ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ

Παραμύθια και παραμυθίες για εσωτερική κατανάλωση

του Γιάννη Τριάντη - Δημοσίευση 3 Απριλίου 2017, 18:55 / Ανανεώθηκε 3 Απριλίου 2017, 22:32
Παραμύθια και παραμυθίες για εσωτερική κατανάλωση
Facebook Twitter Whatsapp

Το «παραμύθι» το ξεκίνησε ο Νίκος Φίλης στην κόντρα του με την Εκκλησία και η ουσία του είναι κάπως έτσι: Μια αριστερή κυβέρνηση οφείλει να κάνει ριζοσπαστικές τομές για να υποδηλώνει την πραγματική της προοδευτική ταυτότητα.

Το «παραμύθι» το ξεκίνησε ο Νίκος Φίλης στην κόντρα του με την Εκκλησία και η ουσία του είναι κάπως έτσι: Μια αριστερή κυβέρνηση οφείλει να κάνει ριζοσπαστικές τομές για να υποδηλώνει την πραγματική της προοδευτική ταυτότητα.

Θα μπορούσε να αληθεύει η λογική αυτή, καθώς υπάρχουν πεδία που απαιτούν βαθιές αλλαγές. Αλλά παραβλέπουν οι θιασώτες της το κρίσιμον : όσο η χώρα ασφυκτιά στα οικονομικά, πρώτον, ορισμένες αναγκαίες αλλαγές είναι αδύνατες γιατί απαιτούνται χρήματα που δεν υπάρχουν (π.χ. για την Υγεία ) .Και, δεύτερον, καμία κυβέρνηση δεν σώζεται-ούτε η χώρα, βεβαίως- όσες θεσμικές αλλαγές κι αν κάνει, αν προηγουμένως δεν τα καταφέρει στην Οικονομία.

Επι παραδείγματι, καλή και άγια η Συνταγματική Αναθεώρηση, όπως και οι αλλαγές στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και στην Παιδεία (αλλαγές κι όχι αλαλαγμοί και θριαμβολογία για την …διαγωγή), αλλά δεν επηρεάζουν άμεσα την καθημερινότητα της καθημαγμένης κοινωνίας. Και αναπόφευκτα αντιμετωπίζονται με αδιαφορία και μένουν στα αζήτητα.

Ασφαλώς και υπάρχουν τομείς που μπορεί-και οφείλει- να παρέμβει η πολιτεία. Παράδειγμα η Διοικητική Μεταρρύθμιση, η οποία φαίνεται πως προχωρεί, η σύλληψη της φοροδιαφυγής κ.α. Όμως για τις υπόλοιπες τομές «δει δη χρημάτων και άνευ τούτων ουδέν εστι γενέσθαι των δεόντων».

Η εναγώνια προσπάθεια να καταδειχθεί το προοδευτικό πρόσημο του κυβερνώντος ΣΥΡΙΖΑ οδηγεί τα στελέχη του σε παντοειδείς προτάσεις που κινούνται επίσης εκτός οικονομικού πλαισίου: να καταργηθούν οι παρελάσεις, να αναθεωρηθεί η επίσημη Ιστορία, να γίνει χωρισμός της Εκκλησίας από το κράτος κ.α.

Πέραν του ότι αμφισβητείται σοβαρά αν ορισμένες εκ των προτάσεων αυτών είναι όντως προοδευτικές και  ωφέλιμες για τον τόπο, υφίσταται και ένα άλλο σοβαρό θέμα: το άκαιρον παρομοίων παρεμβάσεων. Όταν καίγεται ο τόπος και ο κόσμος προσπαθεί ασθμαίνων να επιβιώσει , δεν περισσεύει διάθεση  να συζητήσει, να κρίνει  και ενδεχομένως να υιοθετήσει τέτοιες αλλαγές. Κάθε πράγμα στον καιρό του, έλεγαν οι παλιοί

«Όλα εξαρτώνται από εμάς», δήλωσε προσφάτως ο κ.Γιάννης Μπαλάφας, υφυπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής. «Μέχρι τις επόμενες εκλογές, το 2019, χρειάζονται περισσότερες και πιο ουσιαστικές τομές, οι οποίες θα αποτυπώνουν τα ριζοσπαστικά και προοδευτικά χαρακτηριστικά της κυβέρνησης».

 Ιδού, το «παραμύθι» που λέγαμε. Παραμύθι που αποκτά διαστάσεις παραμυθίας για εσωτερική , κομματική κατανάλωση που θα απωθήσει από την συνείδηση στελεχών, μελών και ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ την ένταξη του στις μνημονιακές δυνάμεις και την αδυναμία του να τα καταφέρει στα οικονομικά.