ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ

Το ρήγμα, το πιθανό σχίσμα και η δύναμη του έθνους

του Γιάννη Τριάντη - Δημοσίευση 2 Οκτωβρίου 2017, 20:29 / Ανανεώθηκε 2 Οκτωβρίου 2017, 23:05
Το ρήγμα, το πιθανό σχίσμα και η δύναμη του έθνους
Facebook Twitter Whatsapp

Όμως το γεγονός που προϊδέασε για τα μέλλοντα να συμβούν είναι το εξής: Το 2006 , επί σοσιαλιστικής κυβερνήσεως Θαπατέρο, συμφωνήθηκε ο Καταστατικός Χάρτης της Αυτονομίας, ο οποίος αναφερόταν ρητά σε Καταλανικό έθνος. Όμως οι επόμενες συντηρητικές κυβερνήσεις των Αθνάρ/Ραχόι προσέφυγαν στο Συνταγματικό Δικαστήριο και πέτυχαν την ακύρωση του Καταστατικού Χάρτη, επειδή αναφέρεται στο έθνος των Καταλανών.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Η θρυαλλίδα για την  έκρηξη στην Καταλονία δεν είναι σημερινή. Απλώς, η αυταρχική –και ανόητη-συμπεριφορά του Ραχόι στο θέμα του δημοψηφίσματος επιδείνωσε την κατάσταση.

Όμως το γεγονός που προϊδέασε για τα μέλλοντα να συμβούν είναι το εξής: Το 2006, επί σοσιαλιστικής κυβερνήσεως Θαπατέρο, συμφωνήθηκε ο Καταστατικός Χάρτης της Αυτονομίας, ο οποίος αναφερόταν ρητά σε Καταλανικό έθνος. Όμως οι επόμενες συντηρητικές κυβερνήσεις των Αθνάρ/Ραχόι προσέφυγαν στο Συνταγματικό Δικαστήριο και πέτυχαν την ακύρωση του Καταστατικού Χάρτη, επειδή αναφέρεται στο έθνος των Καταλανών.

Από τότε η δεδομένη αντίθεση Βαρκελώνης- Μαδρίτης , με ιστορικό βάθος και με υπόβαθρο την ταυτοτική εμμονή των Καταλανών-εξηγήσιμη και δικαιολογημένη-ότι δεν είναι Ισπανοί, προσέλαβε διαστάσεις. Στις εκλογές του 2015, όλες οι πολιτικές δυνάμεις-από την Δεξιά μέχρι την Αριστερά- στην Καταλονία ανέδειξαν μείζον θέμα την απόσχιση. Κι έτσι,  το αίτημα ενισχυμένης αυτονομίας  μετεβλήθη βαθμηδόν σε ζωηρή αποσχιστική κραυγή, με διεκδικητική απόληξη το πρόσφατο δημοψήφισμα.

Ασφαλώς και δεν τάσσεται το σύνολο των Καταλανών υπέρ της απόσχισης. Ένα σοβαρό ποσοστό κινείται μεταξύ ενισχυμένης αυτονομίας, σε μια νέα μορφή ομοσπονδιακού κράτους (μεταξύ αυτών και η σημερινή δήμαρχος της Βαρκελώνης ) και οπαδών του σημερινού καθεστώτος (αυτόνομες περιοχές σε ενιαία Ισπανία).

Όμως η αντιδημοκρατική συμπεριφορά της κεντρικής κυβέρνησης (επικίνδυνη και ιλαρή ταυτόχρονα ) δεν ενισχύει απλώς την αποφασιστικότητα των αποσχιστικών, αλλά επηρεάζει και τους αλλόδοξους Καταλανούς, που έβλεπαν με σκεπτικισμό την απόσχιση. Εν πάση περιπτώσει, για πρώτη φορά το Καταλανικό εκφεύγει με τέτοια ένταση των συνόρων της Ισπανίας και γίνεται διεθνές θέμα μείζονος ενδιαφέροντος.

Την ώρα που γράφονταν οι γραμμές αυτές δεν είχε καταστεί γνωστή η απόφαση του προέδρου της Καταλονίας, για κήρυξη ανεξαρτησίας ούτε το αν η κεντρική κυβέρνηση θα ενεργοποιήσει το άρθρο 155 του Συντάγματος, βάσει του οποίου αναστέλλονται οι εξουσίες των κυβερνήσεων στις αυτόνομες περιοχές.

Γεγονός αναντίρρητο: τίποτε πια στην Ισπανία δεν θα είναι όπως πριν. Το υφιστάμενο ρήγμα έγινε χάσμα  που δεν επιχωματώνεται, όσες διευθετήσεις και αν υπάρξουν σε βάθους χρόνου. Ακόμη και εάν στα χρόνια μας δεν καταστεί δυνατή η ανεξαρτησία, οι Καταλανοί δεν θα παραιτηθούν.

Και τούτο ,διότι δεν συνιστούν μειονότητα μέσα σ΄ένα κράτος, αλλά έθνος. Έθνος που δεν παραπέμπει σε συγγένειες με κάποια μητέρα-πατρίδα και δεν επιζητεί την ένωσή του με αυτήν. Έθνος ξεχωριστό, με ταυτότητα και πατρίδα. Αυτό θέλουν οι Καταλανοί, όσες δυσκολίες ή προβλήματα (οικονομικής φύσεως) κι αν δημιουργεί η ανεξαρτησία. Κι όπως έχει δείξει η ιστορία, το όνειρο ενός έθνους για πατρίδα παραμένει διαιωνίως υπαρκτό.

Υ.Γ. Άσχετο με τα ανωτέρω: «Η λίστα των αρίστων δεν τελειώνει», σημειώνει σαρκαστικά ο ΣΥΡΙΖΑ , με αφορμή την παραπομπή σε δίκη ενός πρώην Νομάρχη, που πρόσκειται στη ΝΔ. Ατυχής, ατυχέστατη η δηκτική ανακοίνωση. Αφενός γιατί συνδέει πονηρά και άστοχα τα περί αριστείας (διακηρύξεις της ΝΔ) με προσωπικές παραβατικές συμπεριφορές, και αφετέρου διότι κάλλιστα ενδέχεται να παραπεμφθούν αύριο κάποια στελέχη ή μέλη του ΣΥΡΙΖΑ για ποινικώς επιλήψιμη συμπεριφορά. Θα ευθύνεται ο ΣΥΡΙΖΑ για τέτοια κρούσματα;