Με μια λέξη: Εξαιρετική.


Επιτέλους μια τελετή έναρξης που κατάφερε να απαλλαγεί από το κόμπλεξ της «φαντασμαγορίας» και της πομπώδους παρελθοντολαγνίας  που μαστίζει εδώ και πάρα πολλά χρόνια όλες σχεδόν τις τελετές έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων.

Οι Βρετανοί αυτοσαρκάστηκαν, έβαλαν χρώμα και μουσικές, και έδειξαν ότι βαδίζουν στο παρόν με το βλέμμα καρφωμένο στο μέλλον, χωρίς να προσκολλώνται στο παρελθόν. 

Βέβαια δε θα μπορούσαμε να περιμένουμε και κάτι διαφορετικό από έναν σκηνοθέτη της κλάσης του Danny Boyle, ο οποίος κατάφερε χωρίς τυμπανοκρουσίες να μας βάλει στο βρετανικό πνεύμα και κυρίως να μας αποδείξει ότι ο κόσμος, κύριοι, αλλάζει, είτε μας αρέσει, είτε όχι.

Από την πρώτη στιγμή που ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση, όλα είχαν μια ποπ αισθητική, μια διάθεση χιουμοριστική και ταυτόχρονα τόσο αληθινή.

Ο διάσημος ηθοποιός Κένεθ Μπράνα έδωσε το έναυσμα για να ξεδιπλωθεί η ιστορία της Μεγάλης Βρετανίας από την αγροτική ζωή στην βιομηχανική έκρηξη του 20ου αιώνα, μέσα σε ένα κανονικό «πανδαιμόνιο» όπου 2500 εθέλοντές ανέδειξαν τις κοσμοϊστορικές αλλαγές που σημειώθηκαν στη Δύση.

Αργότερα, τη σκυτάλη πήρε το… Εθνικό Σύστημα Υγείας της χώρας, όπου αληθινές νοσοκόμες με – ευτυχώς – υγιή παιδιά σε νοσοκομειακά κρεβάτια, μας εξήγησαν γιατί οι Βρετανοί είναι τόσο υπερήφανοι για το σύστημα υγείας που έχουν αναπτύξει.

Πρόκειται για μια στιγμή που κυριολεκτικά σε πολλές χώρες – ανάμεσα τους και η Ελλάδα – πρέπει κάποιοι να ένιωσαν αμήχανα…  Δεν είναι δα και λίγο πράγμα να μπορείς να υπερήφανος ίσως  για το σημαντικότερο κομμάτι του κρατικού μηχανισμού…

Από τα παιδιά στα κρεβάτια όμως αναδείχθηκε και JK Rowling, η οποία μας εισήγαγε στην σύγχρονη Βρετανική Λογοτεχνία, με τον Lord Voldermort, την Κρουέλα Ντεβίλ και τη Μαίρη Πόπινς να γιορτάζουν το μεγάλο λογοτεχνικό ρεύμα που έχει αναπτυχθεί εδώ και πολλά χρόνια στη Μεγάλη Βρετανία.

Και κάπου εδώ, ξεκίνησε ένας άνευ προηγούμενου αυτοσαρκασμός, με τη Βασίλισσα Ελισάβετ να μπαίνει για τα καλά στο παιχνίδι και ακομπλεξάριστη να υποδοχέται τον… Τζέιμς Μποντ (δηλαδή τον Ντάνιελ Γκρεγκ) στο παλάτι που θα τη μεταφέρει με ελικόπτερο στο Ολυμπιακό Στάδιο!

Σίγουρα η αυτού μεγαλειότης κέρδισε πολλούς πόντους στη χθεσινή τελετή, αφού απέδειξε ότι ακόμα και οι γαλαζοαίματοι μπορούν να ξεφύγουν για λίγο από τις νόρμες και τα πρωτόκολλα και να αυτοσαρκαστούν.
 
Μεγάλο ατού βέβαια της βραδιάς ο Rowan Atkinson, ο γνωστός Mr Bean σε μια ανεπανάληπτη σκηνή, που ένιωθες ότι βγήκε κατευθείαν από στιγμιότυπο της θρυλικής σειράς, προσφέροντας άφθονο γέλιο για ακόμη μια φορά.

 

Και μετά… ήρθαν τα social media.

Εδώ ο Danny Boyle έδωσε τα ρέστα του αποτείοντας φόρο τιμής στον πατέρα του World Wide Web, τη νεολαία της Μεγάλης Βρετανίας αλλά και τη σύγχρονη μουσική, με μας να παρακολουθούμε την πιο φρέσκια και «down – to – earth» που λένε και οι διοργανωτές  σκηνή ολόκληρης της τελετής.

Δυο απλοί καθημερινοί νέοι ερωτεύονται, χορεύοντας μερικά από τα πιο χαρακτηριστικά τραγούδια της ποπ, ροκ και της πανκ μουσικής με την πορεία της γνωριμίας τους να αναρτάται ως status στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που έχουν μπει για τα καλά στη ζωή μας.

Έξυπνα χορευτικά, κεφάτη σκηνοθεσία, με χρώμα και διασκέδαση και μια μαθητιώσα νεολαία σε μεγάλα κέφια.

Λίγο πριν την παρέλαση όμως των εθνικών αποστολών , είχαμε την ευκαιρία να δούμε το πιο συγκινητικό κομμάτι της τελετής. Μια ομάδα σύγχρονου χορού, χόρεψε για τη ζωή και το θάνατο, με την υποβλητική φωνή της Emili Sande και το τραγούδι Abide with me, για όλους αυτούς που έχουν φύγει από τη ζωή. 


Άγγελος Ανδρέου