβουμε τα κάρβουνα και τα περιμένουμε να χωνέψουν

Κόβουμε ένα-ένα τα πλοκάμια και την κουκούλα στα δύο

(βολεύει το κομμάτιασμα στο ψήσιμο)

Κρατάμε το ψήσιμο να μην χάσει τα ζουμιά του

Λαδο-λέμονο ή ξυδο να γλασάρει

Το χταπόδι αν το στεγνώσεις καλά, λιάζοντάς το, μπορείς να το διατηρήσεις για καιρό. Όταν θέλεις να το χρησιμοποιήσεις το μουλιάζεις σε νερό και επανέρχεται στην αρχική μορφή του.

Όταν ήμουν μικρός, θυμάμαι την Σαρακοστή, τα μπακάλικα κρεμάγανε μες το μαγαζί τα λεγόμενα  ξερά χταπόδια. Ήταν τόσο απόλυτα αποξηραμένα ώστε έφθαναν να έχουν όγκο έως και 10 φορές μικτότερο του αρχικού.  Αυτά κυρίως ήταν αλίευσης και επεξεργασίας  χωρών της Β. Αφρικής όπως Τυνησία, Μαρόκο, Αλγερία αλλά και την Μαδαγασκάρη. Μια από τις τεχνικές για να τα ξεράνουν ήταν να τα θάψουν στις παραλίες σε καυτή άμμο. Μετά με μούλιασμα φούσκωναν, ξαρμύριζαν και ήταν έτοιμα για όποιο μαγείρεμα θέλαμε.

Η ύπαρξη του ξερού χταποδιού, τις δεκαετίες του ΄50 και του ΄60, έκανε εφικτό το να μπορεί  να φάει χταπόδι η τότε ορεινή Ελλάδα. Κάτι ανάλογο που συνέβαινε και με τον  υγράλατο βακαλάο τον λεγόμενο και «ξερό μπακαλιάρο» προκειμένου να φάει ψάρι.

Παύλος Φάκαλος       

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο