Μαθητές και καθηγητές σε όλα τα σχολεία της Γαλλίας την περασμένη Τρίτη κράτησαν ενός λεπτού σιγή για τη δολοφονία ενός καθηγητή Θεολογίας και τριών μαθητών σε εβραϊκό ιδιωτικό κολέγιο στην πόλη της Τουλούζης. Ένας άνδρας από την Αλγερία ο βασικός ύποπτος των αρχών οι οποίες έχουν επιστρατεύσει 800 αστυνομικούς ενώ ο συναγερμός «Σκάρλετ» έχει ήδη ενεργοποιηθεί έπειτα από έντεκα χρόνια. Έχουν προηγηθεί τρεις ακόμη δολοφονίες.

Πρόκειται για τρεις στρατιώτες, δύο μουσουλμάνων βορειοαφρικανικής καταγωγής και ενός από την Καραϊβική.  

Ο υπουργός Εσωτερικών της Γαλλίας, Ζαν-Κλοντ Γκεάν, μετακομίζει στην Τουλούζη. Ο μαραθώνιος των προεκλογικών εκστρατειών παγώνει μέχρι νεοτέρας και αμφότεροι Σαρκοζί και Ολάντ επισκέπτονται την πόλη που μετρά νεκρούς και έναν δολοφόνο.  Σε όλη τη Γαλλία επικρατεί θλίψη και αγανάκτηση. Ο δράστης Μοχάμεντ Μεράχ πέφτει νεκρός με μία σφαίρα στο κεφάλι τρεις ημέρες μετά. Κάθαρση;  

Με τις επιθέσεις να συμβαίνουν μόλις δύο μήνες πριν τις εκλογές η Γαλλία αλλάζει γραμμή προεκλογικής πλεύσης. Μέχρι στιγμής η οικονομία ήταν το κεντρικό θέμα των προεκλογικών εκστρατειών. Το ενδιαφέρον όλων επικεντρωνόταν επίσης στην κρίση, τα δημοσιονομικά προβλήματα και το συνταξιοδοτικό. Η εσωτερική ασφάλεια της χώρας και το μεταναστευτικό συνόδευαν τους λόγους.

Η όψη του νομίσματος άλλαξε όμως και ήδη Νικολά Σαρκοζί, Φρανσουά Ολάντ και Μαρίν Λεπέν τρέχουν για να προλάβουν τη θέση εκείνου που θα καταφέρει να επωφεληθεί της εμπιστοσύνης της πλειοψηφίας των Γάλλων που ξαφνικά ανησυχεί και θεωρεί ότι η τρομοκρατική απειλή για τη χώρα αυξάνει.   

Ο Νικολά Σαρκοζί είναι ο πιο ευνοημένος. Εκπροσωπώντας τη συντηρητική Δεξιά παρουσιάζεται ως προασπιστής της γαλλικής δημοκρατίας της οποίας δύο πύλωνες, εκείνος της Παιδείας και του στρατού, μόλις επλήγησαν. Ήδη υποσχέθηκε ότι εάν επανεκλεγεί ο αριθμός των μεταναστών θα μειωθεί στο μισό στην επόμενη πενταετία ώστε να λειτουργήσει σωστά το σύστημα ενσωμάτωσης.

Οι πρώτες δημοσκοπήσεις μετά το μακελειό τον ευνόησαν, με προβάδισμα δύο μονάδων στον πρώτο γύρο. «Η τρομοκρατία δεν θα διασπάσει τη Γαλλία» δήλωνε την ώρα της πολιορκίας του διαμερίσματος του Μεράχ.  Και το σενάριο των εκλογών του 2007 φαίνεται ότι ενδεχομένως μπορεί να επαναληφθεί.  

Ο Φρανσουά Ολάντ, το μεγάλο φαβορί, κατηγορήθηκε για απειρία και αμηχανία, διατηρώντας μία στάση χαμηλών τόνων. Ο Ολάντ εν αντιθέσει με τον Σαρκοζί, ο οποίος έβγαινε στις ειδήσεις και ενημέρωνε για την εξέλιξη των αστυνομικών επιχειρήσεων, προτίμησε τη σιωπή και την υπομονή έως ότου λήξει ο συναγερμός, δίνοντας το παρών στην Τουλούζη.  

