Απλό, λιτό σκηνικό, με λίγες γλάστρες και φαναράκια στημένα στα ψηλά, κάπου ανάμεσα στο πράσινο του Αρδηττού και τα τριγύρω μπαλκόνια, τίμιο και καλοβαλμένο φαγητό, σε πολύ λογικές τιμές και φιλική ατμόσφαιρα.


Οι ταβέρνες με ταράτσα στο κέντρο της πόλης είναι μετρημένες στα δάχτυλα. Ίσως (και) γι’ αυτό ακόμη και μεσοβδόμαδα –και μεσοκαλόκαιρα– το «Επ’ αυλή» είναι φουλαριστό.

Απλό, λιτό σκηνικό, με λίγες γλάστρες και φαναράκια στημένα στα ψηλά, κάπου ανάμεσα στο πράσινο του Αρδηττού και τα τριγύρω μπαλκόνια, τίμιο και καλοβαλμένο φαγητό, σε πολύ λογικές τιμές, φιλική ατμόσφαιρα. Σε βάζει σε mood να ’ρθεις και να ξανάρθεις (και μια που θα είναι ανοιχτά όλο τον Αύγουστο μπορείς άνετα). Αυτή τη φορά ξεκινήσαμε με μια ωραία κολοκυθόπιτα με φέτα σε φύλλο γιουφκά, το οποίο το συνηθίζουν εδώ, πασπαλισμένη με σουσάμι και μελιτζάνα γεμιστή με λαχανικά, γιαούρτι και πάπρικα – συμπαθής αλλά μέχρις εκεί.

Το συκώτι σχάρας με μπαλσάμικο και μέλι, που γλυκίζει μια ιδέα, ήταν νόστιμο και τα παϊδάκια, μαριναρισμένα με θυμάρι, ζουμερά, με λεμονάτη αίσθηση και τηγανητές πατάτες με χοντρο αλάτι. Στο τέλος, ύστερα από ένα τσιζκέικ με… πληθωρικά μπισκοτένια βάση, ένα σφηνάκι κερασμένο λιμοντσέλο κι έναν περίπατο στην Άγρας –από τους πιο ωραίους πεζόδρομους της Αθήνας– η οποία καταλήγει πίσω από το Καλλιμάρμαρο, νιώσαμε ότι ήμασταν σε άλλη πόλη.


Αρχιμήδους 14, Παγκράτι

Πηγή: athinorama.gr