Ογδόντα ετών μαγαζί (1932) και απ’ ότι φαίνεται καλά κρατεί. Δεν ξέρω τι γίνεται τις καθημερινές αλλά τα Σαββατοκύριακα, που και έχω την πολυτέλεια να κατεβαίνω πότε – πότε στο Μικρολίμανο ο Δουράμπεης έχει κόσμο. Ακόμα και τώρα την περίοδο της κρίσης. Οι λόγοι αρκετοί.

Καταρχήν το κέντρο – απόκεντρο σε σχέση με τη γεωγραφία της περιοχής. Ακριβώς απέναντι από το πάρκο του Δελφινάριου ο Δουράμπεης αποφεύγει όλα τα αρνητικά της πιάτσας με τους «κράχτες» και το στριμωξίδι από τα άπειρα τροχοφόρα που προσπαθούν να κινηθούν μαρσάροντας στον θεόστενο παραλιακό δρόμο. Μπορεί να μην έχει θέα τα κότερα αλλά και το πάρκο μαζί με το μικρό κανάλι – αραξοβόλι καλό είναι και αξίζει. Αυτό όμως δεν φτάνει. Δυστυχώς, από τα φαγάδικα του Μικρολίμανου λίγα έχουν καλή φήμη για το περιεχόμενο των πιάτων που σου προτείνουν.

Ο Δουράμπεης είναι ένα από αυτά. Όσο για τις τιμές (κρίσιμο ζητούμενο σε περίοδο κρίσης)  και αυτές, λαμβάνοντας υπ’ όψιν ότι μιλάμε για ψαροφαγία καλές είναι. Με μισό κιλό ψάρι (μ.ο./κιλό περίπου 60€) στα 30 – 35 € δύο μερίδες χόρτα και δύο πρώτα πιάτα (π.χ. τηγανητός γάβρος) το τραπέζι για δύο άτομα βγαίνει οριακά με ένα εξηντάρι χωρίς το κρασί. Αλλά είπαμε, μιλάμε για ψαροφαγία. Κατά τα άλλα ο χώρος παραπέμπει σε κλασικό εστιατόριο (ιδίως το εσωτερικό και η βεράντα με τα γυάλινα πετάσματα που απευθύνεται σε καπνιστές) με πινελιές ταβέρνας π.χ. ψάθινες καρέκλες καφενείου. 

Σε ότι έχει σχέση με το περιεχόμενο των πιάτων το αναφέραμε πιο πάνω, ο Δουράμπεης σέβεται τόσο τον πελάτη όσο και τα ογδόντα χρόνια παρουσίας του στην πιάτσα. Καταρχήν ξέρει να μεταχειρίζεται σωστά το ψάρι. Δοκίμασα μισή τσιπούρα (σχισμένη κατά μήκος) και παρ’ όλα αυτά ήρθε στο τραπέζι μου ζουμερή και ψημένη άψογα. Θα ήθελα λίγο πιο έντονη θαλασσινή αύρα άλλα ας μην γκρινιάζουμε. Σε ότι αφορά στις υπόλοιπες προτάσεις το menu προτείνει όλα τα κλασικά που βρίσκεις και σε αρκετά άλλα μαγαζιά της περιοχής. Προτείνει όμως και μερικές «μαγκιές» τις οποίες, όπως ήταν φυσικό, έσπευσα να δοκιμάσω. Θα ξεκινήσω από μία γαριδόσουπα που ήταν κουταλιά και συχώριο. Σας την προτείνω ανεπιφύλακτα. Όπως ανεπιφύλακτα προτείνω και τα όχι τόσο εύκολο να συναντήσεις αυγά και συκωτάκια ψαριού. Σκέτη λιχουδιά. 

Ενδιαφέρουσα πρόταση είναι επίσης η μαριναρισμένη καραβιδόψιχα, μακράν καλύτερη από την τηγανιτή. Κατά τα άλλα τα βλίτα ήταν σωστά (τραγανά) βρασμένα και ο γαύρος πιστοποιούσε ότι η κουζίνα ξέρει από τηγάνι. Στα επιδόρπια οι μικροί και καλά μελωμένοι λουκουμάδες και τα επίσης καλά γλυκά κουταλιού επιβεβαιώνουν το γευστικό ενδιαφέρον του προορισμού και εξηγούν γιατί το μαγαζί καλά κρατεί επί ογδόντα χρόνια. Τέλος η wine – list είναι αξιοπρεπής με προτάσεις που καλύπτουν επαρκώς τη γνωστή ονοματολογία του κρασιού. Κατόπιν όλων αυτών είναι προφανές ότι ο Δουράμπεης είναι μία καλή και σίγουρη επιλογή. 

Πλήρες δείπνο 30 – 50 €/άτομο, χωρίς το κρασί 
Σχέση ποιότητας/τιμής : Καλό 


Ακτή Δηλαβέρι 29, Πειραιάς. Τηλ. : 210 4122092

Πηγή: athinorama.gr