H  Σπιναλόγκα" στεγάζεται στο εσωτερικό ενός πέτρινου κτίσματος...

παλιάς αποθήκης του Ελληνικού Μονοπωλίου.

Ειδικά οι μουσικοί με τα λαούτα και τις λύρες μοιάζουν χωμένοι σε λαγούμι. Βρέθηκα εκεί μια Τρίτη βράδυ, που η βραδιά είναι αμιγώς κρητική και μουσικά (τα παρασκευοσάββατα και τις Κυριακές τα κρητικά συνδυάζονται με λαϊκά).

Ανάμεσα σε πολλά καραφάκια ρακής και με τα παλαμάκια να συνοδεύουν τον πεντοζάλη, ξεδιπλώνεται στο τραπέζι ατόφια Κρήτη: μυρωδάτο απάκι, στάκα με αβγά, χοχλιοί μπουμπουριστοί, τραγανά καλτσούνια με μυζήθρα και γαλοτύρι.

Τα ντολμαδάκια μόνο τα πετύχαμε «al dente» (το ρύζι δεν είχε ακριβώς πάρει βράση). Μας αποζημίωσαν το πλούσιο κουνέλι στιφάδο και το οφτό αρνί, νοστιμότατο με κάτι πατάτες σκέτο λουκούμι. Την ώρα που ήρθαν τα σαρικοπιτάκια –νομίζω ότι το ήθελαν επιπλέον λίγο μέλι για να ισορροπήσει η αλμυρή γέμιση– ένας φίλος παράγγειλε ρακόμελο. Με ένα «δεν πίνουν ρακόμελα στην Κρήτη ντε, αυτό είναι αθηναϊκό σπορ», αρνήθηκα το refill και γλυκάθηκα με γλυκό του κουταλιού κίτρο – φοβερό, δροσερό και ντελικάτο φινίρισμα.

(Δραγατσανίου 36, Πειραιάς, 2104110020. Τιμή: € 20-23)