«Η εμμονική προσήλωση στην πολιτική λιτότητας (κατά τις δεκαετίες του ’20 και του ’30) οδήγησε σε μαζική ανεργία, στην κατάρρευση των δημοκρατικών συστημάτων και, τελικά, στην καταστροφή του Ναζισμού».
Με αυτή την παράδοξα αιχμηρή δήλωση για κεντρικό τραπεζίτη, ο Αυστριακός Έβαλντ Νόβοτνυ έκρουσε των κώδωνα του κινδύνου στους Ευρωπαίους διαμορφωτές πολιτικής και κάλεσε όλους ν’ αναλάβουν τις ευθύνες τους.

Μάλιστα, επειδή αρχικά η αποστροφή αυτή του λόγου του επικεφαλής της αυστριακής Κεντρικής Τράπεζας ξένισε, με αποτέλεσμα να υπάρξουν φήμες περί αναληθούς πληροφορίας, το γραφείο του Νοβότνυ επιβεβαίωσε επίσημα το γεγονός. Για την ακρίβεια η δήλωση έγινε στη διάρκεια εκδήλωσης τη Δευτέρα στη Βιέννη και έρχεται ν’ ακολουθήσει σειρά ανάλογων συγκρίσεων της σημερινής κατάστασης στην Ευρώπη μ’ εκείνη του μεσοπολέμου.

Μεταξύ  των προσπαθειών να εντοπιστούν ιστορικές αναλογίες, ιδιαίτερα ηχηρή ήταν η κοινή παρέμβαση του Βρετανού ιστορικού Νάιαλ Φέργκιουσον και του Αμερικανού οικονομολόγου και κατόχου Βραβείου Νόμπελ Νουριέλ Ρουμπινί. Με άρθρο τους στους Φαινάνσιαλ Τάιμς της 8ης Ιουνίου διαπίστωναν την τάση της Γερμανίας ν’ αγνοεί τα ιστορικά διδάγματα.

Μοιάζει εξαιρετικά περίεργο, περισσότερο για τη Γερμανία σε σύγκριση με κάθε άλλη χώρα, να επιμένει να θεωρεί ως μείζονα κίνδυνο εκείνον του 1923 (κρίση υπερπληθωρισμού), υποβαθμίζοντας παράλληλα το κορυφαίο πρόβλημα του 1933 (έτος θανάτου της δημοκρατίας), σημειώνουν οι δύο επιφανείς επιστήμονες.

Απ’ ό,τι διαπιστώνεται μέχρι τώρα, η Ιστορία δε φαίνεται να διδάσκει.

Πηγή: eubusiness.com