Η πρόταση του υποψήφιου προέδρου της Γαλλίας, Φρανσουά Ολάντ, για φορολόγηση με 75% των εκατομμυριούχων τάραξε τα νερά στη Γαλλία και όχι μόνο, δημιουργώντας εκ νέου το ερώτημα: Είναι όντως ο πολιτικός που μπορεί να αλλάξει τις ισορροπίες στην Ε.Ε. ή απλά αποτελεί έναν ακόμη φορέα προεκλογικού λαϊκισμού που θα συνεχίσει να ασκεί νεοφιλελεύθερη πολιτική με σοσιαλιστικό περιτύλιγμα;
Ο Ολάντ δικαίωσε τη φήμη του απρόβλεπτου στις πολιτικές αποφάσεις του, αφού εξέπλησε μέχρι και τους... συνεργάτες του, όπως τον υπεύθυνο σχεδιασμού δημοσιονομικής πολιτικής, Ζερόμ Καϊζάκ. Εξάλλου, ακόμα και πριν πάρει το χρίσμα των Σοσιαλιστών είχε θέσει ως προτεραιότητες την αναδιάρθρωση του φορολογικού συστήματος και της υιοθέτησης αυστηρότερων κανόνων κατά της κερδοσκοπίας, των φορολογικών παραδείσων και των υψηλών αμοιβών.

Ο πονοκέφαλος της Μέρκελ

Το σίγουρο είναι πάντως ότι η γερμανίδα καγκελάριος, Άνγκελα Μέρκελ δεν βλέπει με καθόλου καλό μάτι το ενδεχόμενο διαδοχής του δεξιού Νικολά Σαρκοζί -τον οποίο δείχνει ότι ξέρει πως να «χειριστεί»- από τον σοσιαλιστή Ολάντ.

Είναι ενδεικτικές οι δηλώσεις του στον ειδησεογραφικό τηλεοπτικό σταθμό BFM στις οποίες είχε αναφέρει ότι «πάνε δύο χρόνια που οι Ευρωπαίοι προφασίζονται ότι θα σώσουν την Ελλάδα και της επιβάλλουν ολοένα και πιο σκληρά σχέδια λιτότητας» ενώ σχολιάζοντας τη γερμανική άρνηση για το ευρωομόλογο είπε: «Και επειδή δεν το θέλουν οι Γερμανοί; Η Μέρκελ τι ακριβώς αποφάσισε λοιπόν να υποστούν οι Έλληνες;».

Παράλληλα, απέναντι στη λιτότητα της Μέρκελ αντιτείνει μέτρα ανάπτυξης, αλλαγή του ρόλου της ΕΚΤ και επαναδιαπραγμάτευση του δημοσιονομικού συμφώνου. Ένας από τους αντιπροέδρους του γερμανικού αριστερού κόμματος Die Linke υποστήριξε πως ο υποψήφιος των Σοσιαλιστών βρίσκεται πιο κοντά στις θέσεις του κινήματός του απ' ό,τι σε εκείνες των Γερμανών Σοσιαλδημοκρατών (SPD).
 
Οι παραπάνω λόγοι εξηγούν γιατί η Άνγκελα Μέρκελ εξέφρασε δημοσίως τη στήριξή της στον Σαρκοζί ενόψει των προεδρικών εκλογών.

Λόγια του... αέρα

Η άλλη όψη του νομίσματος έχει να κάνει με τη συνήθη καχυποψία για τις βαρύγδουπες προεκλογικές εξαγγελίες. Κάποιοι γάλλοι μεγαλοεπιχειρηματίες προειδοποιούν ήδη πως θα μπορούσαν να κάνουν τη ζωή δύσκολη στον Ολάντ -κυρίως βγάζοντας τα χρήματά τους στο Βέλγιο ή την Ελβετία για να γλιτώσουν τη βαριά φορολογία- εάν τολμήσει να κάνει πράξη την εξαγγελία του και γι' αυτό οι πολέμιοί του θεωρούν ότι θα μείνει στα λόγια.

Άλλοι ισχυρίζονται ότι και να εφαρμόσει τη φορολόγηση του 75% (ανώτατο όριο είναι σήμερα το 41% στη Γαλλία) θα παραμείνει κενό γράμμα αφού δεν πρόκειται να πληρωθεί από τους εύπορους.

Ο βρετανικός τύπος πάντως υποδέχθηκε ιδιαίτερα επιφυλακτικά την επίσκεψη του Ολάντ στη χώρα, με τον ίδιο να δηλώνει στα αγγλικά: «Δεν είμαι επικίνδυνος». Η εφημερίδα Guardian πάντως, σχολίασε πικρόχολα ότι ο πραγματικός λόγος της εμφάνισης του Ολάντ στο Λονδίνο δεν ήταν η συνεννόηση με τον αρχηγό των Εργατικών για μία «άλλη» Ευρώπη αλλά οι ψήφοι άνω των 100.000 Γάλλων πολιτών που ζουν και εργάζονται στη Βρετανία κυρίως στο χρηματοπιστωτικό και τραπεζικό τομέα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Το τι σκοπεύει να κάνει ο Ολάντ θα το δείξει ο καιρός, εάν τελικά γίνει πρόεδρος. Προεκλογικά και από την πλευρά της αντιπολίτευσης σχεδόν όλα είναι εύκολα και απλά. Απομένει να δούμε εάν ο «κανονικός πρόεδρος» Ολάντ (όπως αυτοαποκαλείται) μπορεί να αλλάξει τις ισορροπίες στον γαλλογερμανικό άξονα και στην ίδια την Ε.Ε. υλοποιώντας τις τολμηρές εξαγγελίες του.


Βαγγέλης Βιτζηλαίος