Για όσους δεν γνωρίζουν τη Λιβανέζικη κουζίνα θα πω απλά ότι η αντίστοιχη Κυπριακή δανείζεται αρκετά στοιχεία της. Κατά συνέπεια αν αποφασίσετε να δοκιμάσετε κάποιο βράδυ την κουζίνα του Nargile θα φάτε νόστιμα και χωρίς αμηχανίες για το τι «κρύβουν» τα πιάτα που θα παραγγείλετε.


Θα ξεκινήσω με δύο, ας το πούμε και έτσι, ατραξιόν. Η πρώτη είναι καθημερινή και συνιστάται στην απόλαυση του ναργιλέ. Όσοι είσαστε καπνίστες και δεν το έχετε δοκιμάσει σας το προτείνω ένθερμα. Για μένα είναι το «κάτι άλλο» στο κάπνισμα. Η δεύτερη, κάθε Σάββατο βράδυ, μετά το φαγητό, η κατά τη διάρκεια του, θα σας φέρει ακόμα πιο κοντά στο Λίβανο και στον τρόπο διασκέδασης που αναφέρεται σε αυτόν. Ένα ενδιαφέρον show belly dancing και καλή λιβανέζικη μουσική δημιουργούν μαζί με τη γεύση ένα σύνολο που πολλοί θα το ευχαριστηθούν. Όπως και να έχει το πράγμα η επιλογή είναι δική σας.

Αν αναζητάτε κυρίως γεύση είναι προφανές ότι προορισμός θα είναι το εστιατόριο. Ο χώρος είναι άνετος σύγχρονος με πινελιές διακριτικής πολυτέλειας. Καλοστρωμένα τραπέζια και διαφορετικού τύπου καθίσματα με κάποια από αυτά (στολισμένα με καθρέφτη στην πλάτη) να τονίζουν το ανατολίτικο στυλ δημιουργούν ένα ενδιαφέρον σύνολο το οποίο ενισχύεται και από φωτιστικά με αντίστοιχες επιρροές. Ο κόσμος, νεαρός και καλοβαλμένος στην πλειοψηφία του, έχει τα πιάτα μπροστά του και στο πλάι (όχι όλοι φυσικά) ένα ναργιλέ. Αν σας κάνει κέφι μπορείτε να το δοκιμάσετε και εσείς. Η κουζίνα του Nargile (το εξηγήσαμε ήδη) είναι Λιβανέζικη με ορισμένα πιάτα Δυτικής έμπνευσης για τους αμετανόητους. Αρκετά πλούσια σε πρώτα δίνει τη δυνατότητα για μία έξοδο/δείπνο με πολλά πιατάκια στη μέση του τραπεζιού.

Σε ότι με αφορά ξεχώρισα το Χούμους Nargile πλούσιο σε γεύση με ολόκληρα μαλακά ρεβύθια και την πίτα με γέμιση μοσχαρίσιου και αρνίσιου κιμά. Τίμησα δεόντως επίσης τα φαλάφελ (κροκέτες από ρεβύθι) και τον πουρέ μελιτζάνας αλλά με απογοήτευσαν οι σοταρισμένες πικάντικες πατάτες με τσίλι κ.λ.π. Φυσικά υπάρχουν και πολλές άλλες επιλογές. Στα κύρια πιάτα κυριαρχεί αυτό που εμείς γενικά ονομάζουμε κεμπάπ. Κιμάς, κοτόπουλο ή μοσχάρι με πίτα ή χωρίς με ψητή ντομάτα με αρωματισμένο γιαούρτι κ.λ.π. Δοκίμασα και τις τρεις εκδοχές. Σωστά ψημμένο, ζουμερό, το κοτόπουλο και τρυφερό το μοσχάρι δίνουν συνολικά ενδιαφέροντα σύνολα που μπορείτε και αυτά να τα βάλετε στη μέση. Αντίθετα δεν με κέρδισε το αρνί οριεντάλ. Καλό μεν το ρύζι, ουδέτερο δε το αρνί. Από τα επιδόρπια προτίμησα το φοντάν σοκολάτας και μία κρέμα με ανθόνερο μαστίχα και κομμάτια φρούτων.

Η γενική αίσθηση είναι ότι το Nargile είναι ένα καλό εστιατόριο με σωστή παρουσίαση της Λιβανέζικης κουζίνας από Λιβανέζο chef. Το menu επί πλέον ως εκ της σύνθεσης του επιτρέπει μία παρεϊστικη έξοδο με πολλά πιάτα στη μέση του τραπεζιού που μπορούν να καλύψουν εκ του ασφαλούς όλα τα γούστα. Και κάτι τελευταίο. Από την winelist επιλέξτε, από περιέργεια αν δεν το γνωρίζετε, ένα Chateau Ksara το οποίο θεωρείται το πλέον εμβληματικό Λιβανέζικο κρασί.

Πηγή: athinorama.gr