Η Μαρίν Λεπέν ήταν όμως εκείνη  η οποία άδραξε πρώτη την ευκαιρία και αμέσως μετά το θάνατο του Μεράχ κατηγόρησε την κυβέρνηση της χώρας ότι παραδίδει τα προάστια στους ισλαμιστές, ζητώντας να δοθεί περισσότερη προσοχή στις αδυναμίες που παρουσιάζει το σύστημα στον τομέα της ασφάλειας. «Η κυβέρνηση φοβάται. Το επαναλαμβάνω εδώ και δέκα χρόνια. Ολόκληρες συνοικίες βρίσκονται στα χέρια φονταμενταλιστών ισλαμιστών και το ξαναλέω σήμερα ότι ο κίνδυνος αυτός έχει υποτιμηθεί».  

Όταν η τρομοκρατία δίνει ψήφους  

Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα της επιρροής του παράγοντα «τρομοκρατική απειλή» στην έκβαση των εκλογών δεν μπορεί να υπάρξει από αυτή των ΗΠΑ και την επανεκλογή του Τζορτζ Μπους το 2004. Μετά τα συγκλονιστικά γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου ο όρος «τρομοκρατία» έγινε... καραμέλα στα στόματα των κυβερνώντων. Εκτός από την αφορμή για τη διεξαγωγή πολέμων σε Ιράκ και Αφγανιστάν η τρομολαγνεία βοήθησε τον Μπους -έναν από τους πλέον ανεπαρκείς προέδρους στην αμερικανική ιστορία- να επανεκλεγεί.

Η απειλή της δημόσιας ασφάλειας, η επανάληψη μιας αιματηρής τρομοκρατικής ενέργειας στο όνομα του της αραβικής Τζιχάντ (ιερού πολέμου) μετέτρεψε τον Μπους ως εγγυητή της ασφάλειας στα μάτια των σοκαρισμένων αμερικανών ψηφοφόρων, παραμερίζοντας την εικόνα του ανθρώπου που ιδιωτικοποίησε τους τομείς της ασφάλειας και του πολέμου και «ξεχαρβάλωσε» την οικονομία.  

Επιστρέφοντας στα γαλλικά δρώμενα, το 2002 ο Ζαν-Μαρί Λεπέν, πατέρας της τωρινής ηγέτιδας του Εθνικού Μετώπου, είχε κάνει την έκπληξη και είχε προκριθεί στον β' γύρο των εκλογών, χάνοντας από τον Ζακ Σιράκ. Στα τέλη Μαρτίου εκείνης της χρονιάς, μόλις δύο ημέρες πριν από τον θρίαμβο του Λεπέν ένας 33χρονος άνδρας, ο Ρίτσαρντ Ντερν άνοιξε πυρ στο δημοτικό συμβούλιο της Ναντέρ, δυτικού προαστίου του Παρισιού σκοτώνοντας οκτώ άτομα.  

Αξίζει να αναφερθεί η περίπτωση της σχεδιαζόμενης απόπειρας δολοφονίας του ρώσου προέδρου Βλάντιμιρ Πούτιν από ισλαμιστές, η οποία αποκαλύφθηκε από τις ρωσικές και ουκρανικές μυστικές υπηρεσίες περίπου έναν μήνα πριν από τις προεδρικές εκλογές στις οποίες επανεξελέγη. Υπενθυμίζεται ότι νωρίτερα είχαν προηγηθεί ογκώδεις διαδηλώσεις κατά του Πούτιν, οπότε η δημοσιοποίηση ενός σχεδίου δολοφονίας του πρόσφερε ψήφους «συμπάθειας» στον ρώσο ηγέτη.    

Αθηνά Παπακώστα - Βαγγέλης Βιτζηλαίος