Όπως αναμενόταν, βάσει της έως τώρα στάσης τους, καθώς και των πλέον πρόσφατων δηλώσεων αξιωματούχων τους, η Ρωσία και η Κίνα άσκησαν το δικαίωμα του βέτο στο ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, το οποίο είχε την υποστήριξη των χωρών της Δύσης και απειλούσε τη Δαμασκό με κυρώσεις σε περίπτωση που δε θα τερμάτιζε τη χρήση βαρέως οπλισμού και δε θα απέσυρε τις δυνάμεις του στρατού από τις κατοικημένες περιοχές.

Αυτή είναι η τρίτη φορά σε εννέα μήνες που η Μόσχα, βασική σύμμαχος του Μπασάρ αλ Άσαντ, και το Πεκίνο, που επιδιώκει να εδραιώσει τα δικά του γεωπολιτικά οφέλη, χρησιμοποιούν το δικαίωμα της αρνησικυρίας  για να ορθώσουν ανυπέρβλητο εμπόδιο στην υιοθέτηση ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθών που αποσκοπούν στην ενδυνάμωση της πίεσης προς το συριακό καθεστώς και ιδιαίτερα προς τον πρόεδρο Άσαντ.


Από τα 15 συνολικά (μόνιμα και μη) μέλη του ΣΑ του ΟΗΕ, τα 11 υπερψήφισαν το σχέδιο, τα ανωτέρω 2 το καταψήφισαν, ενώ η Νότιος Αφρική και το Πακιστάν απείχαν της ψηφοφορίας.

Ο αντιπρόσωπος της Μεγάλης Βρετανίας στον ΟΗΕ δήλωσε ότι Μόσχα και Πεκίνο «αφήνουν μετέωρο το συριακό λαό», παρέχοντας «υποστήριξη σ' ένα βάρβαρο καθεστώς».

Ο βρετανός ΥΠΕΞ, Ουίλιαμ Χέιγκ, ο οποίος ήταν και ο ιθύνων νους του ψηφίσματος, νωρίτερα είχε τονίσει ότι οι εξελίξεις επιτάσσουν την ενεργοποίηση του άρθρου 7 του Καταστατικού του ΣΑ των Ηνωμένων Εθνών σε σχέση με τη Συρία, βάσει του οποίου προβλέπονται διπλωματικές και οικονομικές κυρώσεις, ακόμα δε και η στρατιωτική επέμβαση.

Από την πλευρά τους, η Ρωσία και η Κίνα εκτιμούσαν ότι η αποδοχή του ψηφίσματος θα οδηγούσε σε αυτό που στη διπλωματική ορολογία έχει πλέον καθιερωθεί να αποκαλείται ως «το σενάριο της Λιβύης».

Ο Βιτάλι Τσέρκιν, αντιπρόσωπος της Ρωσίας στον ΟΗΕ, ζήτησε από τις δυτικές δυνάμεις να σταματήσουν να «ρίχνουν λάδι στη φωτιά της αντιπαράθεσης στο ΣΑ».

Όπως μάλιστα χαρακτηριστικά δήλωσε ο ρώσος αξιωματούχος, η Μόσχα, επιθυμώντας να μην πυροδοτήσει άλλες αντιδράσεις, δεν έθεσε σε ψηφοφορία το δικό της ψήφισμα,  αφού ήδη είχε αντιληφθεί πως οι άλλες χώρες του ΣΑ αρνούνταν να συζητούσαν καν το ενδχόμενο αυτό.

«Το ψήφισμα το οποίο τέθηκε σε ψηφοφρία ήταν μεροληπτικό. Η απειλή κυρώσεων αφορούσε αποκλειστικά την κυβέρνηση της Συρίας, αδυνατώντας να αντιληφθεί τις υφιστάμενες συνθήκες στη χώρα. Είναι ιδιαίτερα αμφιλεγόμενο δε (σ.σ. το ψήφισμα) στο φως του τι έγινε χθες με τη φονική τρομοκρατική επίθεση που έλαβε χώρα στη Δαμασκό», κατέληξε ο Τσέρκιν.