Στη Μύκονο Φέτος τα περισσότερα πράγματα σ’ αυτό το μαγικό εστιατόριο παραμένουν καθησυχαστικά τα ίδια: τα πρόσωπα στο σέρβις, όλα τα ιταλικά (και όχι μόνο) enfants gatees που επισκέπτονται το νησί, οι ωραίες μουσικές, ο σχεδιασμός του μιλανέζικου γραφείου Caruzzo & Rancati, που εμπιστευόταν ο Gianfranco Ferre για τις μπουτίκ του – πάντα βέβαια με τις γεμάτες φινέτσα πινελιές των ιδιοκτητών Νίκου (Νάνου) και Egidio (Guerreri).
Αυτό που άλλαξε ήταν το μενού, το οποίο διατήρησε κάποια από τα δημοφιλή του πιάτα (όπως το ριζότο με μαύρη τρούφα, σπανάκι και γαρίδες, το σπαγκέτι με αβγοτάραχο και αγκινάρες και το φιλέτο λαβράκι), και πρόσθεσε νέες σπεσιαλιτέ που έδωσαν σαφή γραμμή, λιγότερο ιταλική και περισσότερο δημιουργική, πάντα με την επιμέλεια του βραβευμένου με ένα αστέρι Michelin Fabio Baldassarre. Ξεχωρίζουν οι σουπιές με πάπρικα, περιχυμένες με μια υπέροχη κρέμα από πορτσίνι και τραγανό γκουαντσάλε και σερβιρισμένες με φλαν από μπιζέλια, το εξαιρετικό στήθος ορτυκιού σε κρούστα φύλλου γεμιστό με φουαγκρά σε μια σάλτσα από φραγκόσυκο και το ριζότο με κατσικίσιο τυρί, λάιμ, πεπόνι και ζελέ πορτοκαλιού. Αξίζει να πάτε από νωρίς για να απολαύσετε το ηλιοβασίλεμα με ένα κοκτέιλ (π.χ. Citrus sprizz). Η ώρα του γλυκού είναι ιερή, με ωραίες σοκολάτες (μους και τάρτα), σπιτικά παγωτά και σεμιφρέντο αλλά και εκείνον τον μπαμπά με coulis από φράουλες που με τρελαίνει. (Δραφάκι, Μύκονος, 2289023010).

Πηγή: Αθηνόραμα