Vintage: wine bar & bistro

Vintage: wine bar & bistro

Έχει αρχίσει να κουράζει η μόδα των wine bars και σιγά-σιγά ξεχωρίζουν τα μαγαζιά που αξίζει να επισκεφτεί κάποιος, από την πλειοψηφία των copy+paste wine bars. Το Vintage wine bar & bistro το είχα βάλει στο μάτι από το καλοκαίρι, αλλά τελικά κατάφερα να πάω την προηγούμενη εβδομάδα. Ο χώρος ήταν απογοητευτικός για εμένα. Όχι ότι δεν είναι προσεγμένος, απλά εμένα δεν μου «έκατσε» καλά. Αντικειμενικά υποθέτω ότι είναι μια χαρά. Ωστόσο, μάρμαρο και παλιομοδίτικα σκούρα έπιπλα, παραπέμπουν σε  κρύο και απρόσωπο χώρο. Επίσης, σημαντικό είναι το γεγονός ότι δεν υπάρχει bar! Πως αυτοαποκαλείσαι Vintage wine bar & bistro, χωρίς να έχεις bar; Τα τραπέζια μέσα ήταν λίγα, ένιωθες δηλαδή λίγο κλειστοφοβικά και «χωμένος», ενώ στα εξωτερικά τραπέζια (τα οποία δεν είναι στο πεζοδρόμιο της Μητροπόλεως, αλλά στον ενδιάμεσο χώρο μεταξύ εισόδου και πεζοδρομίου, κλειστού δεξιά και αριστερά από τοίχους) επιτρέπεται το κάπνισμα, για όσους ακόμη καπνίζουν, δηλαδή την πλειοψηφία. Κάποιος κύριος μάλιστα άναψε πούρο και μας φλόμωσε και εμάς που είμασταν μέσα, μιας και οι 2 χώροι επικοινωνούν.

Στα του κρασιού τώρα. Ο κατάλογος είναι τεράστιος και επιτέλους υπάρχουν και πολλές επιλογές ετικετών του εξωτερικού. Αυτή η μανία όλων των wine bars να έχουν μόνο ελληνικά κρασιά, δεν είναι πλέον ούτε πρωτότυπη, ούτε χρηστική. Ας αποδεχτούμε ότι μπορούμε να πιούμε καλύτερα ξένα κρασιά στην ίδια ή και χαμηλότερη τιμή από τα ελληνικά. Και σαν καταναλωτής και λάτρης της ελεύθερης αγοράς, θέλω να έχω την επιλογή να πιω Frascati αντί για Μοσχοφίλερο. Και τα 2 ταπεινά και φτηνά είναι, μόνο που το Frascati πίνεται πολύ ευχάριστα, ενώ το Μοσχοφίλερο δεν είναι ούτε για το φαγητό, που θα’λεγε και η μάνα μου. Στο Vintage λοιπόν χάρηκα πολύ που είδα μια τεράστια ποικιλία. Πολλά βεβαίως είναι και σε ποτήρι και μάλιστα αρκετά, ιδιαίτερα ακριβά μπουκάλια, που αλλιώς σπανίως θα είχες την ευκαιρία να δοκιμάσεις. Αυτό λοιπόν, είναι το μεγάλο πλεονέκτημα του Vintage και δίνω συγχαρητήρια. Βεβαίως, αν θες να πιεις ένα καλό ποτήρι κρασί μάλλον θα καταλήξεις σε εύρος τιμών 7-9 ευρώ, παρά στα 4-5 ευρώ.

Το φαγητό δυστυχώς ήταν κακό. Η πίτα με μανιτάρια και τυρί, ήταν μια ζύμη (τύπου αραβική πίτα ή πίτα από σουβλάκι;) με το τυρί και τα μανιτάρια από πάνω και δεν θα την έλεγα «πίτα», παρά κάτι σε μπρουσκέτα ίσως; Ο μαύρος χοίρος δεν είχε σχέση με αυτό που περίμενα, καθώς ήταν μια τηγανητή χοιρινή μπριζόλα. Και τα 2 πιάτα άνοστα. Τέλος οι τριπλομαγειρεμένες πατάτες ήταν πολύ τραγανές, αλλά σίγουρα δεν άξιζαν τα 9,8 ευρώ(!) που κόστιζαν. Μου έχουν πει ότι οι ποικιλίες τυριών είναι πολύ καλές και μάλλον κάτι τέτοιο θα δοκιμάσω σε επόμενη επίσκεψη.

Τέλος, να αναφέρω ότι η εξυπηρέτηση ήταν πολύ καλή, με τους δυο σερβιτόρους να είναι γρήγοροι, επεξηγηματικοί και ευγενείς. Άρα, συνολικά είναι μέτρια η εντύπωση που μου άφησε το  Vintage. Δεν θα ξαναπήγαινα αν δεν είχε τόση δυνατή λίστα κρασιών, γιατί ο γύρω ανταγωνισμός (πχ Heteroclito, By the glass) θεωρώ ότι υπερτερεί στα υπόλοιπα σημαντικά, όπως η ατμόσφαιρα που σου δημιουργεί ένας χώρος και τα συνοδευτικά του κρασιού.

Σημ.: Η φωτογραφία στη κεντρική σελίδα είναι από το athinorama και οι 2 παραπάνω, από τη σελίδα του Vintage στο fb

Πηγή: choosybastards

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο