Que viva Mexico. Κανονικά.
Στην τζαμαρία κρέμεται μια μεξικάνικη σημαία, πάνω στους πορτοκαλί τοίχους ξεδιπλώνεται μεξικάνικο φολκλόρ, σομπρέρο και σαυρίτσες, πιατάκια και σκελετοί αλά Dia de los Muertos, μπροστά μας έχουμε η μία margarita και η άλλη mezcalita (αργότερα ανακάλυψα και μια γλυκόπιοτη μαύρη μπίρα τύπου dunkel που τη λένε Negra Modelo, οπότε συνέχισα μ’ αυτή).

Στον –πιο πολύχρωμο δεν γίνεται– «Μεξικάνο» τρως συμπαθητικές sopes, δηλαδή μικρές τραγανές, στρογγυλές τορτίγιες με κοτόπουλο, μαρούλι, salsa, sour cream και guacamole και αρκετά καλό κοτόπουλο με ελαφρώς γλυκό, μια ιδέα πικάντικο mole (η κλασική σάλτσα σοκολάτας του Μεξικού). Αν θέλεις πιο καυτερή συνταγή, μπορείς να διαλέξεις τις enchiladas με τις πιπεριές chipotle, ενώ για έξτρα boost υπάρχει και μια χειροποίητη σάλτσα που καίει σαν διάολος.

Το φαγητό είναι εν γένει ευχάριστο, το κοινό νεανικό (η γειτονιά έχει πολύ φοιτητόκοσμο για τον οποίο υπάρχουν ειδικές εκπτώσεις) κι ο ιδιοκτήτης Βίκτορ Μάγιο, που ήρθε στην Αθήνα από τη Βερακρούζ, φιλικός και επεξηγηματικός – μια μικρή εισαγωγή στην κουλτούρα της πατρίδας του με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα στην κάνει. Πάνω στην κουβέντα έμαθα ότι Παρασκευή με Κυριακή μαγειρεύουν και κάποια πιο δυσεύρετα στην Ελλάδα πιάτα π.χ. chilaquiles ή tamales.

Ευδήλου 15, Γουδή, 2107716900. Τιμή: € 22-26.


Πηγή: athinorama.gr